مشخصات بمب افکن دوربرد بی ۵۲ اچ آمریکا +عکس

در این مطلب به بررسی مشخصات و قابلیت‌های بمب افکن بی-۵۲ اچ استراتوفورترس خواهیم پرداخت.

کد خبر: ۲۶۶۰۱۱

تاریخ: ۱۱ آبان ۱۴۰۳ - ۱۵:۳۰

اقتصاد۲۴-بی-۵۲ اچ (B-۵۲ H)، یک بمب افکن چندمنظوره دوربرد زیر صوت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است. این بمب افکن به عنوان اصلی‌ترین پلت فرم استراتژیک هسته‌ای و تسلیحات متعارف نیروی هوایی آمریکا عمل می‌کند

تاریخچه بی-۵۲ اچ

بمب افکن بوئینگ بی-۵۲ اچ پنجاهمین سالگرد خود (اولین پرواز آوریل ۱۹۵۲) را در آوریل ۲۰۰۲ جشن گرفت. بی-۵۲ اچ در سال ۱۹۶۱ وارد خدمت شد. آخرین بمب افکن در اکتبر ۱۹۶۲ به نیروی هوایی آمریکا تحویل داده شد. این بمب افکن با مجموع ۷۴۴ فروند ساخت، دارای طولانی‌ترین سابقه خدمت به عنوان یک هواپیمای جنگی در جهان است.

نیروی هوایی آمریکا تاکنون ۱۸ فروند بمب افکن بی-۵۲ اچ را بازنشسته کرده و ۷۶ فروند بمب افکن را در خدمت باقی نگه داشته است. این بمب افکن‌ها در پایگاه نیروی هوایی بارکسدیل در لوئیزیانا و پایگاه مینوت‌ای اف بی در داکوتای شمالی مستقرهستند. این هواپیما‌ها در آشیانه‌ای در تینکر‌ای اف بی در اوکلاهما ذخیره شده اند تا در ماموریت‌های آینده شرکت کنند. با توجه به ارتقاء سیستم و ساختار گسترده، انتظار می‌رود عمر مفید بی-۵۲ اچ همچنان تا سال ۲۰۴۰ ادامه یابد.

طراحی و ویژگی‌های بمب افکن چند منظوره بی-۵۲ اچ

بی-۵۲ اچ یک هواپیمای بسیار بزرگ با طول ۴۸.۵ متر است. وزن این بمب افکن تقریباً ۸۳۲۵۰ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست آن ۲۲۰۰۰۰ کیلوگرم است. بی-۵۲ اچ می‌تواند با سرعت ۳۱.۸۵ متر بر ثانیه صعود کند. حداکثر سرعت این بمب افکن ۱۰۰۰ کیلومتر در ساعت و برد آن ۱۵۹۳۷ کیلومتر است. این هواپیما می‌تواند به حداکثر ارتفاع ۱۵۲۴۰ متری برسد. بی-۵۲ اچ می‌تواند تا ۳۲ تن تسلیحات را حمل کند.

در اکتبر ۲۰۰۷، بوئینگ مشترکا با نورثروپ گرومن برای توسعه قابلیت حمله الکترونیکی جدید و یک برنامه مختل کننده برای بی-۵۲ اچ شریک شد. بوئینگ در ژوئن ۲۰۰۸ قراردادی با نیروی هوایی آمریکا برای توسعه فناوری‌های مورد نیاز برای برنامه برنامه مختل کننده منعقد کرد.

نیروی هوایی آمریکا در ژوئن سال ۲۰۰۹ قراردادی ۷۵۰ میلیون دلاری برای ارائه خدمات پشتیبانی فنی و مهندسی برای بی-۵۲ اچ و اجزای آن و همچنین تجهیزات پشتیبانی، آزمایش و یکپارچه سازی سیستم با شرکت بوئینگ منعقد کرد.

در آگوست ۲۰۰۹ بوئینگ قراردادی ۷۰ میلیون دلاری از طرف پنتاگون برای ارتقاء سیستم ارتباطی هواپیمای بمب افکن بی-۵۲ اچ دریافت کرد. در سپتامبر ۲۰۰۹، نیروی هوایی آمریکا یک قرارداد ۵.۴ میلیون دلاری با بوئینگ برای نصب یک سیستم ارتباطی ماهواره‌ای پیشرفته در بی-۵۲ اچ منعقد کرد.

قراردادی به ارزش ۲۲ میلیون دلار در ژانویه ۲۰۱۰ تحت ESP برای ارائه خدمات مهندسی به بی-۵۲ اچ با بوئینگ منعقد شد و پس از آن دومین قرارداد ۲۱.۷ میلیون دلاری در فوریه ۲۰۱۱ برای ادامه پشتیبانی از بمب افکنبی-۵۲ اچ بسته شد. در ژوئن ۲۰۲۳، بوئینگ ارتقاء سیستم راداری بمب افکن بی-۵۲ را به عنوان بخشی از برنامه نوسازی رادار این نوع بمب افکن‌ها آغاز کرد.

تسلیحات بی-۵۲ اچ

بی-۵۲ اچ با محموله تسلیحاتی بیش از ۷۰۰۰۰ پوند قادر به حمل متنوع‌ترین سلاح‌ها در بین هر هواپیمای جنگی است. ظرفیت تسلیحات هسته‌ای آن شامل ۱۲ موشک کروز پیشرفته AGM-۱۲۹، ۲۰ موشک کروز پرتاب هوایی AGM-۸۶ A و هشت بمب است.

محموله تسلیحات متعارف شامل هشت موشک AGM-۸۴ هارپون، چهار موشک AGM-۱۴۲ رپتور، بمب ۵۱۵۰۰ پوندی، بمب ۳۰۱۰۰۰ پوندی، ۲۰ موشک کروزمعمولی هواپرتاب AGM-۸۶ C، همچنین ۱۲ موشک مشترک مهمات حمله مستقیم است. بی-۵۲ اچ همچنین می‌تواند مین‌های نیروی دریایی ۵۱۵۰۰ پوند، ۳۰۱۰۰۰ پوند و ۲۰۲۰۰۰ پوند را حمل کند.

در ژوئن ۲۰۰۶، بوئینگ برنده قراردادی برای ادغام نسل بعدی تسلیحات هوشمند B-۵۲ برای پشتیبانی از سیستم‌های تسلیحاتی آینده مانند موشک مشترک هوا به سطح و بمب با برد وسیع شد.

بیشتر بخوانید:حادثه برای جنگنده ارتش

در طی عملیات آزادی عراق در آوریل ۲۰۰۳، بی-۵۲ اچ به غلاف لیزری نورثروپ گرومن لیتنینگ ۲ مجهز شد که برای حمله به اهداف در شمال عراق مورد استفاده قرار گرفت.

سیستم دید الکترواپتیکال بی-۵۲ اچ

در زیر قسمت دماغه، برجک‌های قابل هدایت برای سیستم دید الکترواپتیکال AN/ASQ-۱۵۱ (EVS) وجود دارد که شامل مادون قرمز ریتون AN/AAQ-۶ در برجک سمت راست و دوربین تلویزیونی با سطح نور کم نورث روپ گرومن AN/AVQ-۲۲ است.

سیستم اویونیک تهاجمی بی-۵۲ اچ

سیستم اویونیک تهاجمی AN/ASQ-۱۷۶ شامل رادار استراتژیک نورثروپ گرومن، ارتفاع سنج رادار هانیول، سیستم هدایت اسمیتز، رادار ناوبری داپلر تلداین رایان، سیستم ناوبری اینرسی AN/ASN-۱۳۱ هانیول سیستم ناوبری اینرسی و سیستم ناوبری و بمباران آی بی ام/ریتون AN/ASQ-۳۸ است.

بی-۵۲ اچ دارای هشت موتور توربوفن پرت اند ویتنی TF ۳۳-P-۳ است که هر کدام بیش از ۱۷۰۰۰ پوند نیروی رانش را تولید می‌کنند. این هواپیما دارای ده مخزن سوخت داخلی به علاوه دو مخزن خارجی با ظرفیت بیش از ۱۸۱۰۰۰ لیتر است که برد بدون سوخت بیش از ۱۳۸۴۰ کیلومتر را فراهم می‌کند.

نوع پروژه: بمب افکن چند منظوره

سازنده: بوئینگ

اولین پرواز: آوریل ۱۹۵۲

ورود به خدمت: ۱۹۶۱

طول: ۴۸.۵ متر

طول بال ها: ۵۶.۴ متر

سرعت: ماخ ۰.۸۴

حمل تسلیحات: ۳۲ تن