در واگذاری سرخابی‌ها، کدام تیم سود کرد؟ کدام تیم ضرر؟

سرانجام پس از گذشت ۲۰ سال دو باشگاه پرسپولیس و استقلال واگذار شدند و به نظر می‌رسد که دیگر در مالکیت دولت نیستند.

کد خبر: ۲۳۷۳۶۷

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۸:۲۰

اقتصاد۲۴-سرانجام پس از گذشت ۲۰ سال دو باشگاه پرسپولیس و استقلال واگذار شدند و به نظر می‌رسد که دیگر در مالکیت دولت نیستند. طبق اعلام فرابورس، مزایده رسمی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس روز دوشنبه در بازار پایه فرابورس انجام شد تا به طور رسمی ۸۵ درصد از سهام این دو باشگاه به خریداران جدید واگذار شود.

در این مزایده ۸۵ درصد از سهام پرسپولیس به شش بانک شهر، ملت، تجارت، صادرات، رفاه و اقتصاد نوین واگذار شد. به گزارش سایت تجارت نیوز بانک شهر۳۰ درصد، بانک ملت و بانک تجارت هر کدام ۲۰ درصد و بانک‌های صادرات، رفاه و اقتصاد نوین نیز هر کدام پنج درصد سهام این باشگاه را در اختیار گرفتند.

۸۵ درصد از سهام باشگاه استقلال را هم هولدینگ پتروشیمی خلیج‌فارس و چهار شرکت زیرمجموعه آن شامل شرکت‌های پتروشیمی شهید تندگویان، بوعلی، پارس و بندرامام خریدند.

کاربر سرخ‌لند در رشته توئیتی به این واگذاری واکنش نشان داد: شاید الان همه فکر کنند که مالک استقلال از مالک پرسپولیس شرایط بهتری دارد! از خیلی لحاظ مالک استقلال توانایی مالایی بالاتری نسبت به مالکان پرسپولیس دارد، یک، ولی بزرگ؛ برند استقلال چگونه می‌تواند به هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس کمک کند؟ یا بهتر بگویم، پتروشیمی خلیج فارس چگونه می‌تواند از ظرفیت هواداران استقلال برای بالا بردن توان مالی مجموعه استفاده کند؟ اصلا عرصه محصولات پتروشیمی در بازاری اتفاق می‌افتد که وابستگی به ظرفیت‌های هواداری در آن وجود ندارد.

پس تیم فوتبال استقلال به مرور زمان فقط هزینه برای هلدینگ دارد و آورده‌ای برایش ندارد؛ فقط منفی، ضرر و به مرور زمان مالک هم هزینه قابل توجهی برای این بخش نخواهد کرد.

ولی در سمت مالک پرسپولیس، با اینکه تراز مالی و ارزش بانک‌ها از هلدینگ خلیج فارس کمتر می‌باشد، ولی یک ظرفیت عظیمی از هواداران روبروی خودش می‌بیند که با تعامل با این ظرفیت بزرگ و هدف گذاری‌های میان مدت و بلند مدت می‌تواند اولا سود بزرگی بدست بیاورد دوما سرمایه گذاری بزرگتری در باشگاه پرسپولیس انجام بدهد.

در نتیجه پتانسیل رشد برای باشگاه پرسپولیس به مراتب بیشتر از باشگاه استقلال می‌باشد؛ استقلال نهایتا بتواند یک ظرفیت سیاسی آن هم برای مدیر دست نشانده هلدینگ داشته باشد نه سود مالی.