تارانتولا؛ عنکبوت غول‌پیکر و پرمو که ظاهر ترسناکی دارد و به تازگی حیوان خانگی ایرانی‌ها شده است!

تارانتولا (Tarantulas) یکی از مشهورترین و در عین حال هراس‌انگیزترین گونه‌های عنکبوت در جهان است. این جانور بزرگ و پرمو، با ظاهر متفاوت خود همیشه توجه انسان‌ها را جلب کرده است. برخی آن را موجودی مرگبار می‌دانند و برخی دیگر به‌عنوان حیوان خانگی خاص نگهداری می‌کنند.

کد خبر: ۳۳۳۰۹۷

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۹

اقتصاد ۲۴- به گزارش راز بقا؛ تارانتولا (Tarantulas) یکی از مشهورترین و در عین حال هراس‌انگیزترین گونه‌های عنکبوت در جهان است. این جانور بزرگ و پرمو، با ظاهر متفاوت خود همیشه توجه انسان‌ها را جلب کرده است. برخی آن را موجودی مرگبار می‌دانند و برخی دیگر به‌عنوان حیوان خانگی خاص نگهداری می‌کنند. در این مقاله راز بقا به بررسی زندگی، ویژگی‌ها، زیستگاه و باور‌های رایج درباره تارانتولا می‌پردازیم.

ویژگی‌های ظاهری تارانتولا

تارانتولا‌ها از بزرگ‌ترین عنکبوت‌های دنیا به شمار می‌روند. بدن آنها معمولاً بین ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر طول دارد و پاهایشان می‌تواند تا بیش از ۲۵ سانتی‌متر هم باز شود. بدن این موجودات با مو‌های پرپشت و ضخیم پوشیده شده که نقش‌های متفاوتی دارد؛ از جمله دفاع در برابر شکارچیان، دریافت لرزش‌های محیط و حتی ایجاد ترس در مهاجمان.

تارانتولا؛ شکارچی شب‌های گرمسیری

رنگ بدن آنها بسته به گونه متفاوت است؛ برخی قهوه‌ای یا سیاه تیره هستند و برخی دیگر دارای رنگ‌های درخشان مثل آبی، قرمز یا سبز متالیک. همین تنوع رنگی سبب شده تارانتولا‌ها در دنیای علاقه‌مندان به حیوانات خاص، محبوبیت زیادی پیدا کنند.

بررسی راز بقا از زیستگاه و پراکندگی تارانتولا

تارانتولا‌ها بیشتر در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری زندگی می‌کنند. زیستگاه اصلی آنها در آمریکای جنوبی و مرکزی، آفریقا، جنوب آسیا و حتی بخش‌هایی از جنوب ایالات متحده است. این عنکبوت‌ها معمولاً در خاک نرم لانه می‌سازند یا در شکاف سنگ‌ها و درختان پناه می‌گیرند.

برخلاف تصور عموم، آنها موجوداتی انزواطلب هستند و به‌جز در فصل جفت‌گیری، به‌ندرت از قلمرو خود خارج می‌شوند.

تغذیه و شیوه شکار

به گزارش راز بقا تارانتولا‌ها شکارچیانی ماهرند که بیشتر شب‌ها فعالیت می‌کنند. آنها برخلاف بسیاری از عنکبوت‌ها، توری برای شکار نمی‌بافند بلکه کمین می‌کنند و با سرعت به طعمه حمله‌ور می‌شوند. غذای اصلی‌شان حشرات بزرگ مانند جیرجیرک، سوسک و ملخ است. گونه‌های بزرگ‌تر حتی می‌توانند قورباغه‌ها، مارمولک‌ها، پرندگان کوچک و موش‌ها را هم شکار کنند.

تارانتولا؛ شکارچی شب‌های گرمسیری

سیستم شکار آنها ساده، اما مؤثر است: با نیش قدرتمند خود زهر را وارد بدن طعمه می‌کنند. این زهر معمولاً برای انسان خطر جدی ندارد، اما برای طعمه‌های کوچک مرگبار است. سپس تارانتولا شیره گوارشی خود را به بدن شکار تزریق کرده و اندام‌های داخلی آن را مایع می‌سازد تا بتواند به راحتی تغذیه کند.

چرخه زندگی و تولید مثل تارانتولا

عمر تارانتولا نسبت به بسیاری از عنکبوت‌ها طولانی‌تر است. به گزارش راز بقا ماده‌ها می‌توانند بیش از ۱۵ تا ۲۰ سال عمر کنند، در حالی‌که عمر نر‌ها معمولاً ۵ تا ۷ سال است. پس از بلوغ، نر‌ها در جستجوی ماده‌ها از لانه خود خارج می‌شوند.

فرآیند جفت‌گیری در تارانتولا‌ها بسیار حساس است، زیرا ممکن است ماده پس از جفت‌گیری نر را شکار کند. پس از موفقیت‌آمیز بودن جفت‌گیری، ماده کیسه‌ای از ابریشم می‌سازد و بین ۵۰ تا ۱۰۰۰ تخم در آن قرار می‌دهد. بچه‌ها پس از خروج از تخم، مدتی در کنار مادر باقی می‌مانند و سپس پراکنده می‌شوند.

دفاع و خطر برای انسان

بسیاری از مردم تصور می‌کنند نیش تارانتولا کشنده است؛ اما واقعیت این است که زهر آنها برای انسان معمولاً خطر جدی ندارد و اثرش شبیه به نیش زنبور است. با این حال، برخی افراد ممکن است واکنش آلرژیک شدید نشان دهند.

روش دفاعی دیگر تارانتولا پرتاب مو‌های ریز و سوزنی‌شکل از بدن خود است. این مو‌ها در صورت تماس با پوست یا چشم می‌توانند خارش و التهاب ایجاد کنند. به همین دلیل، هنگام نگهداری از تارانتولا به‌عنوان حیوان خانگی باید بسیار محتاط بود.

تارانتولا به‌عنوان حیوان خانگی

با وجود ظاهر ترسناک، امروزه بسیاری از افراد تارانتولا را به‌عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌کنند. به گزارش راز بقا آنها به مراقبت زیاد نیاز ندارند، غذای ساده‌ای دارند و فضای کمی اشغال می‌کنند. محبوب‌ترین گونه‌ها برای نگهداری شامل تارانتولای صورتی‌پا، تارانتولای زانوی قرمز مکزیکی و تارانتولای آبی هستند.

البته نگهداری آنها نیازمند دانش و تجربه است؛ چون در صورت استرس ممکن است پرخاشگر شوند یا به صاحب خود آسیب بزنند.

باور‌های نادرست درباره تارانتولا

در طول تاریخ، افسانه‌های زیادی درباره این موجود شکل گرفته است. در قرون وسطی، برخی باور داشتند که نیش تارانتولا باعث بیماری‌ای به نام تارانتیزم می‌شود که تنها با رقصیدن درمان خواهد شد. این باور سبب شکل‌گیری رقص معروف تارانتلا در ایتالیا شد.

همچنین در بسیاری از فیلم‌ها و داستان‌های ترسناک، تارانتولا‌ها به‌عنوان موجوداتی قاتل و مرگبار به تصویر کشیده شده‌اند، در حالی که در واقعیت، آنها ترجیح می‌دهند از انسان دوری کنند.

به گزارش سرویس دنیای حیوانات راز بقا تارانتولا‌ها نقش مهمی در تعادل اکوسیستم دارند. آنها با شکار حشرات و جوندگان کوچک، جمعیت این گونه‌ها را کنترل می‌کنند و به حفظ تعادل زیستی کمک می‌کنند. به همین دلیل، حضورشان برای محیط‌زیست بسیار ارزشمند است.

تارانتولا با وجود ظاهر هراس‌انگیز، موجودی شگفت‌انگیز و حیاتی در طبیعت است. این عنکبوت بزرگ نه‌تنها خطر جدی برای انسان ندارد، بلکه در کنترل جمعیت حشرات و حفظ تعادل اکوسیستم نقش کلیدی ایفا می‌کند. اگرچه برای بسیاری ترسناک به نظر می‌رسد، اما شناخت دقیق‌تر آن نشان می‌دهد که تارانتولا بیشتر از آنکه دشمن باشد، یک شریک پنهان در چرخه طبیعت است.