اقتصاد۲۴- بازار دلار در روزهای اخیر وارد مرحلهای شده که میتوان آن را نقطه تلاقی مومنتوم قدرتمند و تردید خبری نامید. قیمت همچنان در حوالی سقف تاریخی ۱۶۵ هزار تومان نوسان میکند؛ سطحی که نهتنها بهعنوان رکورد جدید بازار ثبت شده، بلکه اکنون به یک محدوده عرضه فعال تبدیل شده است. تفاوت شرایط فعلی با برخوردهای قبلی در این است که بازار پس از رسیدن به این سقف، نه دچار ریزش تند شده و نه اصلاح عمیقی را تجربه کرده است. این بار دلار در مجاورت سقف تاریخی متوقف نشده، بلکه در حال فشردهسازی انرژی زیر آن است.
در ساختار بلندمدت و همچنین در ساختار داخلی، روند صعودی کاملاً مشهود است. کفهای بالاتر در تایمفریمهای مختلف شکل گرفته و خط روند صعودی کوتاهمدت همچنان بهعنوان ستون فقرات حرکت قیمت عمل میکند. این خط روند دقیقاً با میانگین هفتگی در محدوده ۱۶۲ هزار و ۵۰۰ تومان همپوشانی دارد؛ همگراییای که از منظر تکنیکال یک سپر حمایتی قابلاتکا محسوب میشود. تا زمانی که این همگرایی حفظ شود، سناریوی فرسایش روند یا چرخش ساختاری چندان پررنگ نخواهد بود.
دادههای جدید نشان میدهد تقابل میان سقف ۱۶۵ هزار تومان و خط روند صعودی زیر قیمت، یک الگوی مثلث فشرده و ادامهدهنده را شکل داده است. هر بار که قیمت به نزدیکی سقف تاریخی رسیده، فروشندگان بهطور موقت کنترل بازار را در دست گرفتهاند؛ اما این کنترل هرگز به اصلاح عمیق منجر نشده است. در مقابل، خریداران در حوالی کانال ۱۶۰ هزار تومان فعالتر ظاهر شدهاند و اجازه ندادهاند قیمت به زیر این مرز روانی نفوذ معناداری داشته باشد.
این رفتار رفتوبرگشتی باعث شده دامنه نوسان بهتدریج کاهش یابد و بازار به انتهای مثلث نزدیک شود؛ جایی که معمولاً انرژی انباشتهشده آزاد میشود. نکته مهم اینجاست که با وجود رسیدن به انتهای الگو، هنوز شکست قطعی در هیچیک از اضلاع رخ نداده است. این تعلل بیشتر از آنکه نشانه ضعف باشد، بیانگر انتظار بازار برای یک محرک قوی بیرونی است.
از منظر اندیکاتوری نیز شرایط بهسمت فشردگی زمانی میل کرده است. شاخصهای مومنتوم مانند RSI و MACD در وضعیت اشباع افراطی قرار ندارند و واگرایی منفی سنگینی نیز مشاهده نمیشود. بازار بهجای تخلیه هیجانی، در حال استراحت در سقف است؛ رفتاری که در ادبیات پرایساکشن اغلب بهعنوان نشانه کمبود عرضه مؤثر تعبیر میشود. وقتی بازاری چندین بار به یک مقاومت حمله میکند و اصلاح عمیق نمیدهد، بهطور طبیعی بخشی از فروشندگان در هر برخورد تخلیه میشوند و دیوار عرضه نازکتر میشود.
در چند روز اخیر قیمت موفق نشده به زیر کانال ۱۶۰ هزار تومان نفوذ کند. این موضوع صرفاً یک واکنش تکنیکال ساده نیست، بلکه نشاندهنده تقویت تقاضا در این محدوده است. به بیان دقیقتر، بازار اکنون یک پله بالاتر از اصلاحهای قبلی تثبیت شده و همین موضوع بیانگر بالا آمدن کفهای تعادلی است.
میانگین ماهانه نیز در حال حاضر در محدوده ۱۵۷ هزار تومان قرار گرفته و با شیب صعودی بهسمت قیمت حرکت میکند. این نزدیکی تدریجی میانگینها به قیمت، بستر تکنیکال لازم برای ادامه روند را تقویت میکند. در صورت از دست رفتن کانال ۱۶۰ هزار تومان، محدوده ۱۵۵ تا ۱۶۰ هزار تومان – که همزمانی میانگین ماهانه و کفهای قبلی در آن قرار دارد – میتواند بهعنوان حمایت ثانویه عمل کند. اما تا زمانی که قیمت بالای ۱۶۰ هزار تومان باقی مانده، وزن سناریوی صعودی همچنان بیشتر است.
بازار اکنون دقیقاً در مرز زمانی الگوی مثلث قرار دارد؛ جایی که معمولاً یکی از دو ضلع شکسته میشود. با توجه به مومنتوم صعودی در تمام اشلهای قیمتی و ساختار کفهای بالاتر، این مثلث بیش از آنکه یک الگوی خنثی باشد، به یک مثلث ادامهدهنده روند شباهت دارد. اما جهت نهایی، بیش از هر چیز به متغیرهای خبری گره خورده است؛ متغیرهایی که در پیام دوم بهصورت دقیقتر بررسی خواهیم کرد.
اگرچه ساختار تکنیکال بازار تصویر نسبتاً شفافی از برتری مومنتوم صعودی ارائه میدهد، اما در مقطع فعلی نمیتوان نقش متغیر خبر را نادیده گرفت. گزارشها از احتمال برگزاری دور تازهای از مذاکرات میان ایران و آمریکا در ژنو حکایت دارد؛ نشستی که اگرچه هنوز با قطعیت کامل تأیید نشده، اما صرفِ طرح آن توانسته فضای انتظاری در بازار ایجاد کند. ژنو در سالهای گذشته نیز بارها بهعنوان میزبان گفتوگوهای حساس میان تهران و واشنگتن مطرح بوده و هر بار اثرات کوتاهمدتی بر بازار ارز ایران گذاشته است.
آنچه در شرایط فعلی اهمیت دارد، نه خودِ برگزاری نشست، بلکه کیفیت خروجی آن است. بازار طی هفتههای اخیر نشان داده که نسبت به تیترهای تکراری و مبهم واکنش پایدار نشان نمیدهد. اخبار ضدونقیض، سیگنالهای غیرقطعی و فضای خاکستری سیاسی نتوانستهاند روند صعودی را متوقف کنند. همین مسئله بیانگر آن است که معاملهگران برای تغییر سوگیری خود، به یک سیگنال مثبت قاطع و عملیاتی نیاز دارند؛ سیگنالی که بتواند انتظارات تورمی را تعدیل کند و ریسکهای سیستماتیک را بهطور محسوسی کاهش دهد.
در غیر این صورت، هرگونه تعویق، شکست یا حتی انتشار خبر منفی از مذاکرات میتواند همان شوک لازم برای خروج قیمت از الگوی مثلث را فراهم کند. بازاری که هفتهها در حال فشردهسازی انرژی بوده، معمولاً با اولین محرک قوی واکنشی پرشتاب نشان میدهد. در چنین فضایی، نمودار بهتنهایی تعیینکننده نیست؛ بلکه تیترهای خبری میتوانند نقش ماشه را ایفا کنند.
در صورت تثبیت معتبر بالای ۱۶۵ هزار تومان، بازار عملاً وارد فاز «کشف قیمت» خواهد شد. این وضعیت بهمعنای عبور از آخرین مقاومت تاریخی شناختهشده است؛ جایی که دیگر سطح عرضه کلاسیک و آزمودهشدهای در نمودار وجود ندارد. تجربه بازار ارز ایران نشان داده که عبور از سقفهای تاریخی معمولاً با افزایش دامنه نوسان و رفتار موجی همراه است، نه با حرکت آرام و خطی.
در این سناریو، محدوده ۱۷۰ هزار تومان نخستین ایستگاه روانی خواهد بود؛ عددی رُند که از منظر ذهنی برای فعالان بازار اهمیت دارد. پس از آن، محدوده ۱۷۵ هزار تومان میتواند بهعنوان هدف کوتاهمدت بعدی مطرح شود. اما باید توجه داشت که در فاز کشف قیمت، تحلیل بیش از آنکه مبتنی بر سطوح ایستا باشد، به رفتار جمعی، شدت تقاضای احتیاطی و ورود سرمایههای پارکشده وابسته خواهد بود.
دادههای جدید بهوضوح نشان میدهد که بازار چندین مرتبه به سقف ۱۶۵ هزار تومان حمله کرده و هر بار بدون اصلاح عمیق بازگشته است. این تکرار برخوردها معمولاً به معنای جذب تدریجی عرضه در آن سطح است. اکنون ۱۶۵ هزار تومان دیگر یک دیوار مستحکم و بکر نیست؛ سطحی است که بارها تست شده و بخشی از فروشندگان بالقوه خود را تخلیه کرده است. همین موضوع احتمال شکست را نسبت به دفعات قبل افزایش میدهد.
با وجود برتری نسبی سناریوی صعود، احتمال اصلاح همچنان روی میز قرار دارد؛ بهویژه اگر از ژنو سیگنال مثبتی مخابره شود. در این صورت، نخستین حمایت جدی همان همپوشانی خط روند صعودی و میانگین هفتگی در محدوده ۱۶۲ هزار و ۵۰۰ تومان خواهد بود. شکست این ناحیه میتواند قیمت را به سمت کانال ۱۶۰ هزار تومان سوق دهد؛ مرزی که طی روزهای اخیر نقش سپر تقاضا را ایفا کرده است.
اگر فشار فروش فراتر رود، محدوده ۱۵۵ تا ۱۶۰ هزار تومان – که میانگین ماهانه در حوالی ۱۵۷ هزار تومان نیز در آن قرار دارد – میتواند بهعنوان حمایت عمیقتر وارد عمل شود. با این حال، حتی اصلاح تا این محدوده نیز لزوماً به معنای چرخش روند میانمدت نخواهد بود، زیرا ساختار کفهای بالاتر در مقیاس بزرگتر همچنان حفظ میشود. تنها تثبیت پایدار زیر کانال ۱۵۰ هزار تومان میتواند تصویر صعودی میانمدت را مخدوش کند؛ سناریویی که در شرایط فعلی نیازمند تحول بنیادین در فضای سیاسی و اقتصادی است.
بازار دلار اکنون در نقطهای ایستاده که هم از منظر تکنیکال و هم از منظر خبری حساس و تعیینکننده است. روند صعودی در ساختار بلندمدت و داخلی برقرار است، کفهای بالاتر شکل گرفتهاند، میانگینهای هفتگی و ماهانه در حال همگراییاند و الگوی مثلث فشرده به انتهای خود نزدیک شده است. در مقابل، مقاومت ۱۶۵ هزار تومان همچنان آخرین سد تاریخی پیشروی قیمت است.
وزن دادههای جدید – از حفظ مومنتوم در تمام اشلها گرفته تا دفاع قدرتمند تقاضا از کانال ۱۶۰ هزار تومان – کفه ترازو را به سمت سناریوی شکست سنگینتر میکند. با این حال، بازار بیش از هر زمان دیگری خبرمحور شده و نتیجه احتمالی مذاکرات ژنو میتواند جهت نهایی را تعیین کند.
دلار اکنون نه در وضعیت اشباع و خستگی، بلکه در وضعیت انتظارِ انفجار قرار دارد؛ فنری فشرده که یا با یک خبر منفی از سقف تاریخی عبور میکند و وارد قلمرو اعداد بالاتر میشود، یا با یک سیگنال مثبت قدرتمند، استراحتی موقت در دل روند صعودی تجربه خواهد کرد. انتخاب مسیر نزدیک است؛ و این بار، بیش از خطوط نمودار، تیترهای خبریاند که حکم نهایی را صادر خواهند کرد.
منبع: شبکه اطلاع رسانی دلار و ارز