طرح امنیتی تازه روی میز کمیسیون/ طرحی دیگر از مجلس برای مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی یا دولت‌ها و نهاد‌های بیگانه

محمدمهدی شهریاری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی از جمله آن نمایندگانی است که طرح مقابله با نفوذ را غیرضروری می‌داند. برخی از اعضای این کمیسیون معتقدند که این طرح نه‌تنها به نتیجه خاصی نمی‌رسد بلکه مانعی است مقابل سرمایه‌گذاری و رشد توسعه کشور.

کد خبر: ۳۳۷۵۸۴

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۴۰۴ - ۱۳:۲۸

اقتصاد۲۴- «وقتی ساعت و محل دقیق جلسه نصف‌شب را می‌دانند یعنی تا پشت دیوارشان آمده است.» پربیراه نیست اگر بگوییم این مهمترین نگرانی در تحلیل جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل است که ۵ شهریور محسن رفیق‌دوست آن را بیان کرده است. او درباره پیشرفت لایه‌های نفوذ معتقد است که «بالاخره تا آنجا که توانستند اماکن و زمان‌ها را در اختیار دشمن قرار دادند.»

«نفوذ» پدیده‌ایست که در جنگ ۱۲ روزه بین ایران و اسرائیل بیش از پیش خودنمایی کرد. بودند افرادی که غافلگیری ابتدای این جنگ را به نفوذ گره زدند. محمد سرافراز، رئیس پیشین صداوسیما و عضو شورای‌عالی فضای مجازی به این مهم اشاره کرده است: «نفوذی اعظم در کشور وجود دارد و بدون یک نفوذی در سطوح بالای امنیتی کشور امکان نداشت این اتفاقات بیفتد. موساد این جنگ را رهبری می‌کرد. در همان ساعت‌های اولیه بزرگترین ضربات را از داخل کشور خوردیم، نه اینکه هواپیما از اسرائیل بلند شود و بیاید در اینجا [اهداف]را بزند.

نیرو‌هایی بودند که در داخل کشور آموزش دیده بودند و کماندو بودند و حضور داشتند و آمدند از طریق پهپاد‌ها و موشک‌هایی که در داخل کشور وجود داشت سران سپاه را ترور کردند و تمام رادار‌های کشور را از بین بردند. کسانی که با نسبت دادن درز اطلاعات به واتس‌اپ، درباره نفوذ آدرس غلط دادند، باید پاسخگو باشند و باید سراغ همین‌ها می‌رفتند.

اگر بخواهد نفوذی در این حکومت صورت بگیرد از طریق همین نهاد‌های امنیتی و همین‌هایی است که پرچم شعار‌های تند حزب‌اللهی را در دست می‌گیرند و خودشان را به نظام حکمرانی نزدیک می‌کنند.» (۳۰ مرداد/ انتخاب) بنابراین نفوذ علاوه بر افرادی که در کشور آموزش داده بودند از طریق تلفن‌های همراه نیز رخ داده بود که ماجرای «پیجرها» را در ذهن متبادر می‌کرد. شاید این نفوذ به امسال و سال گذشته برنمی‌گردد. احتمالاً سال‌های متمادی افرادی با آن سوی مرز‌ها ارتباط داشته و تعلیم دیده بودند که توانستند به راحتی ریزپرنده‌ها را به پرواز درآورده و هدف‌های خود را منهدم کنند.

علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی نیز از ضعف در زمینه نفوذ دشمن خبر داده است. او در تشریح این موضوع تاکید کرده است: «مسئله نفوذ دشمن در داخل ایران موضوعی جدی است. ما ضعف‌هایی داشتیم که رنج‌آور است، یعنی در یک قسمت‌هایی بودند! ولی قدرت‌هایی هم داشتیم و باید بخش‌های تاثیرگذار آن را ببینیم. من نمی‌گویم غرور پیدا کنیم. هم ما و هم دشمن دنبال شیوه‌های جدید می‌رویم، اما دستاورد هم کم نداشتیم. عزیزان مهمی را از دست دادیم ولی ملت ایران چهره جدیدی از خود نشان دادند.» (برنامه «تهران، تل‌آویو» ۲۶ مرداد)

مجلس هم در این مورد نخواست که از قافله عقب بماند. به همین دلیل پس از جنگ علاوه بر تصویب قانون «تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشور‌های متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» طرحی را بررسی کرد به نام «طرح مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی یا دولت‌ها و نهاد‌های بیگانه در کشور». بخش‌هایی از این طرح طی دو هفته گذشته در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بررسی و تصویب شده است.

هدف از طرح مقابله با نفوذ در کمیسیون امنیت ملی چیست؟

ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و نماینده شیراز و زرقان دوشنبه ۱۲ آبان در جمع خبرنگاران از تصویب بخشی از طرح مقابله با نفوذ در نشست اخیر این کمیسیون خبر داده و گفت: «در جلسه اخیر کمیسیون، بررسی و ارزیابی جزئیات طرح مقابله با نفوذ دشمنان در دستور کار اعضا قرار داشت و پس از بحث و تبادل نظر میان نمایندگان، تعدادی از مواد این طرح به تصویب رسید.

در این نشست، نمایندگانی از وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، معاونت قوانین مجلس و مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی نیز حضور داشتند و دیدگاه‌های کارشناسی خود را درخصوص ابعاد مختلف طرح ارائه کردند.»

بیشتر بخوانید:دیپلماسی در تله احتیاط، ابهام و انزوا/ لاریجانی از نبود دشمنی با غرب می‌گوید، عراقچی از بن‌بست در مذاکره

رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: «این طرح با هدف مقابله هوشمندانه با نفوذ دشمنان و ارتقای توان دفاعی و اطلاعاتی کشور تدوین شده و بررسی سایر مفاد آن در جلسات آتی کمیسیون ادامه خواهد داشت.

مقابله با نفوذ دشمنان نه‌تنها یک ضرورت امنیتی بلکه یک وظیفه ملی و انقلابی است که باید با همکاری نهاد‌های مختلف به‌صورت جامع دنبال شود. کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در مسیر بررسی این طرح، نظرات دستگاه‌های ذی‌ربط را به‌صورت مستمر دریافت کرده و تلاش می‌کند مصوبه نهایی، کارآمد، دقیق و قابل اجرا باشد.»

خاستگاه نفوذ سایبری کجاست؟

در زمانه‌ای هستیم که مرز‌های سنتی میدان نبرد رنگ باخته و شکاف میان عرصه‌های نظامی، اطلاعاتی، فناورانه و اجتماعی فشرده‌تر شده است. در این شرایط «نفوذ» دیگر صرفاً به معنای حضور فیزیکی یا اقدامات آشکار دشمن در خاک یک کشور نیست.

با پیشرفت تکنولوژی نفوذ سایبری و هدف‌گیری سامانه‌های حیاتی نیز به میدان آمده است. حملات هماهنگ‌شده به مراکز کنترل، اخلال در ارتباطات داخلی، و دست‌کاری در داده‌های حسگری، موجب می‌شود که برخی واکنش‌ها با تأخیر یا ناکارآمدی انجام شوند.

حوزه‌های سیاسی و اجتماعی علیه ساختار حاکم نیز از جمله حوزه‌هایی است که نفوذپذیر هستند. حتی پیامد‌های نظامی و فناورانه در این نبرد مرئی به دیپلماتیک نیز سرایت می‌کند. شاید بتوان گفت که تجربه جنگ دوازده روزه نشان داد که نفوذ در عصر حاضر یک پدیده چندبعدی است که نمی‌توان آن را با پاسخ‌های تک‌وجهی درمان کرد.

اگرچه ابزار‌های نفوذ روزبه‌روز پیچیده‌تر می‌شوند، اما با طراحی راهبرد‌های یکپارچه و تقویت ظرفیت‌های داخلی، می‌توان زمینه اثرگذاری آنها را محدود ساخت و از بروز فجایع بزرگ‌تر در آینده جلوگیری کرد. نفوذ چه از جنبه امنیتی و چه در جنبه اجتماعی و اقتصادی چالشی مستمر است نه یک رخداد گذرا.

مقابله هوشمندانه با نفوذ دشمنان

«مقابله هوشمندانه با نفوذ دشمنان و ارتقای توان دفاعی و اطلاعاتی کشور» که رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به آن اشاره کرده است، شاید یک ضرورت باشد، اما این احتمال نیز درباره چنین قانونی وجود دارد که از همان دسته قوانینی است که با توجه به جو احساسی ایجادشده تدوین شده است. شاید نمایندگان مجلس با اصلاح برخی از قوانین گذشته می‌توانستند از انباشت قانون روی قانون پرهیز کنند.

درست مانند قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشور‌های متخاصم علیه امنیت و منافع ملی که قوانین نسبتاً کاملی داشت و بودند حقوقدانانی که از عدم ضرورت آن سخن گفتند، اما نمایندگان مجلس در فضای پس از جنگ اقدام به تهیه و تصویب این قانون کردند. حال باید دید مقابله با نفوذ آیا نیاز به تدوین و تصویب قانون دارد یا نیازمند هوشمندی و ارتقای توان اطلاعاتی کشور و تمرکز نهاد‌های امنیتی و اطلاعاتی دارد؟

احمد عجم نماینده شاهرود و میامی: بسیاری از ایراداتی که به طرح می ‎گیرند درست نیست

نمایندگانی که طرح مقابله با نفوذ را به تصویب رسانده‌اند این طرح را کامل و در راستای از بین بردن خلأ قانونی می‌دانند. یکی از این نمایندگان احمد عجم است عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی. او در گفت‌و‌گو با هم‌میهن استوار از این طرح مجلس حمایت کرد که در زیر می‌خوانید:

بیشتر بخوانید:کمیسیون امنیت ملی مجلس یک بیانیه صادر کرد

‌آیا تعریفی کاملی از «نفوذ» در طرح مقابله با نفوذ آمده است؟

«نفوذ» تقریباً یک واژه تمام‌شمول است. دستگاه‌های تخصصی تعریف این واژه را ارائه کرده‌اند در مقدمه طرح تعریف دارد. سر تعریف این طرح چند بار اظهارنظر‌ها رد و بدل شد تا به تصمیم و تعریف جامع‌تری که مورد قبول تمام اعضای کمیسیون و دستگاه‌های تخصصی رسیدیم.

اما بالاتر از خوبی یک خوبی دیگر هم وجود دارد؛ یعنی هر چقدر که در این طرح تعریف گنجانده شود باز هم تعریف‌های دیگر وجود دارد. چون دایره این موضوع گسترده است و ممکن است نظر برخی را تامین نکند. اما برای این تعریف جامع از دستگاه‌های تخصصی، اعضای کمیسیون و حتی غیر از اعضای کمیسیون امنیتی ملی و سیاست خارجی نظرخواهی شده است؛ لذا تعریف به تصویب رسیده، مورد اتفاق اعضای کمیسیون و دستگاه تخصصی است.

‌برخی از نمایندگان معتقد بودند که ضرورتی برای مطرح کردن این طرح وجود نداشت. ارزیابی شما چیست؟

این موضوع با توجه به نیاز کشور به‌ویژه دستگاه قضایی و تخصصی-امنیتی باید ارزیابی شود. در این حوزه قوانین منسجمی نداشتیم ضرورت ارائه این طرح را تصدیق می‌کند. چون هیچ قانونی راجع به این حوزه نبوده و این تاکید دستگاه قضایی و سایر دستگاه‌های امنیتی است.

با وجود موارد عملی این دستگاه‌ها می‌خواهند حکم قانون‌محور صادر کنند. اما این خلأ وجود داشت و وجود دارد، چون هنوز این طرح تبدیل به قانون نشده است. این طرح مدت زیادی در کمیسیون بررسی و نهایی شده و بعد از آن باید در صحن مجلس مطرح شود تا نمایندگان آن را صیقل دهند. قطعاً باید قانونی داشته باشیم که هم دستگاه‌هایی قضایی بر اساس آن قضاوت کنند تا حقی از کسی ضایع نشود. در بی‌قانونی نمی‌شود. نمی‌شود قانون راجع به پدیده مهمی به نام «نفوذ» سکوت کند.

این طرح با این نگاه طراحی شده و مطرح کردن آن نیز ضرورت دارد. در جنگ ۱۲ روزه یکی از نکات ضعفی که روی آن مانور شد (که شاید خیلی هم با واقعیت انطباق قطعی نداشته باشد) بحث نفوذ بود. زدن فرماندهان ارشد، دانشمندان هسته‌ای و... را به پای نفوذ نوشتند. ولی حوزه نفوذ بستر گسترده‌ای دارد و می‌تواند مصادیق آن در حوزه اقتصاد، اجتماعی، فرهنگی و امنیتی باشد. این طرح خوب است و اگر نگاه‌های پراکنده را به انسجام درآوریم به این قانون نیاز داریم.

‌این طرح چند ماده دارد؟

به دلیل آنکه این طرح اولیه است و هنوز در مجلس مطرح نشده است تنها می‌توانم بگویم که سه فصل دارد.

‌آیا مجازات هم در این طرح گنجانده شده یا فقط به مجازات‌های قوانین موجود ارجاع شده است؟

اگر نفود توسط دستگاه‌های تخصصی به اثبات برسد، بر اساس آن کیفر دارد. باید شقوق آن مشخص شود. بخشی از نفوذ خواسته و بخش دیگر ناخواسته است. بخش خواسته نفوذ احتمال دارد منجر به جاسوسی شود که جرم سبکی نیست. بسترساز این جاسوسی نفوذ است.

‌در این طرح موضوعات اینترنت و هوشمندسازی و مسائل امنیتی گنجانده شده است؟

نمی‌توان به این موضوعات بی‌توجه بود چراکه حوزه سایبری و فضای مجازی می‌تواند بخشی از بستر‌های نفوذ را فراهم کند، اما مقصریابی آن بستگی به دستگاه تخصصی و قاضی دارد که پیش‌بینی‌های آن شده و مطمئناً اگر به نفوذ به عنوان یک پدیده نگاه کنیم خب پدیده مضمومی است که گاهی فرهنگ و گاهی حوزه امنیت، اقتصاد و حتی موضوعات اجتماعی ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد. وقتی واحد‌های صنعتی بزرگ، تکنولوژی و دانش جدیدی را خلق می‌کنیم، در همه دنیا مرسوم است که در مورد آن جاسوسی کنند، یا شاید از طریق نفوذ مسیر را به انحراف بکشانند.

‌بعضی از اعضای کمیسیون معتقدند که این طرح می‌تواند برای بخشی از اقتصاد کشور محدودیت‌هایی را ایجاد کند و با توجه به ثبت ملاقات‌ها سرمایه‌گذاری و مسائل سیاسی را تحت تاثیر قرار دهد. آیا این محدودیت‌ها می‌تواند مشکل‎ساز شود؟

در کمیسیون همین مباحث مطرح می‌شود و طرح به گونه‌ای سرمایه‌گذاری شده که مانع از جذب سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی نشود و آن را تسهیل می‌کند. ثبت شدن آن در همه دنیا وجود دارد و قاعده جدیدی نیست. سرمایه‌گذاران باید اطلاعات اولیه‌ای ثبت کنند و هدف خود را مطرح کنند. از نگاه ما این طرح مانعی برای آنها به وجود نمی‌آورد.

‌کشور ما تحریم است و اگر سرمایه‌گذاران اسم خود را ثبت کنند، آنها هم تحریم می‌شوند...

این دایره گسترده‌ای است. اینطور نیست که ما تحلیلی از این جنس داشته باشیم، چون یک شق آن موضوع سرمایه‌گذاری است این طرح شقوق دیگر هم دارد. با کنترلی که دنیای غرب روی تحریم ایران دارد کار سخت شده است، اما هیچ کشوری شیوه‌های دور زدن تحریم را مطرح نمی‌کند ما هم مطرح نمی‌کنیم.

بیشتر بخوانید:واکنش کوثری به فعال‌سازی مکانیسم ماشه علیه ایران

‌با توجه به توصیفی که از این طرح دارید به نظر شما رای می‌آورد یا خیر؟

ما با امید به اینکه رای بیاورد آن را به مجلس می‌آوریم. دلایل مهمی پشت این طرح وجود دارد و طرفدار منافع ملی است. باید جلوی آسیب نفوذ را مسدود کرد. انتظار ما این است که رای بیاورد. اما فعلاً برای گفتن و قضاوت زود است.

احمد بخشایش‌اردستانی نماینده اردستان: تعریفی از نفوذ در طرح وجود ندارد

بعضی از اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی معتقدند که ما در برخی قوانین تعریف دقیقی از موضوع نداریم. این یکی از مشکلاتی است که در دو دوره اخیر در برخی از مصوبات مجلس به چشم می‌خورد. این مشکل مبنی بر این است که جای تعریف موضوع خالی است؛ چنانچه یکی از ایراداتی که برخی از نمایندگان به قانون عفاف و حجاب وارد می‌کردند هم نبود تعریف کامل و درست از حجاب بود.

در جریان بررسی طرح مقابله با نفوذ نیز احمد بخشایش‌اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی اعلام کرد که هنوز تعریفی از نفوذ در این طرح گنجانده نشده است. گفت‌وگوی را با هم‌میهن در زیر آمده است:

‌تفاوت این قانون با «تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشور‌های متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» چیست و چرا در قانون تشدید مجازات موضوع نفوذ گنجانده نشد؟

ما یک مبحث نفوذ داریم و یک مبحث جاسوسی که با هم متفاوت است. جاسوس وابسته به یک دستگاهی است و پس از دستگیری متوجه می‌شوند که با افسر یک کشور ارتباط داشته و برای او راهکار مشخص کرده‌اند که چه کاری انجام دهد یا انجام ندهد. اما نفوذ مقداری متفاوت است.

در حال حاضر در دو وزارت‌خانه‌های وزارت صمت و وزارت جهاد، معضل داریم و عده‌ای هستند که مرتب گران‌فروشی می‌کنند و کالا‌ها را گران به مردم می‌دهند که موجب نارضایتی مردم می‌شود. برخی هستند که متوجه می‌شویم که با بیگانه ارتباط داشته باشند، ولی از جاسوس ضعیف‌ترند. یعنی نفوذ می‌کنند یعنی هنوز جاسوس نشده‌اند. مجازات جرم نفوذ طبق فعالیت آنها مشخص می‌شود که اصولاً زندان است. اما اگر جاسوس باشند، معمولاً حکم آنها اعدام یا حبس طولانی‌مدت است.

طرح مقابله با نفوذ چه موضوعاتی را مورد بررسی قرار داده است؟

اگر اشتباه نکنم تا جایی که کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به بند هفت رسیده بود حضور داشتم و به بند‌های اصلی نرسیده بودند. تا آن زمان هنوز مشخص نشده بود که «نفوذ و تعریف آن چیست». این موضوع بسیار مهم است. باید مشخص شود که نفوذ اقتصادی، سیاسی یا اجتماعی و امنیتی است. البته من با بخش‌هایی از این طرح کنار نیامدم.

‌چرا کنار نیامدید؟

تا جایی که بودم مباحث شرکت‌ها مطرح بود. اینکه شرکت‌ها چگونه ثبت شوند و نحوه فعالیت‌هایی که کشور‌ها برای نفوذ در شرکت‌های تجاری انجام می‌دهند. موضوعات مطرح شده کمی پیچیده بود. اما شاید این طرح، تجارت را با کشور‌های دیگر سخت کند. انگار دوست داریم که امارات و ترکیه را فربه کنیم. کشور ما تحریم است و مجبوریم بیشتر از این سه کشور واردات داشته باشیم. جدیداً هم سعی می‌کنیم به‌صورت تهاتری با کشور‌های همسایه تجارت کنیم. به نظر من این طرح قدری محدودیت ایجاد می‌کند. البته این نظرات من تا جایی است که این طرح را بررسی کردم.

فکر می‌کنم روح کلی طرح مذکور این است که برای جلوگیری از نفوذ تجارت با کشور‌ها را محدود، تنگ و سخت می‌کنیم. البته در تمام دنیا این موضوعات وجود دارد، اما در شرایطی که تحریمی وجود نداشته باشد این اقدامات درست است.

در شرایطی که کشور در تحریم است و مجبوریم تحریم‌ها را دور بزنیم، اجرای این اقدامات خیلی سخت است. در این شرایط که باید به دورزنندگان تحریم جایزه بدهیم مسئله نفوذ کمی کمرنگ می‌شود. فکر می‌کنم قبل از اینکه به بحث نفوذ خارجی بپردازیم، باید بدانیم که بیشتر روی مسائل داخلی مشکل داریم. در حقیقت روی قوانین داخلی مشکل داریم. معضل آنهایی هستند که کالا‌ها را گران می‌کنند یا کسانی که رانت ارز می‌گیرند.

‌موضوع امنیتی هم در این طرح مطرح شده یا خیر؟

روح کلی این طرح و نگاه آن بیشتر درباره مباحث امنیت و مربوط به وضعیت امنیتی کشور است.

محمدمهدی شهریاری نماینده بجنورد: طرح مقابله با نفوذ، غیرکارشناسی است

محمدمهدی شهریاری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی از جمله آن نمایندگانی است که طرح مقابله با نفوذ را غیرضروری می‌داند. برخی از اعضای این کمیسیون معتقدند که این طرح نه‌تنها به نتیجه خاصی نمی‌رسد بلکه مانعی است مقابل سرمایه‌گذاری و رشد توسعه کشور. شهریاری درباره طرح مقابله با نفوذ که به تصویب کمیسیون رسیده است با هم‌میهن گفت‌و‌گو کرد که در زیر می‌خوانید:

‌شما این طرح و ضرورت آن را در شرایط کنونی چگونه ارزیابی می‌کنید؟

من با این طرح مخالف بودم. اما مخالفت به این معنی نیست که نفوذ باشد. مخالف این معنی که این طرح غیرکارشناسی و ابتدایی است که ضرورتی برای این طرح وجود ندارد، آن‌هم نهمبا توجه به اینکه قوانین موجود در کشور و فعالیت نهاد‌های امنیتی به نحوی است که چنین طرحی از ضرورت می‎افتد.

بیشتر بخوانید:کمیته موازی علیه دیپلماسی/ نقش مخرب کمیته‌های غیرپاسخگو و غیرمتخصص در تصمیم‌سازی‌های مهم سیاست خارجی

‌چه موضوعی باعث شد که شما با این طرح مخالفت کنید؟

اگر یک خارجی به ایران بیاید و تصمیم داشته باشد که ملاقاتی داشته باشد یا کاری انجام دهد باید آن را در یک سامانه ثبت کند. از سوی دیگر یک کارمند وزارت امور خارجه یا دولتی برای ملاقات با فرد یا افراد خارجی یا ثبت شرکت در خارج از ایران باید آن را حتماً به ثبت برساند. بیشتر بحث ملاقات‌ها و دیدار‌های مطرح شده در این طرح را به خاطر دارم که باید ثبت شده و با مجوز انجام شود.

اگر یک گروه اقتصادی از کشوری وارد ایران شود قطعا با هماهنگی و مجوز وزارت امور خارجه بوده و سفارت به آنها ویزا داده است. یک مدیرکل اگر با آنها بخواهد ملاقات داشته باشد قطعاً باید در سامانه آن را ثبت کند. در دنیا چنین موضوعی وجود ندارد. ما حق نداریم براساس یک طرح غیرکارشناسی و توهمی کل کشور را دچار مشکل کنیم.

‌تبعات این طرح چیست؟

به نظر من این به معنای بی‌اعتمادی نسبت به کارگزاران است که چنین سیستمی را مانند کره‌شمالی و یا آنچه در زمان شوروی سابق بود، برای کشور ایجاد می‌کند.

‌با این تفاسیر به نظر شما این طرح در مجلس رای می‌آورد؟

بعید می‌دانم کلیات آن در مجلس رای بیاورد. البته هیچ چیزی هم بعید نیست. اما این طرح غیرکارشناسی می‌تواند تمام موضوعات کشور را قفل کند و اعتماد را بین کارگزاران کشور از بین ببرد. به نظر من این طرح مشکلات بسیاری دارد.

‌به نظر شما نگاه به این طرح هم سیاسی است یا خیر؟

این طرح به سلیقه سیاسی ربطی ندارد. در جلسات کمیسیون شاهد آن بودم که نمایندگان از دو طیف با آن مخالفت‌های جدی داشتند. من به این طرح اعتراض داشتم، چون یک نفر در مرکز پژوهش‌ها آن را نوشته و به کمیسیون ارائه کرده است. اما دوستان اعلام کردند که این طرح از سال ۱۴۰۱ یعنی زمان آقای رئیسی مطرح شده است. آن زمان بعضی از نهاد‌های امنیتی اعتراضاتی را در مقابل برخی از مسائل مطرح کرده و معتقد بودند که خلأ قانونی وجود دارد.

نمایندگان به حساب خود می‌خواهند آن خلأ قانونی را پر کنند، اما من با بعضی از نهاد‌های مختلف صحبت کردم متوجه شدم که نسبت به این طرح تعصبی ندارند، اما چون طرح است موضوعی را در مورد آن مطرح نمی‌کنند. وقتی از آنها نظر کارشناسی می‌خواهند بالاخره نظری را اعلام می‌کنند.

‌به نظر شما چه اصلاحاتی باید در این طرح صورت بگیرد؟

به نظر من اگر قرار است اتفاقی در این خصوص رخ دهد، باید یک لایحه از سوی دولت به مجلس ارائه شود. لایحه‎ای که کارشناسی شده و یکی، دو سال روی آن کار شده است. بالاخره بحث‌های سرمایه‌گذاری رشد و توسعه کشور از طریق ارتباطات انجام می‌گیرد و نباید این موضوع دچار آسیب و خدشه شود، اما به نظر من این طرح مانع جدی در تمام زمینه‌ها ایجاد می‌کند.

طرح مقابله با نفوذ می‌تواند سد سرمایه‌گذاری شده و به خروج سرمایه‌ها بیانجامد؟

اسم این طرح «مقابله با نفوذ» است که خود به خود ضربه‌های بسیار سیاسی، فرهنگی و اقتصادی به کشور وارد می‌کند.

‌چرا معتقدید که مطرح شدن این طرح ضرورتی ندارد؟

در حال حاضر نهاد‌های امنیتی کار خود را به بهترین نحو انجام می‌دهند و اگر خلأ قانونی وجود داشته باشد وزارت اطلاعات باید در لایحه‌ای آن را به دولت و پس از آن مجلس ارجاع کند، نه اینکه دو نفر که تجربه کاری در این زمینه ندارند با مشورت چند نفر دیگر که دیدگاه خاصی دارند یک طرح بنویسند. این طرح به نفع کشور نخواهد بود.