ماجرای حضور پرستاران افغان در بیمارستان‌های تهران

«اشتغال پرستاران اتباع افغانستانی در ایران موضوع تازه و جدیدی نیست و حدود ۲۰ سال پیش در قم شاهد این موضوع بودم که پرستاران افغانستانی به خاطر حضور چندین ساله خانواده‌هایشان در ایران محبور به کار در ایران بودند. اگر وضع پرستاری در ایران آنقدر خوب است که می‌توانست پرستار خارجی جذب کند ما الان ۵۰ هزار پرستار خانه نشین نداشتیم.»

کد خبر: ۲۹۰۶۹۳

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۱:۴۰

اقتصاد۲۴- شریفی مقدم گفت: اشتغال پرستاران اتباع افغانستانی در ایران موضوع تازه و جدیدی نیست و حدود ۲۰ سال پیش در قم شاهد این موضوع بودم که پرستاران افغانستانی به خاطر حضور چندین‌ساله خانواده‌هایشان در ایران محبور به کار در ایران بودند.

مهاجرت پرستاران ایرانی به خارج از کشور از جمله اخبار مهم و همیشگی حوزه سلامت کشور به ویژه در طول سال‌های اخیر است. اما انتشار خبر اشتغال ۳۰ پرستار خارجی در یکی از بیمارستان‌های تهران واکنش‌برانگیز شده است.

سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، موضوع به کارگیری پرستاران خارجی غیرمجاز در یکی از بیمارستان‌های تهران را به نقل از رئیس کل سازمان نظام پرستاری، مطرح کرد.

سلمان اسحاقی می‌گوید: رئیس کل سازمان نظام پرستاری، در این نشست معتقد بود؛ با پدیده به کارگیری پرستار خارجی غیرمجاز در بیمارستان‌ها مواجه هستیم به گونه‌ای که بر اساس بررسی‌ها شاهد به کارگیری ۳۰ پرستار خارجی غیرمجاز در یکی از بیمارستان‌های تهران بودیم.

برای بررسی جزئیات اشتغال پرستاران خارجی در شهر تهران، با محمد شریفی مقدم دبیرکل خانه پرستار، گفت‌و‌گو کرده است.

شریفی مقدم می‌گوید: به ضرس قاطع به شما می‌گویم که هیچ پرستار خارجی با شرایط حقوقی فعلی پرستاران ایرانی که حتی در شرایط فعلی به ۲۰۰ دلار هم نمی‌رسد به ایران نمی‌آید و چنین امکانی در حد محال است؛ مگر اتباع افغانستانی که در ایران پرستاری خوانده‌اند که البته آنها هم در ایران نمی‌مانند و بعد از پایان تحصیلات خود از ایران می‌روند.

او تصریح کرد: پرستاران افغانستانی تحصیلکرده در ایران هم ترجیح می‌دهند به کشور‌هایی مثل کانادا بروند و به جای کمتر از ۲۰۰ دلار حقوق، ۶۰۰۰ هزار دلار حقوق بگیرند.

دبیرکل خانه پرستار می‌گوید: هیچ عقل سیلمی حکم نمی‌کند که مثلا پرستاری از اروپا و کشور‌های اروپایی یا کشور‌هایی مثل هند، پاکستان، فیلیپین و… به ایران بیاید و اینکه از اشتغال پرستاران خارجی در ایران حرف می‌زنند، بیشتر برای ایجاد رعب و وحشت بین پرستاران ایرانی و با هدف فضاسازی رسانه‌ای است.

او تاکید می‌کند: اشتغال پرستاران اتباع افغانستانی در ایران موضوع تازه و جدیدی نیست و حدود ۲۰ سال پیش در قم شاهد این موضوع بودم که پرستاران افغانستانی به خاطر حضور چندین‌ساله خانواده‌هایشان در ایران محبور به کار در ایران بودند.

دبیرکل خانه پرستار اینطور ادامه می‌دهد: اگر وضع پرستاری در ایران آنقدر خوب است که می‌توانست پرستار خارجی جذب کند ما الان ۵۰ هزار پرستار خانه‌نشین نداشتیم.

شریفی مقدم تاکید کرد: خیلی از کسانی که تحت عنوان پرستار در بخش خصوصی بیمارستان‌های کشور کار می‌کنند، اصلا پرستار نیستند و بخاطر کمبود پرستار با تخصص‌های دیگری که غیر از پرستاری مثل مامایی و… دارند، به عنوان پرستار در بخش خصوصی کار می‌کنند.

او اضافه کرد: پرستاران افغانستانی پرستاران بدی نیستند و اتفاقا پرستاران خوبی هم هستند و کارشان هم خوب است و با فارغ التحصیل شدن از دانشکده پرستاری ایران و گرفتن مدرک معتبر، در بیمارستان‌های ایران کار می‌کنند. پرستاران افغانستانی می‌توانند در ایران کار کنند، اما نمی‌توانند عضو نظام پرستاری بشوند.

بیشتر بخوانید:  ردپای پرستاران خارجی در یکی از بیمارستان های تهران!

دبیرکل خانه پرستار یادآور می‌شود: وضع پرستاری به شدت در ایران بحرانی است؛ هفته گذشته که برای یک بیمار به بیمارستان رفتم دیدم که وضعیت پرستاری کشور به شدت رها شده است و راهی که مسئولان پیش روی پرستاران گذاشته‌اند مهاجرت، ترک شغل و تغییر شغل است.

او تصریح می‌کند: در حوزه پرستاری عملا دچار بحران هستیم و مردم حداقل خدمات پرستاری مناسب را نمی‌گیرند و هیچ کس هم به داد مردم نمی‌رسد. پرستاران هم که اعتراض می‌کنند می‌گویند آنها را به حراست بفرستیم و مسئولان با ایجاد جو رعب و وحشت می‌خواهند این کمبود پرستار و وضعیت بحرانی فعلی را مدیریت کنند.

شریفی مقدم تاکید می‌کند: همانطور که گفتم طرح خبر اشتغال ۳۰ پرستار خارجی که می‌گویند در بیمارستان‌های تهران، برای انحراف افکار عمومی است.

او درباره آمار این پرستاران در کشور می‌گوید: آمار دقیقی ندارم، اما تعداد پرستاران افغانستانی مشغول به تحصیل در ایران کم نیست و خیلی زیاد است؛ خیلی از پرستاران افغانستانی شاغل در ایران هم به دلیل وابستگی خانوادگی خود در اینجا و همچنین بخاطر حضور طالبان در افغانستان و سختگیری آنها مجبورند در اینجا بمانند و کار کنند.