لزوم بازنگری در قانون اساسی و تعامل سازنده با دنیا

یوسفی کارشناس مسائل اقتصادی می‌گوید که نمی‌شود کشور را به این شکل اداره کرد؛ کشورداری امر موقتی نیست که ما بگوییم این هفته نگه داریم تا هفته بعد ببینیم چه می‌شود. برای کشور باید برنامه بلند مدت داشت. راه حل اساسی یک بازنگری در قانون اساسی و تعامل سازنده با دنیا است.

کد خبر: ۷۱۹۹۸

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۷

اقتصاد۲۴ - وعده‌های روحانی برای کاهش نرخ ارز و سکه نتیجه تا به امروز بی‌نتیجه بوده است، بیش از یک هفته است که قیمت دلار در کانال ۲۰ هزارتومانی باقی مانده است و نه تنها قیمت آن کاهش پیدا نکرده، بلکه متاثر از آن قیمت طلا، سکه و سایر کالا‌ها نیز افزایش پیدا کرده است.

روند جهشی قیمت ارز عوامل متعددی از جمله تشدید تحریم‌ها، عدم فروش نفت، عدم تامین منابع ارزی و سومدیریتی دارد و به عقیده برخی از کارشناسان حوزه اقتصاد، این روند افزایش و عدم بهبود شرایط، ادامه دار خواهد بود. مدتی قبل نیز ابراهیم رزاقی کارشناس حوزه اقتصاد گفته بود که تا پایان ریاست جمهوری روحانی این وضعیت ادامه دار خواهد بود و ورود مردم به بازار بورس، ارز و سکه نوعی قمار است که بهتر است از آن پرهیز کنند.

در همین ارتباط، محمد قلی یوسفی کارشناس مسائل اقتصادی و استاد دانشگاه می‌گوید: ارز در بازار‌های جهانی تابع عرضه و تقاضا هستند، اما در ایران شرایط متفاوت است، زیرا ایران اقتصاد دولتی دارد و یک طرف موضوع دولت است.

وی در ادامه گفت: کشور‌هایی مانند ایران که نفت صادر می‌کنند، دولت در اقتصاد حضور دارد و بروکراسی عریض و طویلی هم دارند، عموما برای افزایش هزینه‌های خود نقدینگی را بالا می‌برند که در نتیجه تورم بالا می‌رود و ارزش پول ملی کاهش و قیمت ارز نیز بالا می‌رود؛ بنابراین در کشور‌هایی که وابسته به نفت هستند، با توجه به شرایطی که دارند عموما شاهد افزایش قیمت ارز هستیم.

یوسفی ادامه داد: نکته بعدی به شرایط خاص ایران برمی‌گردد مانند تشدید تحریم‌ها، بحران اقتصادی و ویروس کرونا مزید بر علت شده و باعث افزایش نرخ ارز می‌شوند. از یک سو اقتصاد ما تولیدی نیست و عرضه در داخل کشور کم است از همین رو همواره فشار برای واردات زیاد می‌شود، در نتیجه قیمت ارز بالا می‌رود. نه تنها اقتصاد کشور بلکه ارز خارجی نیز در کشور ما ثبات ندارند.
بیشتربخوانید: ورود مردم به بازار ارز قمار است
یوسفی با بیان اینکه متاسفانه شرایط خوبی را در پیش نداریم، تصریح کرد: عرضه ارز به میران کافی نیست، صادرات نفت و درآمد‌های ارزی کاهش پیدا کرده است در حالی که نیاز به وارداتمان همچنان پابرجاست. در نتیجه اگر اتفاقی رخ ندهد و همین شرایط بخواهد ادامه پیدا کند، به طور قطع شاهد افزایش نرخ ارز در آینده خواهیم بود. مگر اینکه دولت بخواهد به شکل دیگری وارد شود و از جای دیگری منابع را پیدا کند که البته آن را بعید می‌دانم.

در حال حرکت به سمت ونزوئلا شدن هستیم

این کارشناس مسائل اقتصادی ادامه داد: ما در مسیر ونزوئلا شدن در حال حرکت هستیم و این اتفاق رخ می‌دهد و به آن سمت در حال حرکتیم. اگر چنانچه این روند ادامه پیدا کن شاهد کاهش بیشتر ارزش پول ملی هستیم و مسیرمان همان مسیر ونزوئلا است.

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه شرایط کشور بسیار پیچیده‌ای است، خاطرنشان کرد: از قبل باید جلوی مشکل را می‌گرفتند و اجازه نمی‌دادند کار به این جا کشیده شود. مسلما اکنون هرکاری انجام دهند نتیجه مطلوبی را در پی نخواهد داشت و بهترین کار شاید یک بازنگری در مجموعه سیاستگذاران باشد و یک تصمیم جدی در این خصوص بگیرند.

وی افزود: نمی‌شود کشور را به این شکل اداره کرد؛ کشورداری امر موقتی نیست که ما بگوییم این هفته نگه داریم تا هفته بعد ببینیم چه می‌شود. برای کشور باید برنامه بلند مدت داشت. راه حل اساسی یک بازنگری در قانون اساسی و تعامل سازنده با دنیا است. ما نمی‌دانیم چه می‌خواهیم و دنبال چه چیزی می‌گردیم. نمی‌شود که کشور را همیشه در حالت بحران و استرس نگه داشت، هرچند که همیشه عده‌ای هستند که از این وضعیت نفع می‌برند. اما مسئولین ما به این فکر نمی‌افتند که هنر کشورداری و دیپلماسی این است که مردم را در آرامش و آسایش و آزادی نگاه داشت نه اینکه آن‌ها را در فقر و بدبختی و فشار نگاه داریم و بعد هم بگوییم که خب مردم حرف نمی‌زنند پس از شرایط رضایت دارند و یا اینکه، چون قدرت داریم مردم را سرکوب می‌کنیم.

شرایط کشور روز به روز بدتر می‌شود

این استاد دانشگاه ادامه داد: شرایط کشور اصلا رو به بهبودی نیست و روز به روز درحال بدتر شدن است و برای پرهیز از بدتر شدن باید بازنگری مجدد داشته باشیم؛ اتفاقا در شرایط بحران است که مسئولین باید تصمیم گیری داشته باشند و برای اصلاح قانون‌اساسی رفراندوم برگزار کنند و باید هم این کار‌ها را انجام دهند. درست است که فرزندان خودشان در خارج از کشور در آسایش هستند و منابعی راهم به خارج از کشور منتقل کرده باشند، اما آن‌ها هم در خارج از کشور در آسایش نخواهند بود.