نمایندگان مجلس درباره قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین وارد بازی آمریکا شدند

امضای سند راهبردی ۲۵ ساله با چین، موضوع جدیدی نبوده و طرح اولیه‌ی آن به سال ۱۳۹۴ برمیگردد که در جریان سفر «شی جین پینگ» رئیس جمهوری چین به تهران ارایه و مورد تایید رهبر معظم قرار گرفت.

کد خبر: ۷۱۷۷۸

تاریخ: ۱۸ تير ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۶

اقتصاد۲۴ -در کانال تلگرامی فارسی زبان وزارت امور خارجه آمریکا آمده است:  «ظریف اصرار میورزد که "هیچ موضوع مخفی" در مورد قرارداد با چین وجود ندارد. هیچ موضوع مخفی در مورد عهدنامه ترکمنچای نیز وجود نداشت، بجز اینکه هزینه آن را مردم ایران پرداختند. قراداد ایران و چین، یا همان ترکمنچای_دوم، به همان قیمت تمام می‌شود. در این توافقنامه یک جانبه، جمهوری خلق چین از حق امتناع در بستن هرنوع قرارداد نفتی، گازی و یا پتروشیمی برخوردار بوده و بر اساس آن قادر است پیش از اعلان مناقصه‌ها در مورد پذیرش و یا رد قرارداد‌ها تصمیم‌گیری کند. حزب کمونیست چین تنها خواستار استفاده از منابع طبیعی ایران برای پیشبرد اهداف سلطه گرایانه خود در دریای جنوبی چین و قلدری برای کشور‌های دیگر در منطقه است. طبعاً، تهران مخالفتی نخواهد داشت... تنها دستاورد مشخص این قرارداد این است که نه مردم ایران و نه مردم چین از آن سود نخواهند برد.»

هرگز نمی‌توان باور داشت که رژیم تروریستی آمریکا از روی حسن نیت و در راستای منافع مردم ایران چنین پیامی را منتشر کرده باشد. رژیمی که با مشارکت در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و سرنگونی دولت مردمی دکتر مصدق، اقدامات استعماری خود علیه مردم ایران را آغاز کرده و پس از گذر از جنایاتش در طول سال‌های پس از انقلاب بویژه در زمان جنگ تحمیلی، در حال حاضر با راه اندازی تروریسم اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و درمانی، غیرانسانی‌ترین روش‌های ممکن را برای از پای درآوردن مردم مظلوم ایران در پیش گرفته است. آنچه از پیام فوق مستفاد می‌شود:

۱- نگرانی از کاهش آثار تروریسم اقتصادی و نتیجتا آلام مردم ایران بواسطه‌ی امضای چنین سندی است

۲- تحریک اشخاص و گروه‌هایی در داخل ایران است که بدون هیچ تفکری و بدون در نظر داشتن منافع ملی، بدنبال ضربه زدن به دولت یا دولتمردانی هستند که در جناح آن‌ها قرار ندارند. شاید اتفاقات روز ۱۶ تیر در مجلس علیه دکتر ظریف از سوی برخی از نمایندگان، آمریکا را امیدوارتر از قبل کرده است که با چنین شانتاژ‌هایی بتواند خادمینی، چون دکتر ظریف را از صحنه‌ی سیاسی خارج کرده و بدون مانع به اهداف پلید خود علیه مردم کشورمان نایل شود.
بیشتر بخوانید: همه آنچه درباره قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین باید بدانید
این سیاست از دیرباز پیشه‌ی استعمارگران و اسکتبار جهانی بوده است. آن‌ها هرگز تمایلی به پیشرفت کشور‌های مستقل در جهان نداشته اند و با ترفند‌های مختلف، راه اینگونه پیشرفت‌ها را سد کرده اند. حضور مردان آگاه، متخصص، متعهد، شجاع و وطن دوست، در راس کار، مانعی بزرگ در مسیر تحقق اهداف استعماری آن‌ها بوده است. اگر در گذشته دولتمردانی، چون قائم مقام فراهانی، امیرکبیر، مصدق و ... قربانی توطئه‌های استعمار پیر و آمریکا با همدستی گروه‌هایی در داخل شده اند، امروز نیز اشخاصی، چون دکتر ظریف در سیبل قرار گرفته و برخورد‌های خارج از منطق با ایشان، استکبار را امیدوار به قربانی شدن او کرده است. ظاهرا رسم نخبه کشی در کشورمان تعطیلی ندارد و به نظر نمی‌رسد که در آینده‌ی نزدیک هم خادمین کشور مصون از فحاشی‌ها و برخورد‌های غیراخلاقی برخی افراد ناآگاه باشند.

امضای سند راهبردی ۲۵ ساله با چین، موضوع جدیدی نبوده و طرح اولیه‌ی آن به سال ۱۳۹۴ برمیگردد که در جریان سفر «شی جین پینگ» رئیس جمهوری چین به تهران ارایه و مورد تایید رهبر معظم قرار گرفت. تنظیم روابط ۲۵ ساله با چین که مذاکرات آن ادامه دارد، منافع ملی جمهوری اسلامی ایران را در نظر دارد و برخلاف دروغپردازیی‌هایی که صورت گرفته است، فاقد اعداد و ارقام بوده و در برگیرنده‌ی امتیازی خاص برای طرف چینی نیست. ارایه‌ی اطلاعاتی نظیر ارزش ۴۰۰ میلیاردی آن، اجاره ۲۵ ساله جزیره کیش به چین یا اعطای امتیازات ویژه به چین برای انعقاد قرارداد‌های نفتی، گازی و پتروشیمی، عاری از واقعیت است. اگر مطابق با تبلیغ و همصدایی با نتانیاهو، پومپئو و ترامپ، دکتر ظریف را دروغگو ندانیم و طبق فرمایش مقام معظم رهبری بر صادق و شجاع بودن او باور داشته باشیم، طبق اظهاراتش: «ایران و چین قصد دارند یک توافق شراکت استرتژیک امضا کنند. دو کشور پیش‌نویس مورد نظر خودشان را به دولت مقابل ارائه دادند. من سال پیش به پکن رفتم و پیش‌نویس پیشنهادی ایران را به چین ارائه دادم. این پیش‌نویس شامل مسائلی همچون همکاری در مورد مسائل فن‌آوری، ترانزیت، صنایع، «یک جاده؛ یک کمربند»، انرژی و دیگر مسائل عادی است.» او می‌افزاید: «مارس ۲۰۲۰ آن‌ها (چین) پیش‌نویس خود را به ما ارائه دادند، ما در حال گفتگو هستیم و این توافق به پارلمان می‌رود تا تایید شود و زمانی که به پارلمان رفت برای مشاهده همه منتشر می‌شود.» بر این اساس می‌توان باور داشت که هیچ مورد محرمانه‌ای وجود ندارد و طبیعی است که محتوای آن پیش از توافق و امضای نهایی، منتشر نشود. سند دو طرف دارد و هر یک تحفظات خود را در مورد انتشار آن دارند و انتشار آن در مراحل کنونی قطعا زیانبار بوده و می‌تواند مورد سوء استفاده دشمنان قرار گرفته و با کارشکنی‌های آن‌ها مواجه گردد.

با نهایی شدن سند و امضای آن، چارچوب کلی روابط و همکاری دوجانبه با چین مشخص می‌گردد و طرفین برای عقد قرارداد برای همکاری در زمینه‌های پیش بینی شده، باید مذاکرات فنی و تخصصی انجام دهند. باید گفت که امضای چنین قراردادی اتفاق مهمی در روابط خارجی ایران است و می‌تواند الگویی برای تنظیم سند‌های مشابه با کشور‌های دیگر باشد. آنچه مسلم است، این روند می‌تواند اقتصاد کشور را از روزمرگی درآورده و آینده‌ی روابط ایران با کشور‌های مختلف را تضمین کند و نهایتا بر خلاف خواست رژیم تروریستی آمریکا، مانع از انزوای جمهوری اسلامی ایران در صحنه‌ی جهانی شود.

محمود اکبری
کارشناس روابط بین الملل