پس از دو سال؛

مانع تراشی سازمان استاندارد برای صدور مجوز بسته بندی چای

خسروشاهی، درخواست کننده مجوز برای کارگاه بسته بندی چای بیش از دو سال است که منتظر تائید از سازمان استاندارد است.

کد خبر: ۱۴۸۵۱۶

تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۴۰۰ - ۰۹:۱۸

اقتصاد ۲۴-  ۱۸ اسفند آخرین مهلت دستگاه‌ها برای اتصال به درگاه ملی مجوز‌ها و صدور الکترونیکی مجوز لازم برای کسب و کارهاست. قانون رفع موانع و تسهیل فضای کسب و کار ۱۳ سال پیش تصویب شده، اما تولیدکنندگان و کارآفرینان زیادی در این سال‌ها از سختی فرآیند دریافت مجوز خود گلایه‌مند بوده و بعضا سال‌ها در انتظار صدور مجوز خود بوده اند. در این گزارش، گفت و گویی با یکی از کارآفرینانی را می‌خوانید که سنگ اندازی‌های دستگاه‌ها به نوعی مانع کارش شده اند.

علیرضا خسروشاهی درخواست کننده مجوز برای کارگاه بسته بندی چای داخلی گفت: برای راه اندازی این کارگاه دو سال و نیم پیش، اقدام کردم و پروانه راه اندازی بسته بندی چای داخلی را از اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی دریافت کردم و به تائید وزارت جهاد کشاورزی رسید. یعنی تائید این دو وزارتخانه را برای راه اندازی گرفتم.

بیشتربخوانید:تهاتر چای در برابر نفت جای تاسف دارد

سپس به سازمان بهداشت مراجعه کردم و بعد از تقریبا ۸ ماه پروانه بهداشت را نیز گرفتم. تجهیزات، دستگاه، سیب سلامت و ... را نیز تهیه و آماده کردم. برای پخش محصول به دفاتر پخش‌های زنجیره‌ای مراجعه کردم و گفتند که به پروانه استاندارد نیاز است.

نامه سازمان استاندارد در سال ۹۸

به استاندارد مراجعه کردم و گفتند فعلا شیوه نامه‌ای برای مشاغل خانگی نداریم و نمی‌توانیم به شما پروانه اختصاص دهیم. شش ماه بعد دوباره مراجعه کردم و گفتند طبق مصوبه شورای عالی استاندارد، به ما دستور داده اند که به مواد غذایی زیر مجموعه مشاغل خانگی پروانه استاندارد ندهیم. من گفتم که سرمایه گذاری کردم، کلی تجهیزات خریده ام، تبلیغات کرده ام و میلیارد‌ها تومان هزینه کردم، چرا پروانه نمی‌دهید؟

آقای دکتر طاهری مسئول استاندارد تهران پیگیری کردند و نامه‌ای به مرکز کشوری استانداردکه در کرج است، ارسال کردند. مضمون نامه این بود که بنده با وجود داشتن پروانه همه موارد، تکلیفم چیست؟ پاسخ آن‌ها این بود که در پایه تصمیمی که در شورای عالی استاندارد گرفته شده، دستور داده اند که به مشاغل خانگی پروانه استاندارد ندهیم. علت را توضیح نمی‌دهند و راهی را جلوی پای من نمی‌گذارند. حالا تکلیف من با این همه هزینه‌ای که کرده ام، چه می‌شود؟