در گفتگو با اقتصاد ۲۴ مطرح شد؛

معمای داخلی‌سازی در صنعت خودرو/ تامین نقدینگی نیاز اول صنعت قطعه‌سازی

نایب رئیس انجمن قطعه سازان همگن استان تهران با تاکید بر ظرفیت بالای قطعه سازان در داخلی سازی قطعات گفت: حفظ و توسعه مهندسی معکوس در صنعت قطعه سازی کشور نیازمند تامین هزینه‌های جاری است در غیر این صورت رسیدن به اهداف توسعه در صنعت خودروسازی بسیار مشکل خواهد شد.

کد خبر: ۶۶۸۰۵

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۱

اقتصاد۲۴- نهضت ساخت داخل قطعات مورد نیاز صنعت خودرو کشور هنوز ادامه دارد. ایده نهضت داخلی سازی که امروز به استراتژی اصلی خودروسازان تبدیل شده همزمان با تشدید تحریم‌ها مطرح شد و در این مسیر میز‌های داخلی سازی برگزار شد.

هرچند شیوع ویروس کرونا میز‌های افزایش عمق ساخت داخل قطعات خودرو را به‌طور موقت تعطیل کرد اما با اعلام آغاز نهضت داخلی‌سازی قطعات خودرو بر اساس اطلاعاتی که وزارت صمت منتشر کرده است تا پایان بهمن سال گذشته  ۱۰ میز افزایش عمق ساخت داخل در ارتباط با صنایع راهبردی کشور اعم از خودرو، پتروشیمی، صنایع معدنی، برق، الکترونیک و مخابرات برگزار شده است.

صنعت خودرو در میان صنایع کشور، صنعت شاخصی محسوب می‌شود و توانسته بیشترین سهم داخلی‌سازی را در میز‌های افزایش عمق ساخت داخل به خود اختصاص دهد به طوری که تاکنون صرفه‌جویی ۲۸۲ میلیون و ۵۰۰ هزار یورویی در صنعت خودرو محقق شده است.

این میزان داخلی‌سازی در صنعت خودرو توانسته سهم ۲۳ درصدی از صرفه جویی‌های ارزی اتفاق افتاده از مسیر افزایش عمق ساخت داخل را به خود اختصاص دهد.

بر اساس اطلاعات منتشر شده شرکت‌های خودروساز برای تحقق این میزان صرفه جویی ارزی در صنعت خودرو قرارداد‌هایی به ارزش ۳ هزار و ۲۷۶ میلیارد تومان با فعالان قطعه‌ساز به امضا رسانده‌اند.

اما شیوع بیماری کرونا اجازه نداد تا صرفه جویی ارزی از مسیر افزایش عمق ساخت داخل در سال جاری تداوم داشته باشد بنابراین باید پرونده نهضت داخلی‌سازی را با ثبت صرفه جویی ۲۸۲ میلیون و ۵۰۰ هزار یورویی در سال ۹۸ مختومه کرد.

ظرفیت نمونه سازی در صنعت بالاست

در این ارتباط امیرحسین جلالی، نایب رئیس انجمن قطعه سازان همگن استان تهران به اقتصاد ۲۴ گفت: داخلی سازی در صنعت خودرو قابل توسعه است، هرچند استفاده از واژه داخلی سازی در این برهه نادرست است.

نایب رئیس انجمن قطعه سازان همگن استان تهران ادامه داد: در حال حاضر صنعتگران و مهندسان در این عرصه به مهندسی معکوس عمل می‌کنند چراکه داخلی سازی زمانی اطلاق می‌شود که طراحی و ساخت همزمان با هم صورت بگیرد، اما اکنون با توجه به نمونه‌های خارجی، صنعتگران فعال این صنعت، نمونه‌های مشابه را شناسایی و به خط تولید می‌رسانند.

جلالی در همین رابطه توضیح داد: این بدان معنی است که اگر گیربکس ۲۰۶ در کشور داخلی سازی شد هر زمانی برای هر نوع خودروی دیگر هم قابلیت طراحی و ساخت چنین قطعه را داشته باشند.

بیشتر بخوانید: زنجیره خودروسازی گرفتار کمبود نقدینگیبه گفته نایب رئیس انجمن قطعه سازان همگن استان تهران هرچند بعضی تصور می‌کنند، داخلی سازی قطعه‌ای مثل بلبرینگ کار ساده‌ ‌ای است، زیرا از نظر شکل ظاهری این قطعه پیچیده نیست، اما باید در نظر بگیرند که در واقع همین شبیه سازی نیز نیاز به آموخته، تجربه و مهارت دارد.

وی ادامه داد: البته باید در نظر داشت که تکنولوژی ساخت، متریال‌ها و تست‌های این قطعه بسیار سخت و پیچیده است. از این رو نباید به راحتی از کنار تلاش‌های صنعتگران در شرایط اقتصادی به راحتی عبور کرد.

نایب رئیس انجمن قطعه سازان همگن استان تهران با تاکید بر این موضوع که برای خودرو‌های فعلی این نوع داخلی سازی جواب می‌دهد گفت: با داخلی‌سازی قطعات خودر به صورت مهندسی معکوس دسترسی به ارتقاء در صنعت خودرو آسان‌تر و در راستای تحقق برنامه‌های طراحی شده قابل دفاع است.

مهندسی معکوس هزینه دارد

موضوع حمایت‌های مالی از صنعت قطعه سازی در راستای داخلی سازی موضوعی است که بار‌ها از سوی فعالان این صنعت و صاحبنظران مورد تاکید قرار گرفته است. جلالی در پاسخ به این سوال که آیا صنعت قطعه سازی در کشور ظرفیت حرکت در مسیر داخلی سازی را دارد؟ گفت: داخلی سازی و یا مهندسی معکوس نیاز به صرف بودجه دارد. هزینه‌های ابزار، قالب و نمونه سازی با عسر و حرج مالی در حال حاضر، قطعه سازان را در مسیر بسیار سختی قرار داده است.

این فعال صنعتی با اشاره به مطالبات ۳۰ هزار میلیارد تومانی قطعه سازان از خودروسازان گفت: اگر نقدینگی قطعه سازان تامین نشود موضوع داخلی سازی به نرخ تعیین شده و هدف گذاری شده نخواهد رسید.

نایب رئیس انجمن قطعه سازان همگن استان تهران در پایان تاکید کرد: ظرفیت داخلی سازی و یا مهندسی معکوس در صنعت قطعه سازی کشور بالاست، اما باید در نظر داشته باشند جهت تحقق برنامه‌های هدف گذاری شده، هیچ ابزارحمایتی جای تامین نقدینگی در این فضا را نمی‌گیرد و صنعتگران باید به واسطه حمایت‌های مالی اقدام به توسعه در صنعت داشته باشند.