اقتصاد۲۴ گزارش می‌دهد؛

الیاس حضرتی کیست؟ ماجرای افشاگری جنجالی درباره داماد الیاس حضرتی

الیاس حضرتی از چهره‌های شناخته‌شده‌ سیاست و رسانه در ایران است که مسیرش از سپاه تا مجلس و مطبوعات امتداد پیدا کرده است. او با وجود پیشینه طولانی در عرصه‌ عمومی، این روزها به‌دلیل طرح موضوع انتصاب دامادش دوباره خبرساز شده است. حضرتی پیش‌تر نیز با ماجرای شهرام جزایری و اتهام دریافت پول از او روبه‌رو بود.

کد خبر: ۳۳۶۴۰۱

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۴۰۴ - ۱۱:۵۷

اقتصاد۲۴- الیاس حضرتی، زاده‌ی دوم مهر ۱۳۴۰ در روستای ایده‌لوی خلیفه از توابع هشترود آذربایجان شرقی، از چهره‌های شناخته‌شده‌ سیاست، رسانه و مطبوعات ایران است. او نظامی بازنشسته و از چهره‌های اصلاح‌طلب به شمار می‌رود که در طول چند دهه، مسیر خود را از جبهه‌های جنگ تا صحن مجلس و سپس مدیریت رسانه طی کرده است. حضرتی هم‌اکنون صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول روزنامه‌ی «اعتماد» و از هفتم شهریور ۱۴۰۳ رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت چهاردهم است.

او فعالیت نظامی خود را پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ آغاز کرد و به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای فعال این نهاد بود و در سال‌های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۶ فرماندهی لشکر ۱۶ قدس را بر عهده داشت. حضرتی در آزادسازی ارتفاعات استراتژیک ماووت عراق نقشی مؤثر داشت و بعد‌ها به عنوان یکی از مؤسسان سپاه گیلان شناخته شد.

حضرتی تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته‌ مدیریت دولتی ادامه داد. پدرش کشاورز بود و او در خانواده‌ای ساده و زحمت‌کش رشد کرد. الیاس حضرتی دو خواهر و دو برادر دارد و در سال ۱۳۶۰ با یک آموزگار ازدواج کرد. حاصل این ازدواج سه پسر و دو دختر است. یکی از فرزندانش، علی حضرتی، از تهیه‌کنندگان شناخته‌شده‌ سینماست.

ورود الیاس حضرتی به سیاست

الیاس حضرتی نخستین بار در میانه دهه ۱۳۶۰ وارد عرصه سیاست شد. او که در آن زمان چهره‌ای جوان و پرانرژی بود، در انتخابات مجلس سوم از حوزه انتخابیه رشت نامزد شد و توانست اعتماد رأی‌دهندگان این شهر را جلب کند. پس از ورود به مجلس، در سه دوره پیاپی سوم، چهارم و پنجم کرسی نمایندگی مردم رشت را در اختیار داشت و به یکی از چهره‌های فعال مجلس در آن سال‌ها بدل شد. در دوران جنگ خلیج فارس، هنگامی که نیروهای ائتلاف به عراق حمله کردند، حضرتی از جمله افرادی بود که نسبت به حضور نظامی آمریکا در منطقه هشدار داد و بر لزوم آمادگی و انسجام داخلی برای مقابله با تهدیدهای خارجی تأکید داشت.

او در ادامه مسیر سیاسی خود تصمیم گرفت از رشت به تهران بیاید و در انتخابات مجلس ششم از حوزه پایتخت نامزد شود. رقابت در میان جریان اصلاح‌طلب در آن دوره بسیار تنگاتنگ بود، با این حال حضرتی توانست با تکیه بر سابقه پارلمانی و ارتباط گسترده با بدنه سیاسی اصلاح‌طلبان، جای خود را در مجلس ششم پیدا کند. عملکرد او در این دوره به گونه‌ای بود که بسیاری از ناظران از او به عنوان یکی از نمایندگان فعال و پیگیر یاد کردند؛ کسی که در مباحث اقتصادی و اجتماعی با صراحت سخن می‌گفت و گاهی نیز به‌خاطر همین صراحت با مخالفت‌هایی روبه‌رو شد.

پس از چند دوره دوری از مجلس، او بار دیگر در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی حضور یافت. این بار از حوزه تهران و در قالب فهرست «ائتلاف فراگیر اصلاح‌طلبان: گام دوم» به میدان آمد. نتایج انتخابات نشان داد که نامش هنوز برای بخش بزرگی از رأی‌دهندگان آشناست؛ زیرا با بیش از یک میلیون و دویست هزار رأی در جایگاه پنجم فهرست منتخبین تهران قرار گرفت.

استعفای الیاس حضرتی از فراکسیون امید

در شهریور ۱۳۹۷ و در میانه یکی از پرتنش‌ترین جلسات مجلس دهم، هنگامی که استیضاح مسعود کرباسیان، وزیر وقت امور اقتصادی و دارایی، در دستور کار قرار داشت، الیاس حضرتی تصمیمی گرفت که بازتاب گسترده‌ای یافت. او از فراکسیون امید ــ که تشکل اصلی نمایندگان اصلاح‌طلب به شمار می‌رفت ــ استعفا داد. این اقدام، آن هم درست در بحبوحه استیضاح، نشانه اختلاف دیدگاه او با بخش قابل توجهی از هم‌فکرانش بود.

بیشتر بخوانید: سردار نقدی کیست؟ / از جبهه‌های جنگ تا برکناری از معاونت سپاه پاسداران

حضرتی در توضیح این تصمیم گفت که خواسته در موافقت با استیضاح وزیر سخن بگوید، اما چون اکثریت فراکسیون تمایل به حمایت از کرباسیان داشتند، ترجیح داده از چارچوب تشکیلاتی فاصله بگیرد تا سخنش را آزادانه بیان کند. به گفته او، این کناره‌گیری از سر اختلاف شخصی یا سیاسی با اصلاح‌طلبان نبود، بل‌که از احساس مسئولیت در برابر شرایط اقتصادی کشور ناشی می‌شد. او براین باور بود که مردم از نابسامانی اقتصادی رنج می‌برند و نمایندگان باید به‌جای مصلحت‌اندیشی سیاسی، صدای نارضایتی جامعه را به گوش دولت برسانند.

فعالیت حزبی و مطبوعاتی الیاس حضرتی

الیاس حضرتی افزون‌بر سال‌ها حضور در مجلس شورای اسلامی، در عرصه فعالیت حزبی نیز نقش پررنگی داشته است. او از بنیان‌گذاران حزب همبستگی به شمار می‌رود و در ادامه به‌عنوان یکی از اعضای مؤسس و عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی فعالیت خود را ادامه داد. گرایش اصلاح‌طلبانه او در بیشتر دوره‌های سیاسی پس از دهه شصت آشکار بوده و همواره تلاش کرده با تکیه بر گفت‌وگو، نقد درون‌جریانی و پیوند میان سیاست و رسانه، جایگاه فکری خود را حفظ کند.

در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸، حضرتی مسئولیت ستاد انتخاباتی مهدی کروبی را بر عهده گرفت و نقش فعالی در سامان‌دهی جریان اصلاح‌طلب در آن رقابت‌ها داشت. پس از حوادث سیاسی آن سال، او به عرصه مطبوعات بازگشت و از طریق روزنامه اعتماد، دیدگاه‌های اصلاح‌طلبانه و انتقادی خود را نسبت به شرایط کشور دنبال کرد.

روزنامه اعتماد که با مدیریت او منتشر می‌شود، در طول سال‌های فعالیت خود بارها با توقیف و محدودیت روبه‌رو شد، اما هر بار با رفع موانع دوباره به انتشار بازگشت. حضرتی توانست این نشریه را به یکی از رسانه‌های معتبر اصلاح‌طلب تبدیل کند که در فضای مطبوعاتی ایران نقش دارد.

حضور الیاس حضرتی در دولت چهاردهم

در دولت چهاردهم به ریاست مسعود پزشکیان، الیاس حضرتی در هفتم شهریور ۱۴۰۳ به عنوان رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت منصوب شد. این جایگاه از نظر ساختاری، یکی از موقعیت‌های کلیدی در حوزه سیاست رسانه‌ای و ارتباطی دولت به شمار می‌رود. وظیفه اصلی این شورا ایجاد هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، رسانه‌های رسمی و نهادهای اطلاع‌رسانی‌ست تا از چندصدایی و آشفتگی در بیان مواضع دولت جلوگیری شود و تصویری منسجم‌تر از سیاست‌ها و برنامه‌ها ارائه گردد.

انتصاب حضرتی به این سمت از دید بسیاری از ناظران سیاسی، انتخابی معنادار بود؛ چراکه او پیشینه‌ای طولانی در رسانه و سیاست دارد و با فضای خبری کشور و چالش‌های ارتباطی دولت‌ها آشناست. برخی تحلیل‌گران بر این باورند که حضور او در این جایگاه می‌تواند به باز شدن فضای گفت‌وگو میان دولت و افکار عمومی کمک کند و از تمرکز صرف بر اطلاع‌رسانی رسمی بکاهد.

با این حال، منتقدان نیز این انتصاب را بی‌حاشیه ندانستند و آن را نشانه‌ای از تداوم نفوذ چهره‌های اصلاح‌طلب در ساختار اطلاع‌رسانی دولت ارزیابی کردند.

حواشی الیاس حضرتی

در طول سال‌های فعالیت سیاسی و رسانه‌ای، نام الیاس حضرتی بارها در پی حاشیه‌ها و جنجال‌های مختلف بر سر زبان‌ها افتاده است. یکی از نخستین موارد بحث‌برانگیز، به سال ۱۳۸۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که شهرام جزایری، تاجر پرحاشیه و محکوم‌شده اقتصادی، ادعا کرد مبلغی معادل ۱۷۰ میلیون تومان به حضرتی پرداخت کرده است. این ادعا واکنش گسترده‌ای در رسانه‌ها برانگیخت. حضرتی در پاسخ گفت شخصاً هیچ پولی از جزایری نگرفته و تنها چند نفر از شهروندانی را که برای حل مشکلات مالی‌شان به او مراجعه کرده بودند، به جزایری معرفی کرده تا در قالب وام به آن‌ها یاری رساند. او تأکید کرد که ارتباطش با جزایری در همین حد بوده و هیچ منفعت شخصی از آن دریافت نکرده است.

سال‌ها بعد، نام حضرتی بار دیگر به شکل گسترده‌ای در رسانه‌ها مطرح شد. در آبان ۱۴۰۳، علی خضریان، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، در سخنانی در صحن علنی مجلس از انتصاب داماد الیاس حضرتی در یکی از شرکت‌های وابسته به سازمان تأمین اجتماعی انتقاد کرد و آن را مصداقی از رانت دانست. این اظهارات به‌سرعت بازتاب وسیعی در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها پیدا کرد و موجی از واکنش‌ها را به همراه داشت.

حضرتی تاکنون پاسخی رسمی به این موضوع نداده، اما با توجه به جایگاهش در عرصه عمومی و سابقه حضورش در حوزه رسانه، این‌گونه حواشی معمولاً توجه گسترده افکار عمومی را به خود جلب می‌کند. برای چهره‌ای مانند او که سال‌ها میان سیاست و مطبوعات در رفت‌وآمد بوده، هر خبر یا اظهارنظری می‌تواند به بحثی تازه در جامعه تبدیل شود.