اقتصاد و نوآوری در ایالات متحده به خطر افتاده است

سیاست های مهاجرتی ترامپ پاشنه آشیل اقتصاد آمریکا

اوستان گولزبی، اقتصاددان و استاد دانشگاه شیکاگو و مشاور باراک اوباما، در «نیویورک تایمز» با اشاره به کاهش میزان مهاجرت به آمریکا نوشت "این زخمی است که دولت ترامپ آن را بر پیکر اقتصاد آمریکا وارد کرده است".

کد خبر: ۳۶۴۲۰

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۸ - ۰۷:۵۵

اقتصاد 24 ـ آخرین داده‌ها حاکی از آن است که مهاجرت به آمریکا در سال گذشته با کاهش 70 درصدی به 200 هزار نفر، یعنی کمترین میزان در بیش از یک دهه، رسیده است. کارشناسان معتقد هستند که دلیل عمده این کاهش، محدودیت‌های دولت و همچنین لحن تلخ دونالد ترامپ است.

علاوه بر این، کاخ سفید اعلام کرده است که آمریکا سال آینده تنها 18 هزار پناهنده می‌پذیرد، این آمار در سال جاری 30 هزار و در دوران ریاست جمهوری باراک اوباما 110 هزار نفر در سال 2016 بوده است.

اوستان گولزبی، اقتصاددان آمریکایی، در مقاله‌اش نوشت: "دولت ترامپ شاید برای کاهش میزان مهاجرت جشن هم بگیرد، اما این یکی از بدترین اخباری است که تا بحال شنیدیم، حتی ترسناک‌تر از از هرگونه کاهش در سهام بازار، میزان تولیدات یا اعتماد مصرف‌کننده است. تأثیر کاهش مهاجرت بر اقتصاد آمریکا چه در حال حاضر و چه در آینده بسیار منفی خواهد بود."

او دو دلیل "ساده" را برای توصیف تهدید برامده از سیاست‌های مهاجرتی ترامپ بیان می‌کند؛ "نرخ رشد اقتصاد شامل دو بخش است: رشد درآمد سرانه و رشد جمعیت."

معمولا، وقتی کشورها ثروتمند می شوند، میزان تولد کم می شود و این واقعیت غیرقابل‌اجتناب باعث افزایش جمعیت سالخورده در اقتصادهای پیشرفته می‌شود. در حال حاضر، جمعیت کلی در ژاپن، چین، کره جنوبی و بسیاری از کشورهای اروپا در حال کاهش است، یا به زودی کاهش خواهد یافت.

تا کنون، آمریکا از میان دیگر کشورهای ثروتمند سعی داشت این چالش را با ورود جمعیت مهاجر حل کند. اما حالا همان کودکان دوران انفجار جمعیت در حال بازنشستگی هستند و با فرض اینکه میزان مهاجرت در همین نرخ باقی بماند، تعداد آنها 90 میلیون به 327 میلیون فعلی خواهد افزود.

گولزبی همچنین نوشت: "رشد اقتصاد بدون مهاجرت پایدار، کندتر خواهد بود. موسسه تحقیقاتی «مودی آنالیتیکس» تخمین زد در صورتی که مهاجرت از یک میلیون نفر در سال به 200 هزار نفر برسد، تولید ناخالص داخلی به یک تریلیون دلار کمتر از دهه گذشته خواهد رسید."

وی ادامه داد: "دلیل آخر اصلاً ارتباطی به رشد جمعیت ندارد. شواهد حاکی از این است که نیروی کاری متولد آمریکا موفق‌تر خواهد بود. این در حالی است که مهاجران دو برابر بومیان آمریکایی شرکت جدید تاسیس می‌کنند. تقریبا نیمی از شرکت‌های لیست Fortune 500 توسط مهاجران یا فرزندان آنها شروع به کار کرده‌اند و بدون آنها احتمالاً آینده مشاغل افق تاریکی خواهد داشت."

همین قوانین در دهه 1920 نیز اجرا شد تا با منع ورود مهاجران از اروپای شرقی و جنوبی و آسیا، شخصیت «قومی» آمریکا حفظ شود. طبق گزارش موسسه سیاستگذاری مهاجران، نرخ ورود مهاجران از 800 هزار نفر در سال 1921 به 300 هزار نفر در سال 1925 رسید. این آمار تا سال 1989به همین منوال باقی ماند.

پروفسور موزر و پروفسور سان در تحقیق خود متوجه شدند این سیاست‌ها بر تعداد مهاجرت دانشمندان و مخترعان تاثیر منفی داشته است. گولزبی در ادامه نوشت: "آنها دریافتند که در واقع کاهش ورود مهاجران نه تنها از دانشمندان و مخترعین داخلی محافظت نکرد، بلکه به آنها صدمه زد، و این کار آنها را نابود کرد. با گذشت زمان، تعداد کمی از آمریکایی‌ها دانشمند و مخترع شدند. تاثیر این تفاوت کاهش چشمگیر اختراع در آمریکا بود.

وی در آخر افزود که دور نگه داشتن ایده‌های خارجی شرایط نیروی کار داخلی را وخیم‌تر می کند، و درسی است که آمریکا نباید فراموش کند. ایجاد احساس ناخوشایند در مهاجران کشور، جلوگیری از ورود پناهجویان یا در قفس کردن فرزندانشان شاید بتواند در کاهش تعداد مهاجران تاثیر بگذارد، اما به اقتصاد این کشور صدمه وارد می کند.

مترجم: فرزانه اسکندریان

منبع: نیویورک تایمز