لشکرکشی خیابانی با تجمع حامیان قانون حجاب

حسین خوش‌اقبال، فرماندار تهران در خصوص تجمع در مقابل مجلس گفت: براساس قانون، همه تجمعات در محیط‌های عمومی باید با درخواست متولیان و طی فرایند مشخص اداری انجام گیرد که متاسفانه به‌رغم تذکرات، این تجمع‌کنندگان بدون اخذ مجوز اقدام به تجمع و تحصن نموده که این امر غیرقانونی است.

کد خبر: ۲۹۰۴۷۲

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۰:۱۵

اقتصاد۲۴- «من شنیده‌ام افرادی که جلوی مجلس برای ابلاغ قانون حجاب تجمع کرده‌اند، پول می‌گیرند! وزارت اطلاعات و دستگاه‌های امنیتی بررسی کنند این پول‌ها از کجا می‌آید.» ادای این جمله از سوی جواد نیک‌بین نماینده کاشمر در مجلس کافی بود تا علاوه بر حواشی که در مجلس ایجاد شد، فراخوانی برای تجمع مقابل مجلس در اعتراض به این اظهارات اعلام شود.

مهری طالبی‌دارستانی، از فعالین حوزه امر به معروف و نهی از منکر، از مسئولان سابق ستاد امر به معروف که بیشتر با طرح کلینیک طرح بی‌حجابی شناخته می‌شود، فراخوان این تجمع را در توئیتر اعلام کرد. «سه‌شنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۱۳ تا ۱۶.»

معترضین، اگر چه تجمع‌شان با توجه به رویه حاکم بر کشور برای برگزاری تجمعات غیرقانونی بود، اما برای مطالبه ابلاغ قانونی آمده بودند که به دستور دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی متوقف شده است. جان کلام‌شان این بود که چرا مسعود پزشکیان گفته است این قانون را اجرا نمی‌کند و روبه‌روی مردم نمی‌ایستد.

از سوی دیگر خطاب‌شان به قالیباف بود که چرا بعد از استنکاف رئیس‌جمهور از ابلاغ این قانون، به بهانه جلوگیری از این کار توسط دبیرخانه شعام از ابلاغ شانه خالی می‌کند. در این تجمع، مرتضی آقاتهرانی رئیس کمیسیون فرهنگی، محمدتقی نقدعلی نماینده خمینی‌شهر، علی شیرین‌زاد نماینده کرج، احمد راستینه نماینده شهرکرد، زهره‌سادات لاجوردی نماینده تهران، نمایندگانی بودند که در جمع معترضین حاضر شدند و به سخنرانی پرداختند.

محمدصادق کوشکی، از نیرو‌های شناخته‌شده جناح راست نیز دیگر سخنران این تجمع بود. بر اساس آنچه در تجمع گفته می‌شد یا روی پلاکارد‌ها به چشم می‌خورد، این جمعیت چندصدنفره از شهر‌های تهران، مشهد، ایلام، بوشهر، اصفهان، قم، رشت، اراک، تبریز و قزوین برای شرکت در تجمع مقابل مجلس آمده بودند. در میانه برگزاری تجمع طوماری نیز با موضوع درخواست ابلاغ قانون حجاب توسط معترضان به دیوار مجلس نصب شد.

قانونی یا غیرقانونی؟

حسین خوش‌اقبال، فرماندار تهران در خصوص تجمع در مقابل مجلس به ایرنا گفت: «براساس قانون، همه تجمعات در محیط‌های عمومی باید با درخواست متولیان و طی فرایند مشخص اداری انجام گیرد که متاسفانه به‌رغم تذکرات، این تجمع‌کنندگان بدون اخذ مجوز اقدام به تجمع و تحصن نموده که این امر غیرقانونی است.» وی افزود: «نمی‌شود عده‌ای بدون اخذ مجوز قانونی برپایی تجمعات، در هر زمان و مکانی اقدام به تجمع کنند؛ این کار نظم اجتماعی را مخدوش می‌کند؛ چنین استاندارد دوگانه‌ای پذیرفته نیست.»

بیشتر بخوانید:فیلم/ تجمع کفن‌پوشان حامی قانون حجاب مقابل مجلس

خوش اقبال اظهار کرد: «دستگاه‌های مسئول اشراف کاملی در خصوص بانیان این تجمعات غیرقانونی دارند و در این زمینه به آنها ابلاغ شده است که به وظایف قانونی خود عمل کنند.» مشخص نیست این ابلاغ چه زمانی اتفاق افتاده است. مشاهدات من در جریان تجمع روز گذشته تهران نشان می‌داد که پلیس ممانعتی از ورود تجمع‌کنندگان به محوطه مجلس و انجام این برنامه به عمل نیاورد. البته این موضوع مورد توجه برخی سخنرانان قرار گرفت که این تجمع با توجه به هدفی که دنبال نمی‌کند، نیازی به اخذ مجوز نیز ندارد.

جبهه اصلاحات خواستار مجوز تجمع شد

آذر منصوری، فعال سیاسی و رئیس جبهه اصلاحات دیروز در واکنش به این تجمع در توئیتر نوشت: «جناب آقای دکتر مؤمنی، وزیر محترم کشور. در حمایت از موضع رئیس‌جمهور مردمی جناب آقای دکتر پزشکیان و در مخالفت با شبه‌قانون سراپا اشکال موسوم به عفاف و حجاب ما هم می‌خواهیم تجمع برگزار کنیم. آیا چنین حقی برای ما هم وجود دارد؟»

این درخواست پیش از این در حمایت از رفع فیلترینگ و همین موضوع حجاب نیز مطرح شده بود. استاندارد‌های دوگانه در موضوع حق تجمع و اعطای مجوز آن از سوی وزارت کشور در ماه‌های اخیر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. نکته جالب توجه این است که ۲۵ بهمن گذشته، فراخوان تجمعی مسالمت‌آمیز مقابل سردر دانشگاه تهران در اعتراض به ادامه پروژه حصر صادر شد که حضور سنگین نیرو‌های امنیتی و انتظامی به همراه بازداشت جمعی از فراخوان‌دهندگان و حاضران در محل، اصلاً تجمعی شکل نگرفت

کمی از ساعت ۱۱ ظهر گذشته بود که اولین تصاویر از ورود معترضان به محوطه مقابل مجلس در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. تقریباً ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه بود که من هم به بهارستان و نزدیک مجلس رسیدم. جمعیت زیادی هنوز نیامده بود. عده‌ای به صورت پراکنده آنجا حضور داشتند و حضور نیرو‌های پلیس چشمگیر بود. در طول پیاده‌راه مقابل مجلس، یعنی کمی بعد از بیمارستان شفاءیحیائیان تا نزدیک پیچ انتهایی خیابان مجاهدین اسلام نیرو‌های یگان امداد با کاور‌های سبز فسفری و فاصله مشخص مستقر بودند.

کمی جلوتر، موتورسواران استقرار داشتند و ابتدای مسیر، تیمی از پلیس‌های زن ایستاده بودند. در بخش‌هایی از مسیری که برای تجمعات در نظر گرفته شده، زیلو و زیرانداز‌هایی برای نمازگزاران پهن کرده بودند و نماز جماعت برقرار بود. در همان راه، وانت پیکان سفیدرنگی ایستاده بود که باند‌های سیاه‌رنگ بزرگ را روی تاج باربند آن با طناب مهار کرده بودند. اما همه اینها تصویری بود. صدای موتوربرق کهنه‌ای که آن گوشه گذاشته بودند، بقیه صدا‌ها را در خود خفه می‌کرد. به غیر از جمعیتی که تجمع کرده بودند، در حاشیه خیابان مجاهدین اسلام یک زنجیره انسانی تشکیل داده بودند که به همان پیچ انتهایی خیابان می‌رسید.

چهره‌های آشنای زیادی میان جمعیت می‌دیدم. چهره‌هایی که نشان می‌داد همان تیم همیشگی برگزاری این تجمعات پای کار هستند. از تجمع مقابل مرکز ملی فضای مجازی تا میدان پاستور. از کاروان خودرویی که مسیر تهران – قم را رفت و مقابل دفتر آیت‌الله جوادی آملی تجمع کرد تا کاروانی که راه انداختند و از میدان بهارستان تا شمال رفتند؛ سازمان‌یافته و منظم بودند.

مسئول انتظامات داشتند. نیرو‌های انتظامات و عوامل اجرایی با کارت‌هایی که دور گردن‌شان انداخته بودند، مشخص می‌شدند. در میان سازمان‌دهندگان چهره یک روحانی جوان توجهم را جلب کرد. کمی فکر کردم، یادم آمد او در تجمع روز ششم بهمن دور میدان پاستور با لباس شخصی حضور داشت، اما این بار لباس روحانیت به تن داشت. این بار مجهزتر آمده بودند. تیم تصویربرداری و تجهیزات داشتند. تجهیزاتی که برچسب یک دفتر اجاره تجهیزات سینمایی را بر خود داشت که آن را می‌شناختم.

ساعت از ۱۳ گذشته بود که باند‌های پشت وانت پیکان روشن شد و صدای مداحی پخش کرد. جمعیت هم بیشتر از سمت میدان بهارستان می‌آمد. گروهی می‌آمدند. یک نفر – معمولاً یک آقا – جلو می‌آمد و خانم‌ها پشت سر او. عوامل اجرایی بعضی از آنها را دعوت می‌کردند که به سمت محل تجمع نروند و زنجیره انسانی را تکمیل کنند. ورود گروهی آنها توجهم را جلب کرد.

زمانی از تجمع بیرون آمدم و دوری اطراف مجلس زدم، اما تنها یک اتوبوس دیدم که کمی پایین‌تر، نزدیک ایستگاه مترو، کنار ردیف ماشین‌های انتظامی و پلاک شخصی با چراغ ال‌ای‌دی پارک شده کنار خیابان، ایستاده بود.

توبه می‌کنیم

اول از همه، مهری طالبی دارستانی چهره اصلی برگزاری این تجمعات میکروفن را گرفت و متنی را از روی تلفن همراهش خواند. او گفت: «مقابل چشمان نظاره‌گر بیدار شهدا، صلحا و پیامبران در این ماه عزیز توبه می‌کنیم برای سستی در حفظ دستاورد‌های آنها. توبه می‌کنیم از انتخاب‌های غلط‌مان که هر بار مسیر رو به پیشرفت انقلاب را با چالش مواجه ساخت. توبه می‌کنیم از بر زمین گذاشتن علم مطالبه‌گری و آرمانخواهی که تنها ابزار حفظ انقلاب و مسئولان از انحراف است. توبه می‌کنیم از عدم توجه به اوامر ولی که فرمود فرهنگ از اقتصاد مهم‌تر است. چون فرهنگ، هوایی است که ما تنفس می‌کنیم. شما ناچار هوا را تنفس می‌کنید، چه بخواهید و چه نخواهید. اگر این هوا تمیز باشد آثاری دارد در بدن شما و اگر کثیف باشد، اثر دیگری دارد.

او پس از بازخوانی فرمایشات مقام رهبری، ادامه داد: «بارالها، امروز عهد می‌بندیم به ساعت‌های غم احتضار حضرت خدیجه بر دل پیامبر، به گریه‌های شبانه‌روز حضرت زهرا، به ناله‌های دل حضرت زینب، به غربت حضرت معصومه، به نوحه‌های حضرت‌ام‌البنین زین پس اجازه ندهیم مسئولان از مسیر تعریفی امام خامنه‌ای خارج شوند. تا توان داریم تلاش کنیم برای جاری‌سازی دقیق و مو به موی قوانین اسلام در جای جای کشور، کشوری که امنیت یافته با خون شهدا. به نمایندگان غیور خود که با امضاهایشان نشان دادند فارغ از هر نگاه سیاسی، حزبی و حتی مذهبی خون پاک ایرانی اصیل و عفیف در رگ‌هایشان جاریست اعلام می‌داریم که ما پشتیبان محکم شما در ابلاغ و اجرای قوانین حقه اسلام در کشور هستیم و خواهیم بود. توقع بجا داریم با فشار‌های ایادی نفوذ دست از آرمان‌های اسلام که تضمین‌کننده سلامت انسان در دنیا و آخرت است، برندارید. حضرت آقا فرمود مدیران نباید همان راه مدیران زمان طاغوت را بروند. این شمایید که به پشتوانه آرای ما می‌توانید مدیران را در مسیر صلاح و رستگاری حفظ کنید.»

سخنرانان چه گفتند؟

این تجمع از زمان آغاز تا پایان تقریباً ۳ ساعت به طول انجامید و تمام آن نیز مبتنی بر سخنرانی و البته سر دادن شعار در زمان‌هایی بود که جای سخنران‌ها با هم عوض می‌شد. بعضی از آنها فعالان حوزه امر به معروف و نهی از منکر بودند که به‌خصوص در حوزه تذکر لسانی فعالیت می‌کنند. نمایندگان و صادق کوشکی نیز سخنرانی کردند که مهم‌ترین محور این صحبت‌ها را با هم مرور می‌کنیم.

مرتضی آقاتهرانی، نماینده تهران و رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: «حضور و درخواست محترمانه شما به ما نشان می‌دهد که [به دنبال اجرای قانون حجاب]هیچ مشکلی پیش نمی‌آید و مردم ما عفاف و حجاب را می‌خواهند. قانونی که هست، قانون کشف حجاب و عریانی است. ۲۰۹ نفر از نماینده‌ها امضا کردند. حتی نماینده خانمی که زرتشتی بود. نمایندگان یهودی و ارامنه امضا کردند. سیاسیون مختلف تقریباً همه امضا کردند. کسی نیست که مخالف باشد. معمولاً جمعیت مجلس ۲۷۰ نفر است. بسیاری از ما برنامه‌های نظارتی داریم. یعنی کل مجلس تقریباً رای داده و این به آقای قالیباف نشان می‌دهد که ما هستیم. بالاخره اینها نمایندگان مردم هستند. از این لحاظ مشکلی نیست. من امیدوارم در همین ماه اسفند ابلاغ شود؛ قبل از اینکه عید یا تابستان فرا برسد. در ماه مبارک رمضان بهترین فرصت برای چنین کاری است.»

محمدتقی نقدعلی، نماینده خمینی‌شهر در بخشی از صحبت‌های خود اظهار داشت: «قانون حمایت از خانواده از طریق عفاف و حجاب مصوبه مجلس است. تمام مراحل آن طی شده است. به طور مکرر بین مجلس، کمیسیون، شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت رفت و آمد کرده و تمام زوایای آن دیده شده است. آن کسانی که توئیت می‌زنند یا مصاحبه می‌کنند و می‌گویند اجرای قانون حجاب مقابله با ملت است، نادانسته به تمام نهاد‌های رسمی کشور توهین می‌کنند! یعنی این همه نهاد قانونی برای مقابله با ملت چنین قانونی را تصویب کردند؟ این متن دین ماست؛ لذا اگر آن شخصیت اجرایی و مقام مسئول در دولت چنین مصاحبه‌ای می‌کند، باید در مشاوره دادن او به مقام ارشد اجرایی تجدیدنظر شود.»

بیشتر بخوانید:واکنش آذری جهرمی به نامه نمایندگان برای ابلاغ قانون حجاب

او ادامه داد: «چرا رئیس مجلس ابلاغ نمی‌کند؟ یک توجیه می‌آورد که دبیرخانه شورا اعلام کرده ابلاغ این قانون با مصالح ملی و مسائل امنیتی سازگاری ندارد. چند شب قبل ما خدمت مقام معظم رهبری بودیم. بنده آخر بیانات ارزشمند ایشان، پا شدم و از ایشان سوال کردم حضرت آقا این بزرگواران می‌گویند این قانون خلاف امنیت است. مقام معظم رهبری سربسته جواب دادند و فرمودند دعا کنید ما گوش شنوا داشته باشیم. شما بگویید معنای این کلام نیست. من تفسیر نمی‌کنم.»

او معتقد است اگر مقامی می‌گوید این قانون مشکل‌ساز است، باید بگوید کدام بخش آن این وضعیت را دارد. اصلاح آن نیز باید بعد از ابلاغ و در مرحله اجرا انجام شود.

محمدصادق کوشکی، از سخنگویان جریان حزب‌الله سخنرانی تندی علیه مسعود پزشکیان انجام داد. او در بخشی از صحبت‌های خود، خطاب به رئیس‌جمهور گفت: «آقای رئیس‌جمهور می‌گویند مردم مخالف اجرای این قانونند. چشم‌هایت را باز کن. نماینده زرتشتیان با این قانون موافق است. آقایی که قرآن و نهج‌البلاغه می‌خوانی. اولین بار نیست که در اسلام کسی قرآن سر نیزه کرده است. اولین بار نیست کسی نهج‌البلاغه سر نیزه کرده است. مجاهدین خلق چنان نهج‌البلاغه‌حفظ بودند. کسی فریب حفظ قرآن و نهج‌البلاغه‌ات را نمی‌خورد. اگر قرآن قبول داری مانع اجرای حکم خدا نشو. این ملت جمهوری اسلامی را با خون خود و بچه‌هایشان و جهادشان به دست آوردند. هدف‌شان از جمهوری اسلامی چه بوده؟ همان هدفی که حضرت امام فرمودند، اجرای احکام شریعت. آب و برق و جاده را دولت پهلوی هم یا می‌رساند یا نمی‌رساند. جمهوری اسلامی فرقش با تمام نظام‌های دنیا در این است. وظیفه اصلی‌اش اجرای شریعت است.»

کوشکی در بخشی از سخنان خود گفت: «آن‌هایی که موافق بی‌حجابی هستند و دلشان می‌خواهد در این مملکت احکام خدا اجرا نشود، بهانه‌جویی می‌کنند. بهانه‌شان این است که شما مجوز ندارید. این مردم مجوز را از کدام مقام گرفتند؟ حضرت امام در بند «م» وصیتنامه‌شان به صراحت این مجوز را برای تک‌تک این مردم و همه کسانی که می‌خواهند چنین تجمعی را برگزار کنند، صادر کردند. دومین مجوز را رهبر معظم انقلاب صادر کردند. ایشان به صراحت گفتند بی‌حجابی حرام شرعی و حرام سیاسی است و قطعاً جمع خواهد شد. شما کدام تجمع را سراغ دارید که اینقدر مجوزش محکم باشد و عالی‌ترین مقام‌های جمهوری اسلامی و رهبران انقلاب اسلامی آن را صادر کرده باشند. همان کسی که مجوز قانون‌نویسی و قانون اساسی را داده است، در بند «م» وصیت کرده است. آنها در اجرای وصیت امام آمدند.»

در بخشی از بند «م» وصیتنامه امام خمینی آمده است: «تبلیغات و مقالات و سخنرانی‌ها و کتب و مجلات برخلاف‌‎ ‎‌اسلام و عفت عمومی و مصالح کشور حرام است و بر همه ما و همه مسلمانان‌‎ ‎‌جلوگیری از آنها واجب است و از آزادی‌های مخرب باید جلوگیری شود؛ و از‌‎ ‎‌آنچه در نظر شرع حرام و آنچه برخلاف مسیر ملت و کشور اسلامی و مخالف‌‎ ‎‌با حیثیت جمهوری اسلامی است به طور قاطع اگر جلوگیری نشود، همه مسئول‌‎ ‎‌می باشند؛ و مردم و جوانان حزب‌اللهی اگر برخورد به یکی از امور مذکور‌‎ ‎‌نمودند به دستگاه‌های مربوطه رجوع کنند و اگر آنان کوتاهی نمودند، خودشان‌‎ ‎‌مکلف به جلوگیری هستند. خداوند تعالی مددکار همه باشد.»

طبیعتاً بخش پایانی این بند مورد استناد کوشکی قرار گرفته است.