صنعت بازی قربانی تصمیمات اشتباه

محمدمهدی بهفرراد، مدیرعامل استودیو بازی‌سازی مدریک معتقد است که صنعت بازی در ایران علیرغم ظرفیت‌های بسیار زیاد، قربانی تصمیمات تک بعدی شده است و روزهای خوبی را سپری نمی‌کند.

کد خبر: ۲۰۶۹۲۸

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۲:۲۳

اقتصاد۲۴- به گزارش روابط عمومی سازمان نظام صنفی رایانه‌ای استان تهران، صنعت بازی در ایران جزو یکی از صنایع موجود در اقتصاد دیجیتال کشور است که در سالیان گذشته رشد چشم‌گیری را تجربه کرده است. رشدی که چندی است متوقف شده و جای آن را رکود و توقف کار مجموعه‌های تولید کننده بازی گرفته است. یکی از مهم‌ترین دلایل ایجاد این رکود، فیلترشدن اپ گوگل‌پلی در ایران است. بسیاری از مجموعه‌های تولیدکننده بازی با فیلترشدن این استور مجبور به استفاده از جایگزین‌های داخلی شده‌اند. استورهایی که تا به امروز توقع تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان این بازار را نتوانسته‌اند برآورده کنند. در همین خصوص گفت‌وگویی داشتیم با محمد مهدی بهفرراد، مدیرعامل استودیو بازی‌سازی مدریک که در ادامه مطالعه می‌کنید.

فیلترشدن اپلیکیشن گوگل‌پلی چه تاثیری بر میزان درآمد استودیو مدریک داشته است؟ آیا استورهای داخلی توانسته‌اند جایگزین مناسبی برای گوگل‌پلی در زمینه درآمدزایی باشند؟

اپلیکیش گوگل‌پلی در صنعت بازهای مجازی نقش بسیار مهمی در سرتاسر دنیا دارد. در واقع مهم‌ترین استور حال حاضر این صنعت گوگل‌پلی است. مجموعه مدریک نیز مثل سایر مجموعه‌ها از این استور استفاده می‌کرد و بخش بزرگی از درآمد ما از این طریق بود. در واقع حدود ۵۰ درصد از درآمد ما از گوگل پلی بود که در مسیر رشد قرار داشت اما با فیلترینگ متوقف شد. استورهای داخلی در بازار نتوانسته‌اند جایگزین گوگل‌پلی شوند. برای مدت کوتاهی شاهد رشد درآمد خود از طریق این استورها بودیم اما بعد از مدتی این روند متوقف شد.

استورهای داخلی در مقایسه با گوگل‌پلی سهم بیشتری را از سود فروش محصولات دریافت می‌کنند. آیا این مقدار سهم با توجه به امکاناتی که برای کاربران و بازی‌سازان فراهم می‌کنند عادلانه است؟

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌ مارکت‌های خارجی، امکان جذب کاربران بیشتر است. این امکان در مارکت‌های داخلی فراهم نیست و در این زمینه کمک زیادی به مجموعه‌های سازنده بازی نمی‌کنند. در کنار این مسئله، برای نصب گرفتن در مارکت‌های داخلی باید هزینه‌های بیشتری بپردازیم. در واقع مارکت‌ها در درآمد با ما شریک می‌شوند در حالی که هزینه نصب فقط بر دوش توسعه دهنده است. همچنین به دلیل نداشتن امکانات خوب از جمله لیست‌های متعدد نمایش محصولات، نصب چندان قابل قبولی به صورت ارگانیک نمی‌گیرند و این امر باعث کاهش حاشیه سود می‌شود و در بسیاری از موارد حتی کمپین‌ها منفی می‌شوند. این مشکلات درحالی در استورهای داخلی وجود دارد که پلی استور با وجود تحریم کردن ایران، محصولات ما را برای کاربران ایرانی بسیار عالی نمایش می‌دهد و تعدا نصب را نیز افزایش می‌دهد. همچنین اکثر این خدمات رایگان است و حتی در موارد پولی نیز علیرغم گرانی دلار، باز هم قیمت نصب‌هایشان بسیار مقرون به صرفه‌تر از استورهای داخلی است.

در کنار مشکل مسدود شدن گوگل‌پلی، صنعت بازی در ایران با چه مشکلات دیگری دست و پنجه نرم می‌کند؟

مشکلات پیرامون گرفتن نصب از طرف کاربران جزو جدی‌ترین مشکلات این صنعت در ایران است. عملا با فیلتر گوگل‌پلی، امکان استفاده از ادموب گوگل هم بی معنا شده و این آسیب بسیار بزرگی به پیکره این صنعت وارد کرده است. پلتفرم‌های داخلی مثل تپسل و ادیوری به هیچ وجه نه به لحاظ قیمت و نه به لحاظ کیفیت نمی‌توانند کاربران مناسبی را جذب و جای خالی اپ‌های خارجی را برای بازی‎‌سازان پر کنند.

همچنین مهاجرت نیروها و عدم تربیت نیروهای جایگزین از مشکلات بسیار جدی این صنعت است. در حال حاضر بسیاری از متخصصان این حوزه کشور را به دلایل گوناگون ترک کرده‌اند و جایگزین کردن آن‌ها با نیروهای جدید بسیار سخت و زمان‌بر است.

با توجه به مشکلاتی که اشاره کردید، آینده این صنعت را در ایران چطور پیش‌بینی می‌کنید؟

این صنعت با وجود شرایط بد اقتصادی مردم، نمی‌تواند مثل سایر صنایع قیمت‌ محصولات خود را به راحتی افزایش دهد. متاسفانه در حال حاضر هزینه‌های تولید چند برابر شده است اما درآمدها ثابت مانده است. با توجه به این مسئله، نمی‌توان در خصوص آینده این صنعت در کشور آینده روشنی را متصور شد.

کشورهای منطقه که زمانی از ایران در حوزه صنعت گیم بسیار عقب‌تر بودند، درحال سبقت گرفتن از ما هستند. کشور ترکیه حداقل پنج سال بعد از ایران وارد صنعت بازی دنیا شد. با این حال تاکنون توانسته استودیو‌هایی ایجاد کند که هم قد و قواره استودیوهای ایرانی باشند. همچنین بیش از ۲ میلیارد دلار جذب سرمایه در این زمینه داشته‌اند و توانسته ارز آوری خوبی ایجاد کنند. این عقب ماندگی ایران متاثر از تصمیماتی است که تک بعدی اتخاذ می‌شود و ظرفیت‌های بزرگ اینچنینی در آنها مورد توجه قرار نمی‌گیرند.