اقتصاد۲۴- اف-۱۵اس‌ای سایلنت ایگل (F-۱۵SE Silent Eagle)، طرح پیشنهادی بوئینگ برای ارتقاء جنگنده تهاجمی F-۱۵ E بود که پروژه آن لغو و هرگز به مرحله تولید نرسید.  در ۱۷ مارس ۲۰۰۹، بوئینگ برای اولین بار یک نمونه نمایشی F-۱۵SE را به نمایش گذاشت. F-۱۵SE به گونه‌ای طراحی شده بود که از فناوری جنگنده‌های نسل پنجم، مانند مواد جاذب رادار، برای کاهش قابل توجه سطح مقطع راداری (RCS) خود استفاده کند.

این جنگنده می‌توانست سطحی از پنهان‌کاری را داشته باشد که اجازه صادرات دولت ایالات متحده را می‌داد و برای مأموریت‌های هوا به هوا (در برابر رادار‌های باند X) بهینه شده بود و در برابر رادار‌های زمینی (که از فرکانس‌های دیگر استفاده می‌کنند) کمتر مؤثر بود.

ویژگی‌های جنگنده F-۱۵SE

ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد F-۱۵SE شامل محفظه‌های تسلیحاتی تطبیقی ​​ (CWB) بود که می‌توانستند جایگزین مخازن سوخت تطبیقی ​​ (CFT) شوند تا تسلیحات را در داخل نگه دارند. در نتیجه ظرفیت سوخت را کاهش و دو دم عمودی که ۱۵ درجه به سمت بیرون کج شده بودند سطح مقطع راداری را کاهش دهند.

این جنگنده همچنین می‌توانست تسلیحات را به صورت خارجی در جایگاه‌های سخت زیر هر بال حمل کرد. F-۱۵SE‌های جدید به دلیل دم‌های شیب‌دار، کنترل‌های پرواز با سیم و تجهیزات جنگ الکترونیکی دیجیتال، سبک‌تر و از نظر مصرف سوخت کارآمدتر از جنگنده‌های استرایک ایگل (Strike Eagle) تبدیل می‌شدند. این امر امکان ایجاد دو جایگاه تسلیحاتی اضافی روی بال‌ها را فراهم می‌کرد. قرار بود این هواپیما به یک رادار آرایه اسکن الکترونیکی فعال ریتون و یک سیستم جنگ الکترونیکی جدید بی‌ای ئی سیستمز (BAE Systems) مجهز شود.

بیشتر بخوانید: معرفی J-۳۶؛ جنگنده رادارگریز جدید چین

در مارس ۲۰۰۹، بوئینگ رسماً فروش بین‌المللی F-۱۵SE را آغاز کرد. این جنگنده برای کاربران F-۱۵ مانند اسرائیل، عربستان سعودی، ژاپن و کره جنوبی در نظر گرفته شده بود. بوئینگ هزینه هر فروند را تقریباً ۱۰۰ میلیون دلار آمریکا، شامل قطعات یدکی و پشتیبانی، تخمین زد. هزینه پایین‌تر آن در مقایسه با جنگنده‌های نسل پنجم برای جذب بازار صادرات در نظر گرفته شده بود. در سال ۲۰۰۹، بوئینگ مذاکرات آزمایشی با کره جنوبی در مورد سایلنت ایگل را آغاز کرد، اما بدون مجوز صادرات از دولت ایالات متحده قادر به فروش آن به مشتریان بین‌المللی نبود. بوئینگ در اوایل سال ۲۰۱۰ درخواست مجوز صادرات داد و آن را در ژوئیه ۲۰۱۰ دریافت کرد. در اوت ۲۰۱۰، مجوز صادرات سامانه‌های کنترل از راه دور (RCS) و مجموعه جنگ الکترونیک F-۱۵SE به کره جنوبی صادر شد.

در طول ماه‌های اوت و سپتامبر ۲۰۰۹، بوئینگ یک فروند F-۱۵E با پوشش‌های جاذب رادار مختلف را برای انتخاب پوشش ارزیابی کرد. اولین فروند F-۱۵E تولیدی (۸۶-۰۱۸۳) به پیکربندی F-۱۵E۱ تغییر یافت تا به عنوان یک نمونه آزمایشی عمل کند. این جنگنده اولین بار در ۸ ژوئیه ۲۰۱۰ با یک موشک تسلیحاتی تطبیقی پرواز و در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۰ یک موشک AMRAAM را شلیک کرد.

تسلیحات جنگنده F-۱۵SE

جنگنده F-۱۵SE به یک توپ گاتلینگ ۶ لول ۲۰ میلی‌متری (۰.۷۸۷ اینچ) M۶۱ Vulcan با ۵۱۰ گلوله مهمات مجهز بود. این جنگنده دارای چهار جایگاه سخت داخلی در محفظه‌های تسلیحات تطبیقی ​​برای قابلیت دیده نشدن در ارتفاع پایین یا بار خارجی مشابه استرایک ایگل با CFT‌های استاندارد، شامل غلاف‌های هدف‌گیری و مخازن سوخت خارجی اضافی بود.

سیستم‌های الکترونیکی جنگنده F-۱۵SE

جنگنده F-۱۵SE مجهز به رادار آرایه اسکن الکترونیکی فعال APG-۸۲ (AESA)،  سیستم جنگ الکترونیک دیجیتال بی ای ئی سیستمز (DEWS)،  سیستم کنترل پرواز "پرواز با سیم" دیجیتال (DFCS)،  سیستم هدف‌گیری الکترواپتیکی پیشرفته لاکهید مارتین اسنایپر و سیستم جست‌و‌جو و ردیابی مادون قرمز (IRST) و همچنین لینک داده جنگنده Link-۱۶ بود.

پیشرانه جنگنده F-۱۵SE

این جنگنده مجهز به ۲ موتور توربوفن پرت‌اند ویتنی F۱۰۰-۲۲۹ با نیروی رانش ۲۹،۰۰۰ پوندی پس‌سوز برای هر کدام بود که حداکثر سرعت ۲.۵ ماخ + (۱۶۵۰+ مایل در ساعت، ۲۶۵۰+ کیلومتر در ساعت) و برد عملیاتی۲۴۰۰ مایلی (۲۱۰۰ مایل دریایی (۳۹۰۰ کیلومتر) را برای این جنگنده فراهم می کرد.

مشخصات کلی جنگنده F-۱۵SE

کشور سازنده: آمریکا
شرکت سازنده: بوئینگ
خدمه: ۲
طول: ۱۹.۴۳ متر (۶۳.۸ فوت)
طول بال: ۱۳.۰۵ متر (۴۲.۸ فوت)
ارتفاع: ۵.۶۳ متر (۱۸.۵ فوت)
مساحت بال: ۵۶.۵ متر مربع (۶۰۸ فوت مربع)
وزن خالی: ۱۴۳۰۰ کیلوگرم (۳۱،۷۰۰ پوند)
حداکثر وزن برخاست: ۸۱۰۰۰ پوند (۳۶،۷۰۰ کیلوگرم)
پیشرانه: ۲ موتور توربوفن پرت‌اند ویتنی F۱۰۰-۲۲۹ با پس‌سوز
نیروی رانش خشک: ۱۷۸۰۰ پوند-نیرو برای هر کدام
نیروی رانش با پس‌سوز: ۲۹،۰۰۰ پوند-نیرو برای هر کدام
حداکثر سرعت: ۲.۵ ماخ + (۱۶۵۰+ مایل در ساعت، ۲۶۵۰+ کیلومتر در ساعت)
شعاع رزمی: ۸۰۰+ مایل دریایی (۷۲۰ مایل دریایی برای ماموریت پنهان‌کاری)
برد عملیاتی: ۲۴۰۰ مایل (۲۱۰۰ مایل دریایی (۳۹۰۰ کیلومتر) با مخزن سوخت تطبیقی ​​و سه مخزن سوخت خارجی
سقف پروازی: ۶۰،۰۰۰ فوت (۱۸،۲۰۰ متر)
نرخ سرعت اوج‌گیری: بیش از ۲۵۴ متر بر ثانیه (بیش از ۵۰۰۰۰ فوت بر دقیقه)