در فرهنگ لر و بختیاری، برای درگذشت افراد در سنین و جایگاههای مختلف اجتماعی، سوگسرودهها و نواهای ویژهای اجرا میشود که بخشی از میراث ناملموس این قوم بشمار میآید. «کتل» یکی از آیینهای سوگواری قوم بختیاری است که با نوای سوزناک «چَپی» (وارونه) و همراهی کرنا و دهل برگزار میشود. آیین مشابهی در لرستان با نام «چَمَر» برگزار میشود و نیز اسب متوفی در مرکز سوگواری قرار میگیرد و نوای اندوهگین سرنا و دهل که «چَمَریونه» یا «چَمَریانه» نام دارد، فضای سوگ را همراهی میکند.