سایه سنگین حادثه تروریستی مسکو بر روابط روسیه و بوسنی/ تشدید کش مکش های قومیتی؟

روابط بوسنی و هرزگوین با روسیه از چند منظر نیز قابل توجه است، چرا که با وجود صرب‌های طرفدار روسیه در کنار بوسنیایی‌های متمایل به غرب و اتحادیه اروپا، بطور مداوم یک تنش و کشمکش قومیتی بین مسلمانان و صرب‌هایی وجود دارد که دنباله روی نگرش و تفکرات ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه هستند.

کد خبر: ۲۳۳۷۵۸

تاریخ: ۱۰ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۰۰

اقتصاد ۲۴- حسین کاوازوویچ، رئیس العلمای جامعه اسلامی بوسنی و هرزگوین با ارسال نامه‌ای به ایگورکالبوخوف، سفیر فدراسیون روسیه در آن کشور، حمله تروریستی در سالن کنسرت مسکو را تسلیت گفت.

در متن این نامه آمده است: "ما با نگرانی و اندوه فراوان اخبار مربوط به حمله تروریستی وحشتناک را در داخل مرکز خرید و سالن کنسرت مسکو دنبال می‌کنیم. رنج مردم بی گناه و ایجاد رعب و وحشت در شهروندان شری است که هیچکس نباید به آن دست یابد و باید با تلاش مشترک با آن مبارزه کرد. اینجانب از طرف خود و جامعه اسلامی بوسنی و هرزگوین این جنایت را محکوم و صمیمانه تسلیت می‌گویم. افکار ما با خانواده قربانیان و مردم روسیه است و از خداوند متعال برای سلامتی همه پسران و دختران آدم، دعا می‌کنیم".

پیام همدردی کاوازوویچ با روس‌ها و محکومیت کشتار مردم غیر نظامی از رویه‌هایی ست که در بوسنی وجود دارد و معمولا با چنین اتفاقات و یا رخداد‌هایی در سایر کشورها، وی به نمایندگی از مردم بوسنی و خصوصا جمعیت اسلامی در سارایوو، مواضع خود را به صراحت اعلام می‌کنند.

مقامات کرملین همواره از نزدیک شدن بوسنی به اتحادیه اروپا واکنش منفی نشان داده و با هشدار‌های جدی به بوسنیایی ها، آنان را از تبعات سخت الحاق این جمهوری به جمع اعضای اتحادیه اروپایی آگاه ساخته اند. در این میانه دولت صربستان و مقامات صرب جمهوری بوسنی و هرزگوین همواره حامی روس‌ها و تحت تاثیر اتفاقات این کشور بوده اند.

تهاجم نظامی روسیه به اوکراین و وجود جنگ فرسایشی که به کشته و آواره شدن بسیاری از اوکراینی‌ها منجر شد و تاثیر بسزایی در عرصه‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در سراسر جهان داشت، از نقاط عطفی ست که محل اختلاف نظر روس‌ها با بوسنیایی هاست که در این جنگ مدافع مردم اوکراین بوده اند.

بیشتر بخوانید: مورد عجیب هشدار اخیر آمریکا درباره عملیات تروریستی مسکو؛ واشنگتن خبر داشت؟

محل مناقشه دیگر روسیه با بوسنی و هرزگوین در وجود نماینده‌ی عالی سازمان ملل در این کشور است که مقامات کرملین همواره به وجود و نقش ایشان در مناسبات داخلی و خارجی بوسنی پس از جنگ دهه نود میلادی تا کنون معترض بوده و تلاش‌های زیادی را برای پایان ماموریت این افراد داشته اند که در پس همین اقدامات روس ها، والنتین اینتسکو-نماینده سازمان‌های بین المللی در بوسنی پس از گذشت دوازده سال از ماموریت خود، در سال ۲۰۲۱ میلادی با اعلام مصوبه‌ای در تائید نسل کشی و جرائم جنگی توسط صرب‌ها (بعد از گذشت حدود سی سال از کشتار افراد بی دفاع و غیرنظامیان در بوسنی و هرزگوین)، جای خود را به نماینده‌ی جدید مجامع بین المللی در بوسنی، یعنی کریستین اشمیت سیاستمدار آلمانی سپرد. نکته جالب توجه اینکه، یکی از مخالفان سرسخت و جدی حضور این نماینده در بوسنی به عنوان ناظر اجرای توافق دیتون، میلوراد دودیک، رهبر جمهوری صربسکای بوسنی است که ایشان نیز از حامیان و دنباله رو‌های ولادیمیر پوتین است!

البته وجود و کنشگری نمایندگان سازمان ملل در بوسنی و هرزگوین، همواره با حواشی و اتفاقات بحث برانگیزی روبرو بوده است، مثلا از "پدی اشتاون"، نماینده اسبق این مجمع در بوسنی، به عنوان مامور اطلاعاتی MI۶ انگلیس یاد می‌کنند.

شرح اجمالی از موارد فوق، بیانگر وجود مناسبات و موازنه‌ی قدرت میان غرب و شرق است که دولت-ملت‌های پیرامونی به فراخور زمان و مکان‌های مختلف، میدان بازی و حتی عرصه‌ی جنگ‌های فیزیکی و نرم آنان هستند، شواهد و قرائن این امور به گونه‌ای در حادثه‌ی اخیر تروریستی در حومه مسکو نیز قوت گرفته است که عاملان اصلی کشته و زخمی شدن حدود ۲۰۰ نفر در تالار موسیقی کراسنوگورسک به اوکراین، خلافت اسلامی داعش، امریکا و انگلیس نسبت داده می‌شوند. برخی ناظران بر این باورند که انجام این حمله تروریستی توسط داعش و اعلام رسمی آن توسط مقامات امریکایی در جهت انحراف اذهان عمومی از نقش غربی‌ها در صحنه سیاسی و اجتماعی روسیه است که مهمترین آن‌ها در ایام اخیر را می‌توان در صحنه انتخابات ریاست جمهوری روسیه و انتخاب مجدد پوتین برای پنجمین بار در راس قدرت این کشور و شاید مرگ سرسخت‌ترین مخالف او، یعنی آلکسی ناوالنی جستجو کرد.

در ساعات اخیر، پوتین با اعلام قول نابودی اوکراین توسط روسیه، بر نقش کی یف به عنوان هم دست تروریست‌ها تاکید کرده و این حمله را بخشی از جنگ اوکراین دانسته است که باید آمران اصلی آن مشخص شوند.

منبع: دیپلماسی ایرانی