اقتصاد۲۴ گزارش می‌دهد؛

لورنزو بوفون کیست؟/ درگذشت اسطوره دروازه‌بانی ایتالیا

لورنزو بوفون، یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال ایتالیا، روز ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ در سن ۹۵ سالگی در لاتیسانا درگذشت. او با بیش از چهار دهه حضور در فوتبال حرفه‌ای، از پورتوگروارو تا آث میلان و اینتر، توانست نام خود را در تاریخ باشگاهی و ملی ایتالیا ماندگار کند. در این مطلب نگاهی داریم به زندگی، کارنامه ورزشی و جایگاه او در دنیای فوتبال.

کد خبر: ۳۴۰۱۷۹

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۷

اقتصاد۲۴- لورنزو بوفون، یکی از برجسته‌ترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال ایتالیا، در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ در سن ۹۵ سالگی در لاتیسانا درگذشت. این خبر بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های ورزشی داشت، زیرا نام او با بخش مهمی از تاریخ باشگاهی و ملی ایتالیا پیوند خورده است.

بیوگرافی و آغاز فوتبال لورنزو بوفون

لورنزو بوفون در سال ۱۹۲۹ در شهر ماجانو متولد شد و از همان دوران کودکی علاقه و شور زیادی به فوتبال نشان داد. او فوتبال حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۴۸ آغاز کرد و نخستین تیمی که در آن به میدان رفت، پورتوگروارو بود. بوفون در تنها یک فصل ۳۴ بازی انجام داد و با نمایش مهارت‌های فنی، واکنش‌های سریع و تمرکز بالا، توانایی‌های خود را به‌خوبی به نمایش گذاشت. این فصل موفق، آغازگر مسیر حرفه‌ای او بود و توجه باشگاه‌های بزرگ ایتالیا را جلب کرد.

افزون‌بر استعداد فنی، شخصیت حرفه‌ای و انضباط بوفون باعث شد که تنها یک سال پس از حضور در پورتوگروارو، آث میلان تصمیم به جذب او بگیرد. پیوستن به میلان نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای او بود؛ جایی که او توانست استعداد خود را در سطح بالای فوتبال ایتالیا محک بزند و مسیرش به تیم ملی نیز هموار شد. در میلان، بوفون نه تنها به یک دروازه‌بان توانمند تبدیل شد، بل‌که با حضور مستمر و عملکرد ثابت، اعتماد مربیان و هم‌تیمی‌ها را نیز به دست آورد.

هنگامی‌که به میلان پیوست، دوران تازه‌ای در زندگی ورزشی بوفون آغاز شد؛ دورانی که مهارت، پشتکار و کوشش‌های او زمینه‌ساز موفقیت‌های باشگاهی و ملی آینده‌اش شد و نام او را به‌عنوان یکی از چهره‌های مهم فوتبال ایتالیا ثبت کرد.

دوران درخشان در میلان لورنزو بوفون

لورنزو بوفون از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۹ در آث میلان حضور داشت و در این مدت توانست ۲۷۷ بازی رسمی انجام دهد. نخستین حضور او در سری‌آ به تاریخ ۱۵ ژانویه ۱۹۵۰ بازمی‌گردد؛ بازی‌ای که مقابل سمپدوریا برگزار شد و بوفون با ثبت کلین‌شیت، آغاز درخشانی برای دوران حرفه‌ای خود رقم زد. این نمایش مقتدرانه، نقطه آغاز مسیر او به سوی تبدیل شدن به یکی از اسطوره‌های تاریخ میلان بود.

در دوران حضور بوفون، میلان موفق شد چهار بار قهرمان سری‌آ شود: فصل‌های ۵۱–۱۹۵۰، ۵۵–۱۹۵۴، ۵۷–۱۹۵۶ و ۵۹–۱۹۵۸. افزون‌بر این، تیم او دو بار قهرمان لاتین کاپ شد و در سطح اروپایی نیز عملکرد قابل توجهی داشت. بوفون با میلان به فینال جام باشگاه‌های اروپا در فصل ۵۸–۱۹۵۷ رسید و در دو فصل دیگر به نیمه‌نهایی این رقابت‌ها راه یافت؛ اگرچه در هر دو دوره، میلان در برابر رئال مادرید متوقف شد، اما نقش بوفون در حفظ ثبات دفاعی و موفقیت‌های تیم غیرقابل چشم‌پوشی بود.

بیشتر بخوانید: دنیز اونداو کیست؟/ از اشتوتگارت تا حملات نژادپرستانه علیه او

با گذر از مرز ۳۰۰ بازی رسمی، بوفون به یکی از چهار دروازه‌بان تاریخ میلان تبدیل شد که این رکورد را ثبت کرده‌اند. نام او در کنار کریستین آبیاتی، سباستیانو روسی و دیدا قرار دارد، اما جایگاه و تأثیر او در تیم، یادآور حضور یک دروازه‌بان قابل اعتماد و با ثبات در یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های ایتالیاست. هواداران و مربیان میلان همیشه بر نقش حیاتی او در موفقیت‌های دهه ۵۰ تأکید داشتند و تلاش‌های مستمر او برای حفظ دروازه تیم، یکی از نشانه‌های حرفه‌ای‌گری و کوشش او در طول دوران فوتبالش بود.

انتقال لورنزو بوفون به جنوا و اینتر

در سال ۱۹۵۹، بوفون پس از یک دهه حضور در میلان، این باشگاه را ترک کرد و برای یک فصل به جنوا پیوست. او در این تیم ۲۰ بازی انجام داد و با نمایش‌های قدرتمند خود، توانست نقش مهمی در ثبات خط دفاعی جنوا ایفا کند و ارزش خود را در سطح بالای فوتبال ایتالیا حفظ کند.

سال بعد، در ۱۹۶۰، بوفون راهی اینتر میلان شد و سه فصل در این تیم بازی کرد. حضور او در اینتر مقطعی مهم در دوران حرفه‌ای‌اش بود، زیرا این تیم در حال شکل‌گیری برای رسیدن به دوران طلایی خود بود که بعدها با عنوان «اینتر افسانه‌ای» شناخته شد. بوفون در این مدت با عملکرد مطمئن و کوشش‌های مداومش، دفاع تیم را تثبیت کرد و به ثبات ساختاری خط دفاع کمک زیادی نمود.

افزون‌بر این، در فصل ۶۳–۱۹۶۲، بوفون همراه اینتر موفق شد قهرمانی سری‌آ را کسب کند. این قهرمانی نه تنها نشانه‌ای از مهارت فنی و رهبری او در دروازه بود، بل‌که نشان می‌داد چگونه حضور یک دروازه‌بان با تجربه می‌تواند مسیر یک تیم را در سال‌های حساس و آغازین موفقیت‌ها تعیین کند.

سال‌های پایانی بازی لورنزو بوفون

پس از سه فصل موفق در اینتر، بوفون در سال ۱۹۶۳ راهی فیورنتینا شد، اما در این تیم تنها یک بازی در سری‌آ انجام داد. این مقطع نشان‌دهنده پایان دوران اوج حرفه‌ای‌اش و گذر به فصل تازه‌ای از زندگی ورزشی بود. افزون‌بر محدودیت حضور در فیورنتینا، بوفون در سال ۱۹۶۴ به تیم ایورئا پیوست و در آنجا ۱۱ بازی انجام داد. این انتقال‌ها، هرچند کوتاه، فرصتی برای بوفون فراهم کرد تا تجربه‌های جدیدی کسب کند و همچنان حضورش در فوتبال حرفه‌ای ملموس باشد.

نهایتاً در سال ۱۹۶۵، پس از حدود ۴۲۰ بازی رسمی در سطح باشگاهی و ملی، بوفون تصمیم گرفت فوتبال حرفه‌ای را کنار بگذارد. او با این تصمیم، دوره‌ای طولانی و پربار از زندگی ورزشی خود را به پایان رساند؛ دوره‌ای که پر از تلاش، کوشش و نمایش مهارت‌های فنی بود و جایگاه او را در تاریخ فوتبال ایتالیا تثبیت کرد.

هنگامی‌که بوفون به پایان دوران بازیگری نزدیک می‌شد، هم‌تیمی‌ها و مربیان همواره بر ارزش تجربه و حرفه‌ای‌گری او تأکید داشتند و حضورش به‌عنوان یک دروازه‌بان با ثبات و قابل اعتماد، الگویی برای نسل‌های بعدی فوتبال ایتالیا باقی ماند.

حضور لورنزو بوفون در تیم ملی ایتالیا

پیشینه ملی لورنزو بوفون نیز بسیار چشمگیر است. او بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲، در مجموع ۱۵ بازی ملی انجام داد و توانست جایگاه خود را در تیم ملی ایتالیا تثبیت کند. نخستین بازی او در سطح ملی، دیداری دوستانه مقابل فرانسه بود که با تساوی ۲–۲ به پایان رسید و نشان داد بوفون توانایی رقابت در سطح بین‌المللی را دارد.

مهم‌ترین حضور او در تیم ملی، جام جهانی ۱۹۶۲ در شیلی بود؛ تورنمنتی که بوفون به‌عنوان دروازه‌بان اصلی و حتی کاپیتان تیم وارد مسابقات شد. در دو بازی مقابل آلمان غربی و سوئیس، او موفق شد کلین‌شیت کند و مهارت‌های فنی و تمرکز بالای خود را به نمایش بگذارد. با این حال، در بازی حساس برابر میزبان مسابقات، شیلی، جای خود را به کارلو ماترل داد؛ مسابقه‌ای که با شکست ایتالیا و حذف جنجالی این تیم همراه بود.

جایگاه تاریخی لورنزو بوفون

در دهه‌های ۵۰ و ۶۰، لورنزو بوفون به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین دروازه‌بانان فوتبال ایتالیا شناخته شد. مهارت‌های فنی، واکنش‌های سریع و جای‌گیری مناسب او، او را به یک گلری قابل اعتماد و با ثبات تبدیل کرده بود که هم‌تیمی‌ها و مربیان می‌توانستند روی عملکردش حساب کنند. این ویژگی‌ها، بوفون را به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های فوتبال ایتالیا بدل کرد و باعث شد در ترکیب FIFA XI سال ۱۹۶۳ حضور پیدا کند، انتخابی که ارزش و توانایی او را در سطح بین‌المللی نشان می‌داد.

افزون‌بر عملکرد فردی، حضور بوفون در میلان و اینتر تأثیر عمیقی بر تاریخ باشگاه‌ها گذاشت. او با عملکرد مستمر و تلاش‌های مداوم، نه تنها موفقیت‌های تیمی را تثبیت کرد، بل‌که نام خود را در تالار مشاهیر میلان ثبت کرد و یاد و میراثش در ذهن هواداران فوتبال همیشه زنده ماند. سبک بازی او الگویی برای نسل‌های بعدی دروازه‌بانان ایتالیا شد و نشان داد که حضور یک دروازه‌بان با تجربه و متعهد چگونه می‌تواند مسیر یک تیم بزرگ را در سال‌های طلایی شکل دهد.

زندگی لورنزو بوفون پس از فوتبال

پس از بازنشستگی، بوفون مدتی به‌عنوان استعدادسنج جوانان در میلان فعالیت کرد. او با جیان‌لوئیجی بوفون، دروازه‌بان مشهور نسل‌های بعدی، نسبت خانوادگی داشت و پسرعموی پدربزرگ او بود. ازدواج او با ادی کامپاگنولی، مجری و بازیگر سرشناس، نیز مدت‌ها سوژه رسانه‌ها بود.

با مرگ لورنزو بوفون، فوتبال ایتالیا یکی از چهره‌های تاریخی و ماندگار خود را از دست داد؛ چهره‌ای که کارنامه‌اش در میلان، اینتر و تیم ملی، جایگاهی ماندگار برای او ساخت و به یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌بانان نسل خود تبدیل شد.