به بهانه تولد محسن تنابنده «شعبده باز»

نوروز سال ۹۰ زمانیکه فصل اول «پایتخت» از تلویزیون پخش می‌شد، اغلب مردم تصور می‌کردند بازیگر نقش نقی احتمالا خودش شمالی است که تمام جزئیات لهجه مازندرانی را با دقت اجرا می‌کند، یا زن و بچه دارد که اینقدر باور پذیر نقش یک پدر زحمت کش و خانواده دوست را بازی کرده است.

کد خبر: ۶۳۰۲۱

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۲:۳۰

اقتصاد۲۴ -اما محسن تنابنده نه مازندرانی بود و نه آن زمان متاهل! یک بازیگر و نویسنده توانمند بود که با به کارگیری تکنیک و خلاقیت و تغییر فرم، کلام و سیمایش در ذهن مخاطب نقش بست و جایگاه ویژه‌ای میان خانواده‌های ایرانی پیدا کرد.بیشتر بخوانید:تلویزیون با کدام برنامه‌ها به استقبال افطار می‌رود؟

محسن تنابنده متولد ۲۶ فروردین سال ۱۳۵۴ است. با اینکه سریال «پایتخت» شهرت او را میان عموم مردم بیشتر کرد، اما سال‌ها قبل، در تئاتر و سینما و تلویزیون چهره‌ای شناخته شده بود.

نویسندگی، بازیگری و کارگردانی به یک اندازه برای او مهم هستند؛ حالا در هریک از این سه مقوله هویتی مستقل پیدا کرده و استعداد‌های مهمی را به سینما و تلویزیون معرفی می‌کند.

میزان جسارت، قدرت و انعطاف پذیری تنابنده در پذیرش نقش‌های مختلف و تأثیرگذار اعم از کمدی و جدی، باعث شده برخی به او لقب «مرد هزار چهره» سینما و تلویزیون بدهند.

اغلب کسانیکه با تنابنده همکاری کردند از میزان جدیت و سخت گیری او در کارش سخن می‌گویند. اما اگر امروز همه از او به عنوان آچار فرانسه و مغز متفکر «پایتخت» نام می‌برند و یا هر بار که در فیلمی ایفای نقش می‌کند بازی‌اش مورد پسند داوران جشنواره قرار می‌گیرد، همه به خاطر همان سختگیری‌ها در کارش است.
محسن تنابنده سال گذشته حسابی سرش شلوغ بود. پس از بازی در «سه کام حبس»، با نمایش «مولن روژ» روی صحنه رفت.

اواسط تابستان ۹۸ «قسم» دومین فیلمش اکران شد و شهریور ماه مقابل دوربین «عنکبوت» قرار گرفت تا نقش پیچیده سعید حنایی را بازی کند که به باور بسیاری یکی از بهترین نقش آفرینی‌هایش در سینماست. او آذرماه بعد از پایان بازی در این فیلم به شمال کشور رفت تا در «پایتخت ۶» ایفای نقش کند و ایده‌هایش را در این سری به سرانجام برساند.

این هنر تنابنده است که فارغ از ایجاد هر نوع محدودیتی برای خود، مثل یک «شعبده باز»، در بازه زمانی کوتاه از قالب نقش جدی مثل قاتل عنکبوتی بیرون می‌رود و در جلد کاراکتر کمیک حاج نقی ظاهر می‌شود. او نه خودش را متعلق به مدیوم خاصی می‌داند و نه چندان قائل به ژانر است.