اقتصاد۲۴- سازمان بینالمللی غیردولتی مستقر در اسپانیا موسوم به آکسفام اینترمون اعلام کرد ۶ شرکت بزرگ نفتی جهان، شرکتهای شورون، شل، بیپی، کونوکوفیلیپس، اکسونموبیل و توتالانرجیز، در سال جاری میلادی، در شرایطی که افزایش قیمت انرژی بهدلیل بحران در خاورمیانه تشدید شده است، حدود سه هزار دلار (۲۵۶۲ یورو) در هر ثانیه سود کسب خواهند کرد.
بر اساس این مطالعه، این شرکتها در مجموع به سودی معادل ۹۴ میلیارد دلار (حدود ۸۰ میلیارد یورو) خواهند رسید؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۵ افزایشی معادل ۳۷ میلیون دلار در روز را نشان میدهد.
پژوهش آکسفام اینترمون همچنین نشان میدهد تعداد افرادی که از افزایش سرمایهگذاری دولتها در انرژیهای تجدیدپذیر حمایت میکنند، سه برابر کسانی است که از افزایش استخراج سوختهای فسیلی پشتیبانی میکردند. همچنین، ۶۸ درصد از پاسخدهندگان با وضع مالیات بر سود شرکتهای نفتی برای تامین منابع مالی گذار سبز موافق هستند.
این سازمان غیردولتی اعلام کرد: افزایش چشمگیر سود شرکتهای فعال در حوزه سوختهای فسیلی با فقر انرژی که بهدلیل بیثباتی ژئوپلیتیکی، پیامدهای تشدید خشونت در خاورمیانه و رشد شدید ثروت ابرثروتمندان، دامنگیر شمار فزایندهای از خانوادههای سراسر جهان شده است، در تضاد کامل قرار دارد.
این نهاد زیرمجموعه کنفدراسیون بینالمللی سازمانهای مردمنهاد آکسفام اینترمون همچنین هشدار داد که بخش بزرگی از سود حاصل از سوختهای فسیلی «به جیب» یک درصد پردرآمدترین افراد جهان میرود؛ آنها در حالی از این سودها بهرهمند میشوند که با انباشت ثروت و نفوذ سیاسی، وابستگی جهانی به سوختهای فسیلی را بازتولید میکنند.
به گفته این سازمان، شرکتهای نفتی به نیازهای افرادی که تحت تاثیر بحران اقلیمی قرار گرفتهاند بیتوجه مانده و به تشدید نابرابری دامن میزنند. برای نمونه، «اکسونموبیل» به تازگی اعلام کرده است که یکسوم از سرمایهگذاری خود در پروژههای انرژی کمکربن را کاهش میدهد و شرکت «توتالانرژی» نیز از تعهد به برنامهای برای گذار به انتشار خالص صفر امتناع کرده است.
ماریانا پائولی مسئول سیاستهای اقلیمی آکسفام اینترمون تاکید کرد: گذار عادلانه از سوختهای فسیلی باید حامی مردم کشورهای فقیر باشد؛ کشورهایی که بیشترین ضربه را از فجایع اقلیمی میبینند، در حالی که دولتهایشان ناچارند پول بیشتری برای پرداخت بدهی صرف کنند تا برای آموزش، سلامت یا تطبیق با تغییرات اقلیمی.
وی افزود: دریافت مالیات از آلایندهترین و ثروتمندترین بازیگرانی که هیچ برنامهای برای سرمایهگذاری در آیندهای پاک ندارند، برای یک گذار عادلانه ضروری است.
این سازمان همچنین از دولتها خواست که منابع مالی عمومی برای اقدامات اقلیمی را افزایش و عدالت را در مرکز گذار انرژی قرار دهند و برنامهای عملیاتی بر پایه ملاحظات برابریمحور تدوین کنند.