چرا خودروسازان قدرت واقعی خودرو‌ها را کمتر اعلام می‌کنند؟

تست‌های داینوی زیادی نشان داده‌اند که برخی خودروسازان معتبر جهانی قدرت پیشرانه خودرو‌ها را کمتر از میزان واقعی اعلام کرده‌اند.

کد خبر: ۲۶۰۰۲۳

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۴۰۳ - ۱۶:۰۰

اقتصاد۲۴- بی ام و به‌صورت غیر رسمی به خاطر دروغ‌گویی درباره عملکرد محصولات خود مشهور شده، اما این موضوع خوبی است. اگر جزو خریداران خوش‌شانس M۴ CS باشید، قدرت بیشتری نسبت به ادعای بی ام و به دست می‌آورید. ژرمن‌ها می‌گویند پیشرانه ۶ سیلندر S۵۸ قدرت ۵۴۳ اسب بخار دارد، اما با توجه به آنچه دیده‌ایم، خروجی این نیروگاه به حدود ۶۰۰ اسب بخار می‌رسد. ما از این رفتار بی ام و سورپرایز نشده‌ایم چراکه قبلاً هم موارد مشابهی را دیده‌ایم، اما همیشه هم این‌طور نیست! مثال بارز ادعای نادرست قدرت تولیدی یک خودرو به مرسدس AMG C۶۳ S E پرفورمنس مربوط می‌شود که بنا به ادعای مرسدس قدرت ۶۷۰ اسب بخاری دارد، اما فقط به مدت ۱۰ ثانیه می‌تواند چنین قدرتی را ارائه کند.

بی ام و تنها خودروسازی نیست که چنین دروغ دل‌نشینی را می‌گوید. بخش GR تویوتا، فورد، مک لارن و فولکس‌واگن نیز مشخصات واقعی برخی محصولات خود را اعلام نکرده‌اند. برای مثال تست داینوی فولکس‌واگن گلف GTI نشان داده این خودرو قدرت بیشتری نسبت به ادعای شرکت سازنده دارد؛ اما چرا خودروسازان درباره قدرت تولیدی پیشرانه‌های خود دروغ می‌گویند؟ قطعاً ۶۰۰ اسب بخار بهتر از ۵۴۳ اسب بخار به نظر می‌رسد، اما ریشه اصلی این اختلاف کجاست؟

در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی نیز برخی خودرو‌های عضلانی قدرت بیشتری نسبت به ادعای سازنده داشتند، اما توضیح دادن پدیده موردبحث در آن زمان راحت‌تر بوده است. قدرت بیشتر در چند دهه قبل به معنی تصادف بیشتر بوده و از بین ۱۰ خودرویی که بیشترین احتمال تصادف را داشته‌اند تنها نیمی از آن‌ها را می‌توان مدل‌های پرفورمنس دانست. از طرف دیگر این خودرو‌ها جزو پرفروش‌ترین محصولات بازار آمریکا هستند. از نظر آماری، احتمال فوت یک راننده در فورد سری F بیشتر از مک لارن سنا خواهد بود، زیرا شانس خرید سنا کمتر از وانت فورد است. شرکت‌های بیمه نیز چنین شرایطی را به همراه محل زندگی و سابقه رانندگی افراد در نظر می‌گیرند. یک راننده ۲۱ ساله با چند جریمه سرعت غیرمجاز حق بیمه بیشتری نسبت به یک راننده ۵۰ ساله که هیچ سابقه جریمه‌ای ندارد پرداخت خواهد کرد.

دلیل دیگر دروغ‌گویی خودروسازان می‌تواند به رقابت با سایر شرکت‌ها مربوط شود. دو مثال بارز این قضیه نسل‌های قبلی بی ام و M۳ و مرسدس C۶۳ هستند. بی ام و از پیشرانه ۶ سیلندر ۳ لیتری توئین توربو با ۴۲۵ اسب بخار قدرت ادعایی استفاده می‌کند درحالی‌که مرسدس از پیشرانه ۸ سیلندر ۴ لیتری ۴۶۹ اسب بخار قدرت می‌گیرد. انتظار داریم در یک مسابقه درگ مرسدس پیروزی راحتی را کسب کند، اما درست نقطه مقابل رخ می‌دهد. احتمالاً علت این کار تفاوت وزن نیست بلکه عدم اعلام قدرت واقعی M۳ است که چندین تست داینو این موضوع را نشان داده‌اند. گفته می‌شود قدرت واقعی M۳ به حدود ۴۷۰ اسب بخار می‌رسد.

بیشتر بخوانید:  معرفی تویوتا سورر؛ خودروئی که احتمالا ندیده اید! + عکس

علت بعدی دراین‌باره به حفاظت یک خودروساز از سایر محصولات پرفورمنس خود بازمی‌گردد. تصور کنید راهی نمایندگی بی ام و می‌شوید تا M۸ گرند کوپه کامپتیشن ۲۰۲۵ با قدرت ادعایی ۶۱۷ اسب بخار را بخرید. شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه پیشرانه این خودرو ۷۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند، اما شما زمان مراجعه به نمایندگی از این موضوع باخبر نیستید. M۸ حدود ۱۴۰ هزار دلار قیمت دارد. حالا تصور کنید قدرت واقعی M۳ CS بیش از ۵۴۳ اسب بخار ادعایی باشد. در این حالت شما ۱۱۹ هزار دلار برای یک محصول جدید با حدود ۶۰۰ اسب بخار قدرت پرداخت می‌کنید یا ۱۴۰ هزار دلار برای M۸ قدیمی‌تر؟

دقت کنید تا زمانی که پشت فرمان یک خودروی برقی ۱۰۰۰ اسبی ننشینید قدرت زیاد یک خودرو خیلی دقیق نخواهد بود چراکه فاکتور‌های زیادی در این زمینه دخیل هستند. دو دهه قبل طرفداران مرسدس از اینکه E۵۵ AMG قدرت بیشتری نسبت به ۹۱۱ توربو داشت احساس غرور می‌کردند، اما این روز‌ها یک فرد عادی از شما می‌پرسد قدرت ۷۰۰ اسب بخاری یک خودروی عضلانی به درد نمی‌خورد. پاسخ‌هایی همچون من می‌توانم این خودرو را بخرم یا ۷۰۰ اسب بخار قدرت بسیار جذاب است دیگر قابل‌قبول نیستند. فراموش نکنید مقامات کشور‌ها نیز دست روی خودرو‌های پرقدرت و سریع می‌گذارند و می‌پرسند چه نیازی به چنین قدرت سرسام‌آوری است؟

دلایلی که ذکر شد درباره خودرو‌های مدرن صدق می‌کرد، اما چند دهه قبل دلایل دیگری برای دروغ‌گویی خودروسازان وجود داشت. ساده‌ترین دلیل در این زمینه هزینه‌های بیمه بوده‌اند. آسان‌ترین راه برای بررسی ریسک یک راننده قدرت خودروی اوست. احتمال تصادف خودرو‌های پرقدرت بیشتر است و به همین خاطر خودروسازان درباره قدرت خودرو‌های خود دروغ گفته‌اند. دلیل بعدی قانون‌های مختلف در کشور‌های جهان بوده است هرچند برخی شرکت‌ها قبل از محدودیت‌ها به یک توافق نانوشته بین خود رسیده‌اند که مشهورترین آن بین خودروسازان ژاپنی بوده است. در نهایت باید گفت واقعاً اهمیتی ندارد که دلیل دروغ‌گویی خودروسازان چیست چراکه اگر قدرت واقعی یک خودرو بیشتر از آن چیزی باشد که سازنده ادعا کرده بنابراین همه خوشحال خواهند شد. این‌طور نیست؟