در اقتصاد۲۴ بخوانید:

مجسمه پرحاشیه؛ از هیاهوی میدان انقلاب تا سکوت فرودگاه؛ ماموریت والرین تمام شد؟

مجسمه والرین که پیش‌تر در میدان انقلاب نصب شده بود، حالا به ورودی فرودگاه مهرآباد منتقل شد. این اقدام شهرداری تهران با واکنش‌های متفاوت شهروندان و فعالان شهری همراه شده و موضوع، بحث درباره مدیریت نماد‌های شهری و حواشی فرهنگی را دوباره داغ کرده است.

کد خبر: ۳۴۳۷۶۰

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۴۰۴ - ۱۸:۲۸

اقتصاد۲۴- پس از جنجال‌های فراوان بر سر نصب مجسمه والرین در میدان انقلاب و واکنش‌های گسترده عمومی و رسانه‌ای، حالا این نماد فرهنگی در ورودی فرودگاه مهرآباد جانمایی شده است؛ گویی سایه جنگ و بحران‌های اخیر کنار رفته و همان دست فرمان پیشین، یعنی حذف یا جابه‌جایی نماد‌های ملی و هویتی، دوباره در دستور کار قرار گرفته است. این تغییر موضع، بازتابی از تغییر نگاه مدیریت شهری نسبت به المان‌های فرهنگی است و پرسش‌هایی درباره استمرار سیاست‌های نمادزدایی و تأثیر آن بر هویت شهری ایجاد می‌کند.

توجیه شهرداری چیست؟

شهرداری تهران با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد مجسمه والرین، نماد تاریخی و فرهنگی شهر، از میدان انقلاب به ورودی فرودگاه مهرآباد منتقل شده است. داود گودرزی، معاون خدمات شهری و محیط زیست شهرداری، در توضیح این اقدام گفت: «از ابتدا محل دائمی استقرار تندیس والرین ورودی فرودگاه مهرآباد و محدوده میدان آزادی پیش‌بینی شده بود و جانمایی در سایر نقاط شهر صرفاً موقت و در چارچوب برنامه‌های فرهنگی انجام شد.»

وی افزود: «انتقال تندیس به محل دائمی خود مطابق برنامه قبلی و در راستای جانمایی اثری با پیام تاریخی و هویتی در نقطه‌ای با کارکرد بین‌المللی صورت گرفته است؛ مکانی که در معرض دید دیپلمات‌ها، سفرای خارجی و میهمانان رسمی کشور قرار دارد.»

با این حال، جابجایی این مجسمه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی داشت. برخی رسانه‌ها و کاربران فضای مجازی، آن را ادامه روند حذف نماد‌های ملی و تاریخی در سطح شهر و از جمله میدان انقلاب دانستند. این در حالی است که میدان انقلاب، از زمان نصب اولیه این مجسمه، شاهد حواشی و جنجال‌های فراوان بود و برخی آن را اقدامی نمادین برای نمایش هویت ملی شهر می‌دانستند، اما از نگاه منتقدان، نصب اولیه و حالا جابجایی مجدد، نوعی تناقض در سیاست‌های شهری محسوب می‌شود.

از انسجام ملی بی‌نیاز شدیم؟

در جریان حمله اخیر اسرائیل به ایران و جنگ ۱۲ روزه، شاهد تأکیدات فراوان بر المان‌های ملی‌گرایانه و نماد‌های هویتی در سطح شهر بودیم؛ از مداحانی که در هیأت‌های عزاداری سرود «ای ایران» را می‌خواندند تا مشاهده تصاویری از آرش کمانگیر و اشعار سیمین بهبهانی در معابر و فضا‌های شهری. یکی از شاخص‌ترین این اقدامات، نصب مجسمه والرین در میدان انقلاب بود که با حواشی و جنجال‌های فراوان همراه شد و مورد بحث رسانه‌ها و شهروندان قرار گرفت. حالا، با رفع نسبی سایه جنگ، به نظر می‌رسد همان رویکرد پیشین در دستور کار قرار گرفته و جذف و انتقال نماد‌های ملی، مانند مجسمه والرین به ورودی فرودگاه مهرآباد، اولویت مدیریت شهری شده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده تغییر جهت از نمایش قدرت هویتی و ملی به سیاست‌های نمادزدایی و تمرکز بر جنبه‌های بین‌المللی است.

در نهایت، نصب مجسمه والرین در ورودی فرودگاه مهرآباد، فراتر از یک اقدام فرهنگی ساده، تبدیل به موضوعی جنجالی در فضای رسانه‌ای و اجتماعی شده است. این اتفاق بار دیگر اهمیت شفافیت، مشارکت شهروندان و توجه به پیشینه فرهنگی در تصمیم‌گیری‌های شهری را نشان می‌دهد.