سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس در گفت‌وگو با اقتصاد۲۴ بررسی کرد:

چرا صادرات فرآورده‌های نفتی، برگ برنده ایران در روزهای تحریم است؟

قره‌خانی گفت: همه کشورها به بنزین، مازوت و خوراک صنایع پایین دستی پتروشیمی احتیاج دارند. از این‌رو باید نیاز جهانی به محصولات پتروشیمی را برای خود فرصت مغتنمی بدانیم.

کد خبر: ۱۷۲۰۵

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۰۶:۵۷

اقتصاد24- با توجه به تحریم‌پذیر بودن نفت خام، فرآورده‌های نفتی می‌توانند در روزهای تحریم نقش دور زدن تحریم‌ها را بازی کنند.

یکی  از چالش‌های اساسی دولت در ماه‌های اخیر، کاهش فروش نفت به دلیل اعمال تحریم‌ها از سوی آمریکا است، اما کارشناسان معتقدند فرآورده‌های نفتی می‌توانند علاوه بر اینکه از ارزش افزوده بالاتری نسبت به نفت خام برخوردارند، تحریم‌پذیری کمتری نیز نسبت به نفت خام دارند.

در این باره، اسدالله قره‌خانی سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس به اقتصاد۲۴ گفت: در حال حاضر ایالات متحده بر تحریم صادرات نفت خام ایران تمرکز کرده است و از آنجا که تعداد پالایشگاه‌های خریدار نفت ایران، بسیار محدود و مشخص هستند، تحریم کردن نفت خام، امری ساده و آسان برای آمریکا است.

وی در ادامه افزود: باید توجه داشته باشیم که مشتریان و خریداران محصولات و فرآورد‌های نفتی و پتروشیمی ایران، بسیار بیشتر و متنوع‌تر از خریداران نفت خام هستند. از این‌رو آمریکا نمی‌تواند تمام آن‌ها را شناسایی کرده و عملاً تحریم محصولات پتروشیمی ایران امکان‌پذیر نیست، لذا در شرایط فعلی و با توجه به تحریم‌های آمریکا، صادرات فرآورده‌های نفتی می‌تواند به عنوان گزینه مناسب تا حد زیادی جایگزین صادرات نفت خام شود.

قره‌خانی همچنین با اشاره به نیاز کشورها به فرآورده‌های نفتی گفت: همه کشورها به بنزین، مازوت و خوراک صنایع پایین دستی پتروشیمی احتیاج دارند. از این‌رو باید نیاز جهانی به محصولات پتروشیمی را برای خود فرصت مغتنمی بدانیم.

این نماینده مجلس تاکید کرد که ما به سبب قانونی برای صادرات فرآورده‌های نفتی، خلاءای نداریم اما باید اختیارات خاصی را به مدیران صنایع پتروشیمی بدهیم تا دستشان در صادرات باز شود. اما به دو شرط این اختیارات باید به مدیران و صادرکنندگان داده شود: نخست اینکه، در امر صادرات دقت داشته باشند که قیمت‌های پرت و نامتناسب به مشتریان خارجی داده نشود و تخفیف‌های داده شده به حدی نباشد که دیگر رقبای ایرانی از میدان به در شوند. مورد دوم اینکه سعی کنند در معاملات با کشورها و مشتریان جدید، قراردادهای بلندمدت ببندند و تنها به صادرات یک پارت محصول نیاندیشند.