نشست بهادری‌جهرمی با دانشجویان معترض ناتمام ماند

چالش سخنگوی دولت در خواجه‌نصیر

‌سخنگوی دولت که این روز‌ها عزم خود را برای نشستن پای صحبت‌ها و البته اعتراضات و شعار‌های تند دانشجویان جزم کرده است، روز گذشته به دانشگاه خواجه‌نصیر رفت. تصاویری که از این نشست منتشر شد، نشان از اعتراض دانشجویان مبنی بر حضور سخنگو در این دانشگاه داشت که موجب تندشدن شعار‌ها هم شد و در نهایت با بالاگرفتن درگیری میان دانشجویان، بهادری‌جهرمی تصمیم به ترک دانشگاه گرفت.

کد خبر: ۱۷۲۷۳۱

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۴۰۱ - ۰۹:۲۲

اقتصاد۲۴- سخنگوی دولت که این روز‌ها عزم خود را برای نشستن پای صحبت‌ها و البته اعتراضات و شعار‌های تند دانشجویان جزم کرده است، روز گذشته به دانشگاه خواجه‌نصیر رفت. تصاویری که از این نشست منتشر شد، نشان از اعتراض دانشجویان مبنی بر حضور سخنگو در این دانشگاه داشت که موجب تندشدن شعار‌ها هم شد و در نهایت با بالاگرفتن درگیری میان دانشجویان، بهادری‌جهرمی تصمیم به ترک دانشگاه گرفت. اما او سعی داشت در تمام مراحل اعتراضات، آرامش خود را حفظ کند و تقریبا تنها نماینده از دولت و البته جبهه اصولگرایان در این روزهاست که به وعده گفتگو عمل کرده و تا زمان نگارش این گزارش هم خبری از بازداشت دانشجویان معترض به حضور او در خواجه‌نصیر منتشر نشده است.

دانشجویان معترض در دیدار با بهادری‌جهرمی مسائل خود را مطرح کردند و در جریان نشست نیز گاهی برخی از دانشجویان با شعار مانع ادامه‌یافتن گفتگو‌ها می‌شدند. در ادامه نشست به گزارش ایسنا، علی بهادری‌جهرمی، سخنگوی دولت گفت: ما حق داریم که می‌خواهیم به آزادی، استقلال و آبادی برسیم؛ چون کشوری با ذخایر و منابع بسیار قوی و گسترده داریم.

وی اظهار کرد: ایران با منابع و ذخایری که دارد، باید جزء کشور‌های برتر جهان شود. وی با بیان اینکه «دشمنی رقبا نتوانسته ایران را متوقف کند، ولی سرعت را کاهش داده است»، اظهار کرد: رقبا چشم دیدن رشد ایران را ندارند. امروزه وضعیت جایگاه علمی با ۵۰ سال قبل قابل مقایسه نیست. بهادری‌جهرمی گفت: دشمن می‌خواهد فضای ذهنی جوانان نخبه را به‌گونه‌ای تاریک کند که به‌هیچ‌وجه امکان تولید علم و نوآوری را نداشته باشند.

دانشجویان در این لحظه با سر‌دادن شعار «زن، زندگی، آزادی/ مرد، میهن، آبادی» مانع ادامه سخنرانی بهادری‌جهرمی شدند. سخنگوی دولت از مجری مراسم که در‌صدد آرام‌کردن دانشجویان بود، خواست: بگذارید شعارهایشان را بدهند.

زن، زندگی، آزادی/ مرد، میهن، آبادی

بهادری‌جهرمی همراه با دانشجویان شعار‌ها را تکرار کرد و گفت: ما هم عرض کردیم که شعارهای ما همین است؛ زن زندگی، آزادی/ مرد میهن، آبادی. دوستش هم داریم و می‌خواهیم به آن برسیم.

سپس دانشحویان و سخنگوی دولت مجددا شعار‌ها را به نوبت تکرار کردند. در ادامه این نشست، جمعی از دانشجویان با سردادن شعار و دردست‌گرفتن تصاویر «مهسا امینی» مانع ادامه سخنان بهادری‌جهرمی شدند که وی در واکنش به شعار‌های آنان گفت: همه دوست داریم به شعار‌هایی مثل مرد، میهن، آبادی و آزادی، آزادی، آزادی برسیم، اما چگونه به این شعار‌های زیبا برسیم؟ آیا به صرف شعار‌دادن به آن می‌رسیم یا با همراهی و همدلی و همکاری به آن می‌رسیم؟

دیکتاتور اجازه نمی‌دهد صدای مخالف شنیده شود

این سخنان بهادری‌جهرمی با شعار‌های متقابل دانشجویان مواجه شد؛ تا جایی که امکان طرح پرسش برخی دانشجویان از سخنگوی دولت به تعویق افتاد و بهادری‌جهرمی خطاب به دانشجویان معترض اظهار کرد: به هم‌دانشگاهی خود احترام بگذارید و اجازه دهید سؤالش را بپرسد. اگر ما به روندی انتقاد داریم و احساس می‌کنیم مسیر کشور درست نیست، باید با هم گفتگو کنیم. وی در واکنش به شعار «ما همه مهسا هستیم، بجنگ تا بجنگیم» تصریح کرد: من شعار شما را قبول دارم، اما هر محیطی ابزار خود را برای جنگیدن دارد. هرچند ما جنگی نداریم، اما اگر در دانشگاه می‌خواهیم بجنگیم، ابزار قلم و ابزار گفتگو در دانشگاه برای این امر شناخته شده است.

بهادری‌جهرمی همچنین در واکنش به شعار «مرگ بر دیکتاتور»، تصریح کرد: یکی از نشانه‌های دیکتاتوری همین است که اجازه ندهیم صدای مخالف شنیده شود. اجازه بدهیم همه با هم حرف بزنند. من می‌خواهم پاسخ پرسش دانشجوی همفکر خودتان را بدهم. این سخنان با واکنش دانشجویان و سردادن شعار‌هایی تند علیه وی مواجه شد و او در پاسخ به این شعار‌ها تأکید کرد: همه شما که شعار می‌دهید اگر آماده‌اید بیایید پشت تریبون و سخنانتان را مطرح و با منطق خودتان صحبت کنید تا من هم پاسخ دهم. من آماده پاسخ‌گویی هستم.

تعریف نخبه را محدود نکنیم

بهادری‌جهرمی در واکنش به تداوم سردادن شعار‌هایی علیه وی و مسئولان دولت، تصریح کرد: من از هر حرف و پرسشی که مطرح شود استقبال می‌کنم و کاملا آمادگی پاسخ‌گویی دارم، اما رعایت شأن دانشجویی را از یاد نبرید. این امر مهمی است. ما باید در مسیر گفتگو و پاسخ‌گویی جلو برویم و در این جلسه یک فرصت برای گفتگو شکل گرفته است. در ادامه امکان طرح پرسش یکی از دانشجویان فراهم شد و وی خطاب به بهادری‌جهرمی گفت: «شما از جایگاه نخبگان سخن می‌گویید، اما امروز نخبگان دانشجو در زندان هستند و یکی از دانشجویان همین دانشگاه هم در بازداشت است». سخنگوی دولت در پاسخ به وی اظهار کرد: نخبه‌های ما هم آنانی هستند که اینجا ایستادند و شعار می‌دهند و هم آنانی هستند که نشسته‌اند. همه دانشجویان ما نخبه هستند، پس خواهش می‌کنم تعریف نخبه را محدود نکنیم.

اگر دانشجویی به ناحق بازداشت شده، قلب همه ما برای او تا آزادشدنش می‌تپد

بهادری‌جهرمی تصریح کرد: من دوست دانشجوی بازداشت‌شده شما را نمی‌شناسم، اما اگر خدایی نکرده دانشجویی به ناحق بازداشت شده است، باید قلب همه ما برای او بتپد تا او آزاد شود. اما فرض کنیم اگر دانشجویی وارد این دانشگاه شد و به یکی از دانشجویان دیگر آسیب زد، آیا نباید با او برخورد شود؟

وی افزود: اگر نخبه‌ای است که تخلفی نداشته و بازداشت شده، حتما باید آزاد شود و علاوه بر آن برایش جبران مافات شود؛ اما اگر کسی ضربه‌ای به اموال عمومی زد یا برادر من را مورد ضرب‌و‌جرح قرار داد یا به ماشین فردی خسارت زد، آیا باید ببینیم او چه شغلی دارد و از چه رسته‌ای است و بعد با او برخورد شود یا باید طبق ضوابط عمل شود؟ اگر باید ضوابط رعایت شود اجازه دهید این ضوابط رعایت شود.

سخنان بهادری‌جهرمی با واکنش‌های تند و شعار‌های دانشجویان معترض همراه شد و وی در واکنش به این شعار‌ها اظهار کرد: اگر ما اجازه دهیم با ادبیاتی که نظم اجتماعی را بر هم می‌زند با هم صحبت کنیم یا جلوی صحبت‌کردن و پاسخ‌دادن را بگیریم، به نتیجه مطلوبی می‌رسیم؟ در بخش دیگری از این نشست، بهادری‌جهرمی در پاسخ به پرسش یکی از دانشجویان درباره تفاوت اعتراض و اغتشاش و نیز اقامت آقازاده‌ها در کشور‌های اروپایی و پیگیری‌نکردن این موضوع از سوی دولت، تصریح کرد: من هم با نظر شما موافقم که چرا آقای خاوری باید در کشوری آزادانه بچرخد، اما همان کشور مردم ما را در دارو تحریم کند.

اعتراض و اغتشاش هم با هم تفاوت دارند

وی افزود: شما به‌درستی فرمودید که اعتراض با قتل و اغتشاش فرق می‌کند. این نکته را ما هم موافقیم. اما یک وقتی من مانع پرسش و پاسخ می‌شوم و اجازه صحبت‌کردن به کسی نمی‌دهم و ناسزا می‌گویم، آیا این رفتار‌ها با اصل گفتگو منافات ندارد؟ آیا نباید اجازه دهیم صدای دیگری شنیده شود؟ پس همان‌طور که گفتگو با ناسزاگویی متفاوت است، اعتراض و اغتشاش هم با هم تفاوت دارند.

سخنگوی دولت در واکنش به برخی شعار‌های سر داده‌شده، اظهار کرد: اینکه کسی به کسی بگوید «خس‌و‌خاشاک» زشت است، اما اینکه کسی به کسی بگوید «جیره‌خور» آن هم زشت است. اگر اعتراض داریم حرفمان را زیبا مطرح کنیم.

بهادری‌جهرمی همچنین در واکنش به شعار «سخنگوی سپاهی نمی‌خواهیم» گفت: من اگر سپاهی بودم، افتخار می‌کردم، اما من هم دانشجو هستم و مثل شما در دانشگاه رفت‌و‌آمد دارم.

اگر اعتراضی داریم، قابلیت پاسخ‌دهی هم وجود دارد

وی در پاسخ به پرسش یکی دیگر از دانشجویان مبنی بر اینکه «مسئولان مردم را به قانون توصیه می‌کنند، اما وقتی مردم به قانونی اعتراض دارند چطور آن را رعایت کنند؟» اظهار کرد: ما باید شرایطی را فراهم کنیم که صدای اعتراض قابل شنیدن باشد، اما گاهی کنار این صدای اعتراض، اقدامات دیگری رخ می‌دهد که جلوی شنیده شدن صدای اعتراض گرفته می‌شود. ماجرای مهسا امینی حادثه تلخی بود. من با گوشت و پوست و استخوانم تلخی از‌دست‌دادن دختر را چشیده‌ام، اما اگر اعتراضی داریم قابلیت پاسخ‌دهی هم وجود دارد.

سخنگوی دولت تصریح کرد: اینکه برخی با برنامه‌ریزی و طراحی قبلی در شیوه بیان اعتراض ما وارد می‌شوند و رفتار‌هایی دارند که صدای حرف حق ما هم شنیده نمی‌شود، ما باید به‌گونه‌ای فضا را مدیریت کنیم که جلوی آشوبگر گرفته شود، اما صدای اعتراض به گوش برسد.

بهادری‌جهرمی یادآور شد: قانون از طریق نمایندگان مردم وضع می‌شود و امروز هم نمایندگان مردم می‌توانند قانون را بررسی یا اصلاح کنند. یک راهکار این است که به شیوه متمدنانه امروز قانون بنویسیم یا اینکه بیاییم پشت این تریبون صحبت کنیم و اجازه شنیدن صدای مخالف را بدهیم و جلوی طرح سخنان او را نگیریم، هرچند سخنان او به شیوه درستی هم طرح نشود.

در بخش پایانی این نشست، بهادری‌جهرمی با تأکید بر اینکه من در حد توانم به پرسش‌ها پاسخ می‌دهم، اظهار کرد: اشکالی ندارد جلوی حرف‌زدن من گرفته شود، اما اجازه دهیم سؤالات مطرح شوند.

سخنان او شعار‌های تند دانشجویان را به همراه داشت. برخی از حاضران در سالن نیز با پرتاب بطری آب به سمت سن واکنش نشان دادند. همچنین تقابل لفظی و فیزیکی میان دانشجویان موافق و مخالف منجر به ناتمام‌ماندن این نشست شد و سخنگوی دولت در واکنش به این وضعیت، اظهار کرد: خط قرمز من توهین به ایران و ایرانی است. اینکه به من توهینی شود اشکالی ندارد، من تحمل می‌کنم، اما می‌بینم که حاضران به یکدیگر توهین می‌کنند. من آماده پاسخ‌گویی به هر سؤالی هستم و توهین را هم تحمل می‌کنم، اما وقتی دوستان تحمل نمی‌کنند که سخنی مطرح شود، ترجیح می‌دهم جلسه را خاتمه دهم.