همه چیز درباره فیلم هفتاد سی فیلم بهرام افشاری

بنیا ابراهیم‌نژاد نوشت: «طولانی و خسته‌کننده» و «آشفته و پریشان» شاید پرملاحظه‌ترین القاب باشد برای نخستین فیلم بهرام افشاری و تازه‌ترین کمدی حال حاضر گیشه؛ اثری که ادعا می‌کند از همان دقایق ابتدایی سرگرم‌کننده و بامزه است.

کد خبر: ۲۷۱۶۳۲

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۴۰۳ - ۱۶:۴۵

اقتصاد۲۴-روزنامه وطن امروز که مواضع اصولگرایانه دارد در شماره امروز خود به سراغ فیلم تازه اکران شده «۷۰ سی»، اولین تجربه فیلم‌سازی بهرام افشاری رفته است. یادداشت انتقادی این روزنامه با عنوان "هیچِ هیچ! " منتشر شده و در بخشی از آن به عبارت "چرندیات جنسی" می‌رسد.

در ادامه بخشی از آن را می‌خوانید

داستان درباره «برات» یک مالباخته بورس و چند خانواده دیگر است که تا انتها معلوم نیست نسبت و ارتباط‌شان با یکدیگر چیست و تنها می‌دانیم یک عضو از این مجموعه به نام «یعقوب»، پیرمردی سالخورده و افتاده حال، برنده قرعه‌کشی یک جایزه ۳۰ میلیارد تومانی می‌شود و با توجه به وضعیت افراد قصه، فرصت مناسبی است برای رهایی تمام آنها از آن گرفتاری. اما به گفته دکتر، او به دلیل تومور مغزی که با آن دست و پنجه نرم می‌کند، تا قبل از اهدای جایزه از دنیا خواهد رفت؛ نکته‌ای که می‌توانست خلاقانه‌ترین گره فیلمنامه باشد و سوژه‌ای که با خود بامزه‌ترین اتفاقات را به همراه داشته باشد، اما با شلوغ‌بازی‌های افراطی بازیگران و پرداختن به موضوعات حاشیه‌ای به یک ابتذال اساسی و فاجعه هنری ختم می‌شود.

شوخی‌هایی که ابتدا سعی دارند با فاصله‌گیری از دیگر آثار زرد، خلاق و نوآور باشند، اما هرچه پیش می‌روند، ناخواسته و ناچار و در عین ناتوانی به پوچ‌ترین چرندیات جنسی سر خم می‌کنند.

بازی بازیگران غلو شده و اگزجره است. افشاری بازیگری را می‌داند، اما کارگردانی را نه و این درست علت اکت‌های اضافی و نادرست او برای شخصیت برات است. تیپ‌سازی صدای هوتن شکیبا دقیق همان صدایی است که عروسک «دیبی» کلاه‌قرمزی دارد. این حد اغراق و این نگاه فانتزی به یک کمدی اجتماعی و رئال، ناشیانه‌ترین اتود مورد استفاده توسط بازیگر محسوب می‌شود.

حیف از جناب طهمورث که با آن سابقه درخشان در عرصه تئاتر و سینما باید اسیر یک سیرک ۱۰۰ دقیقه‌ای شود که با ردای یک طنز دغدغه‌مند، «۷۰ سی» پر ادعا را به یک «هیچ» خالی و بی‌محتوا بدل کند. نه «دالی زوم» بیانگر هنر فیلمسازی است، نه چشمک به کمدی «Borat»، نه پارودی از «جدایی» فرهادی و نه حتی ادای دین به «سوته‌دلان» حاتمی. حیف از شما با آن نمایش بی‌نظیر «جوجه تیغی». تئاتر با سینما فرق دارد آقای افشاری! این سینما نیست.