اقتصاد۲۴ ـ در سال ۲۰۲۵، بازارهای سهام آسیایی بیش از هر زمان دیگری در کانون توجه سرمایهگذاران جهانی قرار گرفتند. رشد سریع اقتصادهای نوظهور، شتاب فناوری و تغییر مسیر جریان سرمایه از غرب به شرق، باعث شده این پرسش جدیتر از همیشه مطرح شود که در میان بازارهای آسیایی، کدام یک گزینه بهتری برای سرمایهگذاری است. در این میان، بازار سهام هنگکنگ با ثبت آمارهای قابلتوجه در جذب سرمایه و عرضههای اولیه موفق، بار دیگر نام خود را بهعنوان یکی از قطبهای مالی آسیا مطرح کرده، اما رقابت فشرده با چین، کره جنوبی و دیگر بازارهای منطقه، آینده آن را با ابهامهایی همراه کرده است.
بازار سهام هنگکنگ در سال ۲۰۲۵ شاهد تحولی چشمگیر بود. طبق گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، تنها شش شرکت چینی توانستند حدود ۶.۹۹ میلیارد دلار هنگکنگ، معادل ۹۰۰ میلیون دلار آمریکا، از طریق عرضههای اولیه جذب سرمایه کنند. این اتفاق موج تازهای از علاقه سرمایهگذاران به IPOها در هنگکنگ ایجاد کرد و نشان داد این بازار پس از چند سال رکود نسبی، بار دیگر در مسیر رشد قرار گرفته است.
بر اساس آمارهای LSEG، مجموع سرمایه جذبشده از طریق عرضههای اولیه در هنگکنگ به بیش از ۷۵ میلیارد دلار رسید؛ رقمی که بیش از سه برابر سال ۲۰۲۴ بود. این رشد در شرایطی رقم خورد که بسیاری از بازارهای بزرگ جهانی، بهویژه در آمریکا و اروپا، تحت تأثیر نااطمینانیهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی با احتیاط بیشتری حرکت میکردند.
با وجود موفقیتهای هنگکنگ، تصویر کلی بازارهای آسیایی نشان میدهد که رقابت برای جذب سرمایه بهشدت فشرده شده است. بازار سهام چین در سال ۲۰۲۵ عملکردی خیرهکننده داشت و شاخص MSCI چین با رشد ۲۹ درصدی، توجه بسیاری از سرمایهگذاران بینالمللی را به خود جلب کرد. این رشد، چین را به یکی از جذابترین مقاصد سرمایهگذاری در آسیا تبدیل کرد.
در کنار چین، کره جنوبی نیز سالی استثنایی را پشت سر گذاشت. شاخص KOSPI با رشدی بیش از ۷۵ درصد، نشان داد که بازار سهام این کشور بهویژه در حوزه فناوری و صنایع پیشرفته، ظرفیت بالایی برای جذب سرمایه دارد. ژاپن نیز با اصلاحات ساختاری در بازار سرمایه و حمایت از شرکتهای بزرگ، توانست جایگاه خود را بهعنوان یکی از گزینههای باثبات در آسیا حفظ کند. این شرایط نشان میدهد هنگکنگ دیگر تنها بازیگر جذاب منطقه نیست و سرمایهگذاران گزینههای متنوعتری پیشرو دارند.
یکی از تفاوتهای کلیدی میان بازار هنگکنگ و رقبای آسیایی آن، تمرکز بر نوع شرکتهای حاضر در بورس است. در هنگکنگ، بخش قابلتوجهی از عرضههای اولیه مربوط به شرکتهای تولیدی و صنعتی سنتی بوده است. حضور شرکتهایی مانند CATL و OneRobotics نمونهای از این رویکرد است که اگرچه برای بازار جذابیت ایجاد میکند، اما لزوماً با موج نوآوری جهانی همسو نیست.
در مقابل، چین و کره جنوبی سرمایهگذاری سنگینی روی فناوریهای نوین انجام دادهاند. استارتآپهایی مانند DeepSeek در حوزه هوش مصنوعی، توانستند نگاه سرمایهگذاران جهانی را از بازارهای آمریکا به سمت چین تغییر دهند. همچنین غولهایی مانند Samsung Electronics در کره جنوبی، با توسعه فناوریهای پیشرفته، جایگاه این کشور را در بازارهای جهانی تقویت کردهاند. همین تمرکز بر نوآوری، یکی از دلایل اصلی رشد سریعتر برخی بازارهای آسیایی نسبت به هنگکنگ محسوب میشود.
اگرچه بازارهای آمریکا و اروپا همچنان نقش تعیینکنندهای در اقتصاد جهانی دارند، اما در سال ۲۰۲۵ از نظر سرعت رشد، از برخی بازارهای آسیایی عقب ماندند. شاخص S&P ۵۰۰ آمریکا تنها ۱۷.۴ درصد رشد کرد که در مقایسه با جهش بازارهای چین و کره جنوبی، رقم بالایی محسوب نمیشود.
در اروپا نیز اگرچه کشورهایی مانند آلمان و اسپانیا عملکرد نسبتاً خوبی داشتند و شاخص DAX آلمان حتی از S&P ۵۰۰ پیشی گرفت، اما همچنان جذابیت بازارهای آسیایی برای سرمایهگذاران بیشتر بود. نگرانی بریتانیا و آلمان از انتقال سرمایه و حتی بخشی از فعالیت شرکتها به شرق آسیا، نشاندهنده تغییر تدریجی مرکز ثقل سرمایهگذاری جهانی است.
با وجود رشد قابلتوجه در سال ۲۰۲۵، بازار سهام هنگکنگ همچنان با چالشهایی جدی روبهرو است. رقابت مستقیم با بازارهای چین و کره جنوبی، یکی از مهمترین این چالشهاست. علاوه بر این، تحولات سیاسی و نظارتی در چین و پیامدهای جنگ تجاری با آمریکا میتواند بر جریان سرمایه به هنگکنگ اثرگذار باشد.
در مقابل، هنگکنگ از مزیتهایی مانند نقدینگی بالا، زیرساخت مالی قوی و تلاش برای جذب شرکتهای فناوریمحور برخوردار است. برنامههای جدید برای تبدیل این شهر به هاب مالی اصلی آسیا و تشویق شرکتهای چینی به عرضه عمومی سهام در هنگکنگ، میتواند جایگاه این بازار را در سالهای آینده تقویت کند.