توضیحات دو اقتصاددان درباره دلایل نامه ۶۱ نفره خطاب به مردم

چند روز پیش ۶۱ اقتصاددان، طی نامه‌ای با هشدار نسبت به وضعیت اقتصادی و اجتماعی ایران از سیاست‌های اقتصادی دولت موسوم به جراحی اقتصادی انتقاد کردند. اقتصاددان‌ها در این نامه ریشه مشکلات اقتصادی را عوامل غیراقتصادی و تصمیمات سیاسی دانسته و اصلاحات اقتصادی را در گروی افق گشایی در حکمرانی اعلام کردند.

کد خبر: ۱۶۰۱۱۳

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۵۳

اقتصاد۲۴- در اين راستا دو تن از امضاكنندگان اين نامه توضيح دادند كه توقع‌شان از دولت سيزدهم چيست و چرا اين نامه را امضا كردند كه در ادامه مي‌خوانيد.

استراتژي توسعه كشور چيست؟

مهدی پازوکی، اقتصاددان و از امضاکنندگان نامه سرگشاده هشدارآمیز ۶۱ اقتصاددان به «اعتماد» گفت: توقع ما این است که برای حل مشکلات اقتصادی از راهکار‌های علمی و اقتصادی بهره برده شود، چراکه راه‌حل مشکلات برخورد‌های سیاسی نیست. این اقتصاددان افزود: عمده‌ترین سوال من به عنوان یک شهروند ایرانی که طرفداری توسعه کشور هم هست، این است که استراتژی توسعه کشور چیست؟ البته بنده اولین‌بار است که نامه‌ای با این مضمون را امضا می‌کنم و سوال اصلی این است که اگر دولت برنامه‌ای برای اقتصاد دارد باید بیان کند. او تصریح کرد: بنده به شدت معتقدم که نظام تصمیم‌گیری اقتصادی باید بر اساس منافع ملی باشد.

اما آن‌گونه که شاهدیم با وجود اینکه بهترین فارغ‌التحصیلان از دانشگاه‌هایی همچون شریف، تهران و دانشگاه شهید بهشتی و... در کشور داریم که می‌توانیم در نظام تصمیم‌گیری کشور از آن‌ها استفاده کنیم، اما مدیرانی که در بخش اقتصادی کشور فعالیت دارند به شدت ضعیف‌تر از مدیران قبلی هستند، این در حالی است که آرمان انقلاب ۱۳۵۷ این نبود. پازوکی در ادامه افزود: هم‌اکنون دولت در لایحه بودجه ۱۴۰۱ اعلام کرده که برنامه ششم یک‌سال تمدید می‌شود که اتفاقا این برنامه متعلق به دولت آقای روحانی است و اگر این برنامه درست نبود چرا باید مجددا تمدید شود؟

7 صفحه از 7 هزار صفحه برنامه را منتشر كنيد

او افزود: اینکه دولت اعلام می‌کند ۷ هزار صفحه کار کرده و برای اقتصاد برنامه دارد چرا هنوز ۷ صفحه آن را منتشر نکرده است؟ پازوکی با بیان اینکه بنده خود از طرفداران جراحی اقتصادی هستم، گفت: این جراحی باید جراحان حاذق داشته باشد و شرایط آن نیز فراهم باشد. اما اگر آقایان بخواهند دست به اقدامات پوپولیسیتی بزنند تبعات بسیار منفی به خصوص برای اقشار تهیدست به همراه دارد. او ادامه داد: یکی از سوالاتی که در این شرایط اقتصادی مطرح است،

این است که چرا دولت ۵۷ درصد حقوق کارگران را افزایش داده است؟ زیرا این موضوع نه تنها منجر به افزایش نرخ بیکاری می‌شود، بلکه سفره مردم را هم کوچک‌تر می‌کند. این اقتصاددان با اشاره به راهکار‌های ارایه شده در نامه ۶۱ اقتصاددان خاطرنشان کرد: در صورتی که اراده‌ای وجود داشته باشد، راهکار‌های ارایه شده کاملا عملی است و اگر می‌خواهیم با جهان ارتباط داشته باشیم ضرورت دارد تا سیستم بانکی ایران با سیستم بانکی کشور‌های هدف کار کند، اما اگر دولت مقررات بین‌المللی را نپذیرد هیچ کشوری حتی افغانستان نیز حاضر به مراوده اقتصادی با ما نیست.

حق ايران انزوا نيست

او با بیان اینکه حق ما نیست تا در جامعه جهانی منزوی شویم، گفت: اتفاقا دشمنان ما مانند اسراییل و تندرو‌های امریکا و برخی کشور‌های منطقه به دنبال همین مساله (انزوا) هستند بنابراین اگر برجام اتفاق بیفتد یا اف‌ای‌تی‌اف به تصویب برسد به نفع ملت ایران است، به اعتقاد من گروه‌هایی که مخالف این موضوعات هستند دنیا را نمی‌شناسند و می‌اندیشند اگر سیم خادار دور ایران بکشند بهتر است.

پازوکی با بیان اینکه منافع ملی کشور را باید در نظر گرفت، گفت: شفافیت و مبارزه با فساد را باید در اولویت قرار داد و حتما سعی شود قوه قضاییه مستقل باشد تا نظام تصمیم‌گیری کشور نیز بر اساس نظام کارشناسی و با ابزار علمی با مشکلات و معضلات اقتصادی برخورد کند. این اقتصاددان تصریح کرد: در حال حاضر کشور در تحریم به سر می‌برد و هرگونه تعاملات جهانی به نفع کشور است که البته نیازمند اصلاحات اقتصادی است که باید از درون شروع شود.

كشور نيازمند اصلاحات اساسي است

او با اشاره به اصلاحات اساسی در کشور خاطرنشان کرد: اولین اصلاح، اصلاحات مالی است یعنی هزینه‌های غیرضرور کشور کاهش یابد که ابتدا هم باید از بخش‌هایی آغاز شود که از دولت پول می‌گیرند،

بیشتر بخوانید: اقتصاددان حامی دولت رییسی: برگردید به روش دولت روحانی!

اما پاسخگو نیستند و بهتر آن است که مجلس ابتدا از خودش شروع کند از سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱ تقریبا بودجه مجلس بیش از دوبرابر شده است. پازوکی با بیان اینکه در سه سال گذشته شاهد رشد بودجه دولت بودیم، افزود: دولت باید به جای استقراض از سیستم بانکی دارایی‌های مازاد خود را به بخش خصوصی بفروشد که همین موضوع باعث کاهش نقدینگی نیز می‌شود. او با اشاره به اصلاحات در سیستم مالیاتی گفت: دومین موضوع این است که باید جلوی فرار مالیاتی گرفته شود و هر فردی که درآمدی دارد باید مالیات آن را پرداخت کند و منبع اصلی درآمد‌های دولت از بخش مالیات باشد.

نبايد به ناكارآمدي بانك‌ها كمك كرد

پازوکی تصریح کرد: مرحله بعدی اصلاح در سیستم بانکی است که به اعتقاد من سیستم بانکی کشور ۴۰ سال با دنیا فاصله دارد، بنابراین باید بانک‌های ورشکسته، ورشکسته باقی بمانند و نباید به ناکارآمدی آن‌ها کمکی کرد و انضباط پولی بر سیستم بانکی حاکم شود. این اقتصاددان همچنین به انضباط اداری اشاره کرد و گفت: نکته بعدی این است که سعی شود از بهترین نیروی متخصص برای انضباط در اداره کشور بهره برده و از نیرو‌های کارآمد استفاده شود

که در کشور کم هم نیستند، چراکه یکی از مزیت‌های ایران این است که نیروی بالقوه تحصیلکرده و کارآمد دارد. او گفت: متاسفانه در حالی که قرار بود ما شاگرد اول آسیای جنوب غربی شویم نه تنها شاگرد اول نشدیم، بلکه با کشور‌های منطقه از جمله عربستان و امارات و آذربایجان و... نیز فاصله‌مان بیشتر شد.

همه افرادي كه نامه را امضا كردند دغدغه ايران را دارند

محمود اولاد، کارشناس اقتصادی نیز در مورد امضای نامه ۶۱ اقتصاددان در مورد شرایط اقتصادی و اجتماعی ایران به «اعتماد» گفت: در وهله اول هدف این بود که نظر اقتصاددان‌ها شنیده شود هر چند ابتدای انتخابات ریاست‌جمهوری آقای رییسی اعلام کرد که اقتصاددان‌ها را به خط خواهد کرد؛ اما این به خط کردن از همه طیف‌ها نبود. این در حالی است که ما معتقدیم باید حرف‌های همه اقتصاددان‌ها شنیده می‌شد.

او افزود: با توجه به تورم موجود همان‌گونه که از وضعیت بازنشستگان، کارمندان، معلمان و معیشت مردم و ... مشخص است ما نیز در این نامه ابراز نگرانی خود را از فشار‌های اقتصادی مطرح کردیم. این کارشناس اقتصادی خاطرنشان کرد: قطعا از درون این سخنان می‌توان یکدیگر را ارزیابی کرد و منشا اثر بود تا کار‌ها پیش برود، اما اینکه افرادی به دنبال جبهه‌گیری هستند و اعلام می‌کنند این اقتصاددا‌ن‌ها وابسته هستند اصلا درست نیست،

زیرا همه این افرادی که نامه را امضا کردند از هیات علمی دانشگاه‌ها و از فعالان اقتصادی هستند و همیشه هم دغدغه ایران را داشته‌اند. او با بیان اینکه نباید به افرادی که نقدی می‌کنند اتهام زده شود، افزود: ما تنها به دنبال بهبود شرایط هستیم و پیشنهاداتی نیز برای رسیدن شرایط بهتر داده‌ایم. اولاد ادامه داد: مساله‌ای که ما از شرایط اقتصادی کشور تشخیص می‌دهیم، این است که بیش از اینکه این مسائل به دولت وابسته باشد مسائل حاکمیتی است و باید تصمیمات موثری بابت آن لحاظ شود و باید این مسائل ریشه‌یابی شوند و تا زمانی که بحث‌هایی مانند موضوعات بین‌المللی و لغو تحریم‌ها رسیدگی نشود، نمی‌توان کاری از پیش برد.

حاكميت مسائل سياسي را به صورت ريشه‌اي حل كند

این کارشناس اقتصادی افزود: ضرورت دارد تا حاکمیت مسائل سیاسی را به صورت ریشه‌ای حل کند تا نااطمینانی‌ها از این موضوع برطرف شود و شرایطی را برای بهبود شرایط اقتصادی در نظر گیرد. اولاد با بیان اینکه مسائل مربوط به مشکلات اقتصادی کلان کشور با شوک درمانی حل نمی‌شود، افزود: این مسائل دایما تکرار می‌شوند به عنوان مثال؛ از محل افزایش نرخ بنزین در یک زمان اندک قدری از کسری بودجه دولت حل می‌شود و دوباره به بن‌بست بعدی که می‌خورند، شوک دیگری وارد می‌کنند.

این اقتصاددان خاطرنشان کرد: برای حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی هم همین اتفاق افتاد و با وجود آنکه قرار بود ارز دولتی حذف شود و اختلاف ارز نیمایی با ارز آزاد کم شود، اما با افزایش نرخ دلار در بازار آزاد عملا این اتفاق هم نیفتاد. اولاد تصریح کرد: اگر به زودی تصمیمات جدی گرفته نشود و به شوک درمانی‌ها ادامه داده شود متاسفانه باید گفت اتفاقات خوبی در انتظار کشور نیست.

او با بیان اینکه بیش از ۱۰ سال است که رشد اقتصادی نزدیک به صفر و منفی را تجربه کرده‌ایم، تصریح کرد: مرکز پژوهش‌های مجلس اعلام کرده که سرانه تولید ناخالص ملی در ایران در حال کاهش است و از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ حدود ۳۴.۸ درصد درآمد سرانه افت کرده است و این موضوع نشان می‌دهد که قدرت خرید مردم از بین رفته است و مردم به سمت فقر می‌روند. این کارشناس اقتصادی با اشاره به اصلاح ساختار مالیاتی گفت: باید مردم بتوانند درآمدی داشته باشند که مالیات آن را بدهند زمانی که تولید ناخالص منفی است چقدر می‌خواهند مالیات را افزایش دهند و تا چه زمانی می‌خواهند این رویه را ادامه دهند؟

او تصریح کرد: از زمانی که در اولین سال پرداخت یارانه‌ها این مبلغ به حساب سرپرستان خانوار واریز شد باید ارزیابی شود که این رقم چه نسبتی با بودجه داشت. البته در آن سال پرداخت این رقم چندان برای دولت سخت نبود، اما این رقم امروز افزایش پیدا کرده و پرداخت آن هم برای دولت سخت‌تر شده است، زیرا تولید ناخالص داخلی و این کیک هر روز کوچک‌تر می‌شود و عملا در توان دولت نیست و این شرایط به شدت برای بقای جامعه و نظام خطرناک است.