چه تعداد از ما به ۱۰۰ سالگی می‌رسیم؟

احتمالاً همه ما دوست داریم که تا ۱۰۰ سالگی زندگی کنیم. با این حال، کارشناسان معتقدند که احتمال رسیدن به این سن بسیار کم است.

کد خبر: ۲۶۲۲۸۴

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۴۰۳ - ۰۰:۲۰

اقتصاد۲۴-  پژوهش‌ها نشان می‌دهند که علیرغم پیشرفت‌های چشمگیر پزشکی در قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم، به نظر می‌رسد که به محدودیت‌های طبیعی طول عمر انسان نزدیک شده‌ایم.

به نقل از روزیاتو، در دهه ۱۹۹۰ برخی از پیش‌بینی‌ها اعلام می‌کردند که بیشتر کودکانی که به دنیا می‌آیند، تا صد سالگی عمر خواهند کرد. اما بررسی‌ها نشان داده‌اند که کودکانی که در سال‌های اخیر به دنیا آمده‌اند، اگر دختر باشند تنها ۵.۳ درصد شانس دارند که جشن تولد صد سالگی خود را جشن بگیرند و این احتمال برای پسران حتی کمتر است و به ۱.۸ درصد می‌رسد.

دانشمندانی از دانشگاه ایلینوی در شیکاگو داده‌های مربوط به مرگ‌ومیر در مناطق مختلفی همچون هنگ کنگ، استرالیا، فرانسه و اسپانیا را بررسی کرده‌اند.

طبق بررسی آن ها، میانگین جهانی امید به زندگی از ۴۸ سال در سال ۱۹۰۰ به ۶۷ سال در سال ۱۹۵۰ و سپس به ۷۶ سال در آغاز هزاره سوم افزایش یافته است. با این حال، تا سال ۲۰۲۱، این عدد تنها به ۷۷ سال رسیده است.

اگر روند افزایش عمر همچنان به شکل نمایی ادامه پیدا می‌کرد، انتظار می‌رفت که این عدد اکنون حدود ۸۳ سال باشد.

آمار‌های ارائه شده توسط دفتر ملی آمار بریتانیا نشان می‌دهد که امید به زندگی در این کشور از سال ۱۸۴۱ به شکل قابل توجهی افزایش یافته است.

در آن زمان، انتظار می‌رفت که پسران تنها ۴۰.۲ سال زندگی کند و این عدد برای دختران ۴۲.۳ سال بود.

این میزان تا سال ۱۹۵۰ به ۶۶.۱ سال برای مردان و ۷۰.۶ سال برای زنان رسید و تا سال ۲۰۰۰ به ۷۵.۶ سال برای مردان و ۸۰.۴ سال برای زنان افزایش یافت.

اما بر اساس آمار‌های جدید، کودکی که در سال ۲۰۲۲ به دنیا آمده باشد، اگر پسر باشد احتمالاً تا ۷۸.۹ سالگی و اگر دختر باشد تا ۸۲.۸ سالگی زندگی خواهد کرد که نشان از کاهش سرعت رشد امید به زندگی دارد.

تحلیل‌های جدید همچنین نشان دادند که مردم هنگ کنگ بیشترین شانس رسیدن به صد سالگی را دارند. به طوری که از میان کودکان هنگ کنگی که در سال ۲۰۱۹ به دنیا آمده‌اند، ۱۲.۸ درصد از دختران و ۴.۴ درصد از پسران به صد سالگی خواهند رسید.

این گروه پژوهشی همچنین تأکید کرده‌اند که هیچ نشانه‌ای از تکرار رشد نمایی امید به زندگی در قرن بیست و یکم وجود ندارد و پیشنهاد کرده اند که تمرکز اکنون باید بر افزایش سال‌های سالم زندگی باشد.