هشدار به رئیسی درباره شورش گرسنگان

محمد تقی فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم نوشت: آقای رئیسی! تا کنون هیچ دولتی در این کشور در سال نخست حکمرانی نان مردم را با این شیب تند گران نکرده بود. پایه ای‌ترین خوراک مردم نان و گوشت و برنج است.

کد خبر: ۱۵۶۰۹۴

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۸:۵۹

اقتصاد۲۴- اصلاحات نیوز نوشت: محمد تقی فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم نوشت: آقای رئیسی! تا کنون هیچ دولتی در این کشور در سال نخست حکمرانی نان مردم را با این شیب تند گران نکرده بود. پایه ای‌ترین خوراک مردم نان و گوشت و برنج است.

محمد تقی فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم در واکنش به گرانی‌های پی در پی اخیر و خطاب به رئیس جمهور نوشت:

آقای رئیسی! تا کنون هیچ دولتی در این کشور در سال نخست حکمرانی نان مردم را با این شیب تند گران نکرده بود. پایه ای‌ترین خوراک مردم نان و گوشت و برنج است. به قول مولوی: آدمی اول حریص نان بود/ زانک قوت و نان ستون جان بود/

بیشتر بخوانید: موج اعتراض ها به گرانی و ناکارآمدی کابینه رئیسی

گرانی نامعقول این سه کالای اساسی درهمه کالا‌ها تورم بی سابقه ایجاد کرده. کاش این نوع مدیریت را در تبلیغات انتخاباتی بیان می‌کردی. این چه استدلالی از سوی وزیر شماست که از دلائل گرانی آرد و ماکارونی برای جلوگیری از قاچاق می‌باشد؟! آقای رئیس جمهور! این شیوه حکمرانی قابل دوام نیست. در این هشت ماه گذشته از گرانی دارو تا نان طاقت برخی شهروندان را طاق کرده است. تا کنون عامل گرانی‌ها را یا دولت گذشته دانسته، یا بدحجابی گفته و یا شبکه دلالی ذکر کرده اند. خب! این دولت و مجلس قول داد که این‌ها را حل می‌کند. چرا بدتر شد؟

در کجای دنیا صنعت خود رو چنین به هم ریخته است؟! بی کیفیت‌ترین ماشین یعنی پراید از مرز دویست میلیون بگذرد! چرا از کارشناسان و مدیران کاردان استفاده نمی‌کنی. مگر رسول خدا نفرمودند: اگر کسی کاری را که نمی‌داند، قبول کند، لعنت خدا و رسول بر او باد. مگر امام صادق نفرمود: ما ابالی من ائتمنت خائنا او مضیعا، یعنی فرقی میان خیانت کننده و ضایع کننده کار نیست.

آقای رئیس جمهور، اگر اقتصاد کشور سامان نیابد، و گرانی‌ها مهار نگردد، انقلاب نمی‌شود، خدا نکرده باید منتظر شورش گرسنگان بود، شورش از انقلاب خطرناکتر است. بیایید تا دیر نشده چاره‌ای بیاندیشید. همه می‌دانیم که اقتصاد کشور با تحریم‌ها گره خورده. تا کی می‌توان مردم را با خطبه و سخنرانی و وعده وعید امیدوار کرد؟

به قول نظامی: دولت طلبی سبب نگهدار/با خلق خدا ادب نگهدار/ ادب سیاسی یعنی عدالت اجتماعی؛ که چهل سال است قولش را داده ایم.‌ای عجب آن عهد و آن سوگندکو/ وعده‌های آن لب، چون قندکو؟