گفتگویی جذاب با اولین مربی زن امداد کوهستان ایران

اولین زنی است که مربی امداد کوهستان شده است، از بالگرد عملیات راپل انجام می‌دهد و در روز‌های کرونایی فقط به امدادگران زن تدریس می‌کند.

کد خبر: ۱۲۸۴۰۲

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۴۰۰ - ۱۶:۱۵

به گزارش جامعه ۲۴ - سال ۸۲ وارد هلال احمر شد و پنج سال بعد به عنوان نیروی امدادگر وارد پایگاه امدادی شد، اما روح او تنها به عنوان یک نیروی امدادی صرف آرام نمی‌گرفت و تصمیم گرفته بود تا بتواند در یک حوزه تخصصی امداد حرفه‌ای شود. خودش خبر نداشت که روزی اولین زن امدادگر و مربی امداد کوهستان ایران می‌شود و با همسرش در هلال احمر آشنا و ازدواج می‌کند.

در ادامه گفتگو با سمیرا میرزا محمدی اولین مربی زن امداد کوهستان هلال احمر انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید.

*خودت را معرفی کن؟

- سمیرا میرزا محمدی ۳۷ ساله و امدادگر جاده و کوهستان، مربی امداد کوهستان هلال احمر و مادر یک پسر بچه ۵ ساله هستم.

*چگونه وارد هلال احمر شدی؟

-سال ۸۲ در دانشگاه با فعالیت‌های هلال احمر در دانشگاه آشنا شدم و جذب آن شدم، سال ۸۷ هم امدادگر شدم.

*در امداد و نجات چه می‌کنی؟

- اول در پایگاه امدادی بیلقان البرز بودم، اما ۷ سال قبل در دوره ایثار شرکت کردم و اولین زن امدادگر کوهستان شدم و بعد هم خودم مربی امداد کوهستان زن شدم.

بیشتر بخوانید: سرنوشت ۲۱ کوهنورد گمشده در جنگل‌های گیلان

*به جز شما چه کسی مربی امداد کوهستان زنان است؟

- فقط من در حوزه آموزش زنان امدادگر فعال هستم و کار و نجات در ارتفاع را به امدادگران زن آموزش می‌دهم.

*همسرتان مخالف کار شما نیست؟

- همسرم هم امدادگر و نیروی سازمان امداد و نجات هلال احمر است، من و همسرم در هلال احمر با یکدیگر آشنا و ازدواج کردیم. چند روز مانده به رفتن به ماه عسل همسرم ۱۰ روز به ماموریت رفت و وقتی او به خانه آمد من ۱۰ روز به ماموریت امدادی اعزام شدم.

*از کوهستان می‌ترسی؟

- ترس ندارد، اولین بار شاید استرس بگیری، ولی کوهستان فقط زیبایی، عشق و هیجان مثبت است.

*چند عملیات رفته ای؟

- بیش از ۴۰ عملیات در این سال‌ها شرکت کردم. یکبار در جاده چالوس خانواده‌ای دچار سانحه تصادف شدند، پدر و مادر به شدت آسیب دیدند و پسر ۸ ساله شان با گریه مانع انتقال آن‌ها بود، جلو رفتم با او حرف زدم و آرامش کردم. حضور زنان در برخی عملیات‌ها الزامی است.

*گفتی از ارتفاع ترس نداری؟

- نه. من اولین و تنها زنی هستم که از بالگرد در ارتفاع عملیات راپل را برعکس انجام می‌دهم.

{$sepehr_media_258785_400_300}

*پسر کوچکت مشکلی با کارت ندارد؟

- کوروش پسرم هیچ مشکلی با کار ما ندارد. من و همسرم سعی می‌کنیم وقتی خانه هستیم، تمام وقت را صرف پسرمان کنیم تا کمبود ما را حس نکند. فکر کنم وقتی بزرگ شود و بداند مادر و پدرش نجات دهنده جان دیگران هستند، این نبود ما را فراموش کند و شاید هم به ما افتخار کند.

*دلت می‌خواهد امدادگر نبودی و به جایش شغل کارمندی داشتی؟

- من عاشق ارتفاع و کوهستان هستم. خداروشکر از وقتی امدادگر هم شدم مشکلاتم کاهش یافته است. باور نمی‌کنید وقتی یک نفر را نجات می‌دهم، آثارش را در کارم می‌بینم. به من فقط هزینه ایاب و ذهابم پرداخت می‌شود و هیچ پولی نمی‌گیرم، اما وقتی کسی را نجات می‌دهم، دعای او را در زندگی ام حس می‌کنم، مشکلاتم رفع می‌شود و خدا رو شکر به واسطه این دعا‌ها مشکلی در زندگی ام ندارم.

*امدادگر زن بودن سخت است؟

- سخت که هست، اما ما بر مشکلات و نابرابری هایش پیروز شدیم و امروز ده‌ها نفر را در حوزه امداد کوهستان آموزش دادم و تعداد زیادی از آن‌ها به عنوان امدادگر مشغول فعالیت در هلال احمر هستند.

*این روز‌ها چه می‌کنید؟

- در روز‌های کرونایی به پایگاه نمی‌روم و فقط کلاس‌های آموزش به امدادگران را برگزار می‌کنم.

*حرف پایانی؟

- امیدوارم امدادگران زن بیشتری داشته باشیم و دختران علاقه‌مند جذب تیم‌های ایثار هلال احمر شوند. ما در بسیاری از عملیات‌ها به نیروی زن احتیاج داریم.