احسان حدادی:از وزیر قول گرفتم، اما خبری نشد

احسان حدادی با انگیزه‌ای فراوان خود را برای حضور در رقابت‌های المپیک ۲۰۲۰ آماده می‌کند.

کد خبر: ۵۱۳۷۶

تاریخ: ۱۲ دی ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۸

اقتصاد24 - احسان حدادی با استفاده از تجربه سه المپیک قبلی می‌خواهد در توکیو مدال بگیرد. خودش هم خیلی مطمئن است. هرچند فعلا در کیش و بدون مربی آمریکایی اش تمرین می‌کند و منتظر است تا کار‌های سفرش به آمریکا انجام شود. اما او معتقد است آرامش مهمترین رکن موفقیت در المپیک است.

* یک ماه و یک هفته در اردوی کیش چطور گذشت؟

هیچی. مثل همیشه تمرین می‌کنم. تمرینات سنگین بدنسازی و البته پرتاب. البته کنارش کار‌های هماهنگی هم با خودم است. در صورتی معمولا باید یک نفر برای انجام کار‌ها باشد تا من همه هم و غمم تمرین باشد. فعلا هم اینجا هستم تا هماهنگی‌ها برای اردوی آمریکا انجام شود، اما من اینجا تنها هستم.

*تن‌هایی سخت می‌گذرد؟

تنهایی خیلی سخت است. وقتی مربی باشد قطعا کار‌ها خیلی بهتر پیش می‌رود. اما من فعلا که مربی ام مک نیست و حتی حسین توکلی هم دیگر نیست. در حالی که از وزیر قول گرفته بودم او تا المپیک کنار باشد، اما متاسفانه هیچ خبری نشد. اگر مربی کنارم باشد تمرینات را با کیفیت‌تر انجام می‌دهم. در حالی که یکسری مسائل را ما نباید بگوییم. ورزرشکار المپیکی نباید دنبال مربی و امکانات اولیه باشد. نمی‌دانم دیگر چه بگویم.

*فدراسیون با مربی تو قرارداد بسته یا مثل تفتیان هنوز هیچ چیز مشخص نیست؟

قرارداد مربی ام امضا شده، تنها از دو ماه و نیم پیش تا به حال، فدراسیون هیچ پرداختی نداشته که من بخواهم برای مک با خودم ببرم آمریکا. چون فدراسیون نمی‌تواند به حساب او واریز کند، من دستمزدش را برایش می‌برم.

*همه روی مدال المپیک تو حساب می‌کنند، شرایط و امکانات تو در حد مدال المپیک هست؟

من در توکیو چهارمین المپیک را تجربه می‌کنم، اتفاقی که فکر می‌کنم برای کمترین ورزشکار ایرانی افتاده است. حالا من می‌دانم باید شرایطم برای المپیک چطور باشد. خیلی بهتر از خیلی‌ها می‌دانم برای مدال المپیک چطور باید بروم؟ فقط با ذهنی آزاد و بدون دغدغه. ورزشکاری که دغدغه دارد در تمرین تمرکز ندارد و مصدوم می‌شود. چرا خارجی‌ها به رغم تمرین زیاد و مسابقه مصدوم نمی‌شوند؟ چون دغدغه ذهنی ندارند. من چهار سال پیش مصدوم شدم، و همه مصدومیت هایم قبل از المپیک تنها به خاطر دغدغه‌های ذهنی بود و بس. وقتی ورزشکاران ایرانی از یکی، دو سال قبل از المپیک حمایت شوند وبا ذهن آرامی، قطعا ۱۰-۱۵ مدال طلا می‌گیرند.

کار قشنگی است. ببیندی در کشور‌های دیگر حتی همین روسیه که قبولش نداریم. ورزشکار وقتی در المپیک مدال می‌گیرد تا ۴ سال اینده حمایت می‌شود و همین مساله باعث می‌شود تا بدون فکر فقط تمرین کند و دیگر به فکر مهاجرت هم نمی‌افتد. اما در ایران وقتی ورزشکار مدال می‌گیرد همه حمایت‌ها قطع می‌شود تا ۳ سال و ۶ ماه دیگر، دیگر نباید انتظار مدال داشت. اما وقتی با حمایت به شانس مدال‌های المپیک آرامش بدهیم، شک نکنید نتیجه می‌گیرند. در ایران شانسی مدالی‌ها خیلی هم نیستند و پس کار خیلی سخت نمی‌شود. ورزش زمانی می‌تواند در المپیک موفق باشد که همه فکر و ذکرش تمرین باشد و بس.

*تو از تجربه المپیک‌های قبلی برای موفقیت در توکیو استفاده می‌کنی؟

من برنامه دارم، همان برنامه‌ای که قبل از المپیک ۲۰۱۲ لندن را داشتم را حالا اجرا می‌کنم تا اگر مشکلی پیش نیاید با حمایت کمیته و وزارت در توکیو مدال بگیرم.