اقتصاد۲۴- محمد آیتی: بیماریهای فصل زمستان شامل عفونتهای تنفسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا و عفونتهای ریوی هستند که در هوای سرد و خشک بیشتر شیوع دارند. این بیماریها اغلب توسط ویروسهایی مانند رینوویروس، اینفلوآنزا و ویروسهای اینترنال ایجاد میشوند و از طریق قطرات هوا یا تماس مستقیم منتقل میشوند.
افراد مسن، کودکان و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف در معرض خطر بیشتری قرار دارند. پیشگیری شامل واکسیناسیون، شستوشوی دستها، پوشیدن لباس گرم و اجتناب از مکانهای شلوغ است. در صورت علائمی مانند تب، سرفه یا سردرد، مراجعه به پزشک ضروری است.
سرما معمولاً باعث بیماریهای تنفسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا و عفونتهای ریوی میشود، زیرا سرمای هوای سرد میتواند سیستم ایمنی بدن را ضعیف کند و ویروسهای مسبب عفونت را در بدن تکثیر کند. این ویروسها از طریق قطرات هوا یا تماس مستقیم با سطوح آلوده منتقل میشوند و میتوانند باعث سرفه، تب، گلودرد، سردرد و بیحالی شوند.
در افراد پیر، کودکان و بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن، سرما میتواند منجر به عوارض جدیتری مانند پنومونی یا بیماریهای قلبی شود. پیشگیری از سرما با پوشیدن لباس گرم، شستوشوی دستها و اجتناب از مکانهای شلوغ در فصل زمستان، بسیار مهم است.
شایعترین بیماریهای زمستان شامل سرماخوردگی، آنفولانزا و عفونتهای ریوی مانند برونشیت و پنومونی هستند که به دلیل سرما و رطوبت بالای هوا در این فصل بیشتر شیوع دارند. سرماخوردگی ناشی از ویروسهای رینوویروس و آنفولانزا نیز از جمله ویروسهای معمول در این فصل هستند که باعث سرفه، تب، درد گلو و خستگی میشوند.
این بیماریها از طریق قطرات هوا یا تماس مستقیم منتقل میشوند و افراد مسن، کودکان و بیماران مزمن در معرض خطر بیشتری قرار دارند. پیشگیری از طریق واکسیناسیون، شستوشوی دستها، پوشیدن لباس گرم و اجتناب از مکانهای شلوغ میتواند شیوع آنها را کاهش دهد.
سرماخوردگی (Common Cold)
سرماخوردگی یک عفونت ویروسی معمول و خفیف از مجاری تنفسی است که بیشتر توسط رینوویروسها ایجاد میشود و در فصول سرد سال شیوع بیشتری دارد. این بیماری با علائمی مانند سرفه، دم گرفتن، خارش گلو، بیحالی و جوشاندن بینی همراه است و معمولاً در عرض ۷ تا ۱۰ روز به طور خودکار بهبود مییابد.
سرماخوردگی از طریق قطرات هوا در هنگام سرفه یا عطسه یا از طریق تماس با سطوح آلوده منتقل میشود. درمان آن مبتنی بر تسکین علائم است، مانند مصرف آنتیبیوتیکها که برای ویروسها مؤثر نیستند و تقویت سیستم ایمنی با خواب کافی، آب و مایعات و مصرف ویتامینها.
آنفلوآنزا (Flu)
آنفلوآنزا یک بیماری عفونی تنفسی حاد و بسیار مسری است که توسط ویروسهای آنفلوآنزا (به ویژه نوع A و B) ایجاد میشود و در فصل سرد سال شیوع بیشتری دارد. این بیماری با علائمی مانند تب بالا، سرفه، درد گلو، سردرد، خستگی و درد عضلانی شروع میشود و میتواند در افراد آسیبپذیر مانند کودکان، سالمندان و بیماران مزمن به عوارض جدی مانند پنومونی منجر شود. واکسیناسیون سالانه بهترین راهکار پیشگیری از آنفلوآنزا و کاهش شدت علائم در صورت ابتلا است.
سینوزیت (Sinusitis)
سینوزیت یا التهاب بیضهها، حالتی است که در آن بیضههای هوازی (سینوسها) در اطراف فک و پیشانی التهاب مییابند، معمولاً ناشی از عفونت ویروسی، باکتریایی یا آلرژی. این بیماری با علائمی مانند درد و فشار در چهره، سرفه، سردرد، بیحسی بیضه و ترشح بینی سبز یا زرد همراه است. سینوزیت میتواند موقتی (کوتاهمدت) یا مزمن (طولانیمدت) باشد و در بسیاری از موارد با درمانهای معمولی مانند داروهای ضد التهاب، سرمایش، آنتیبیوتیکها (در موارد باکتریایی) و درمان آلرژی بهبود مییابد.
برونشیت (Bronchitis)
برونشیت یک التهاب در لایه داخلی برونشها، مجاری هوایی که از بینی به ریهها میرسند، است و میتواند حاد یا مزمن باشد. در حالت حاد، معمولاً ناشی از ویروسهایی مانند ویروس سرماخوردگی است و با علائمی مانند سرفه، ترشح مخاط، تب و تنگی نفس همراه است.
برونشیت مزمن، معمولاً ناشی از مصرف سیگار یا مواجهه با آلایندههای محیطی است و با سرفه مزمن و ترشح مخاط طولانیمدت همراه میشود. این بیماری باعث کاهش عملکرد ریه و افزایش خطر عفونتهای تنفسی میشود. درمان شامل استراحت، مصرف آنتیبیوتیکها در موارد باکتریایی، داروهای ضد سرفه و درمان علائم است.
ذاتالریه (Pneumonia)
ذاتالریه یک عفونت ریوی شایع است که معمولاً توسط باکتریها، ویروسها یا قارچها ایجاد میشود و باعث التهاب در کیسههای هوایی (آلوئولها) در ریهها میشود. این التهاب منجر به پر شدن آلوئولها با مایع یا پلاسمایی میشود که باعث سرفه، تب، تنگی نفس و درد قفسه سینه میشود.
افراد مسن، کودکان، بیماران دارای بیماریهای مزمن مانند دیابت یا بیماریهای قلبی و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف در معرض خطر بیشتری قرار دارند. درمان شامل استفاده از آنتیبیوتیکها (در صورت عفونت باکتریایی)، مکملهای اکسیژن و مراقبتهای پشتیبانی است. پیشگیری با واکسیناسیون علیه آنفولانزا و پنوموکوکوس، شستوشوی دستها و اجتناب از مصرف سیگار میتواند مؤثر باشد.
خشکی پوست و ترک خوردگی (Dry Skin and Cracking)
خشکی پوست و ترک خوردگی نتیجه کاهش تولید چربیهای طبیعی پوست و کمبود رطوبت است که اغلب در فصل زمستان به دلیل هوای سرد و خشک، بارش برف و استفاده از گرمایش داخلی اتفاق میافتد. این شرایط باعث میشود لایه محافظ پوست آسیب ببیند و رطوبت آن بیش از حد تبخیر شود که منجر به خشکی، خارش، قارچزدگی و در موارد شدید، ترکهای عمیق و گاهی خونریزی میشود.
عواملی مانند دوش گرم طولانی، استفاده از شویندههای قوی، کمآبی و کمبود مواد مغذی مانند ویتامینهای A، E و B۳ نیز به این مشکل اضافه میکنند. پیشگیری شامل استفاده از کرمهای مرطوبکننده، دوش گرم نیستن، مصرف آب کافی و مصرف مکملهای غذایی است.
آسم
آسم یک بیماری مزمن و التهابی راههای هوایی است که با تنگی برونشها، سرفه، کفگیر و تنگی نفس همراه میشود و معمولاً توسط عوامل محیطی مانند آلرژنها، دود سیگار، آلودگی هوا یا عوامل عاطفی تحریک میشود. در این بیماری، دیوارههای برونشها متورم شده و عضلات اطراف آنها تنش میگیرند، که باعث کاهش جریان هوا به ریهها میشود.
آسم میتواند در هر سنی شروع شود، اما بیشتر در کودکان دیده میشود و ممکن است تا مدتها یا حتی طی زندگی باقی بماند. درمان آسم شامل استفاده از داروهای کنترلی و اکسالاتی و شناسایی و اجتناب از عوامل تحریککننده است.
آلرژی فصلی
آلرژی فصلی یک واکنش بیشواکنشگری بدن به عوامل آلرژنی مانند پولن گیاهان، قارچها یا میکروبهای محیطی است که در فصلهای خاص به ویژه بهار و پاییز در هوای بیشتری وجود دارند. این واکنش باعث علائمی مانند سرفه، عطسه، سردرد، ترشح مخاط، گلودرد و تحریک چشم میشود. افراد دارای سابقه آلرژی یا سیستم ایمنی حساس، بیشتر در معرض این بیماری قرار میگیرند. پیشگیری شامل اجتناب از مکانهای آلرژنی، استفاده از داروهای ضدآلرژی و در موارد شدید، درمان با کوکیلیسیتها است.
برای پیشگیری از بیمار شدن در فصل پاییز و زمستان از نکاتی مانند واکسیناسیون سالانه (به ویژه واکسن آنفولانزا)، شستوشوی مکرر دستها با صابون، پوشیدن لباس گرم و مناسب، اجتناب از مکانهای شلوغ و تماس نزدیک با افراد بیمار استفاده شود. تقویت سیستم ایمنی بدن با رژیم غذایی متعادل، مصرف ویتامینهایی مانند ویتامین D و C، خواب کافی و فعالیت بدنی منظم نیز نقش کلیدی دارد. همچنین، استفاده از ماسک در محیطهای پرجمعیت و جلوگیری از لمس چشم، بینی و دهان با دستهای ناشسته میتواند خطر انتقال ویروسها را کاهش دهد.