اقتصاد۲۴- سلاحهای انفرادی یک نیاز همیشگی نیروهای زمینی بوده و به همین خاطر توسعه انواع سلاح از جمله اسلحههای تک تیرانداز در دستور کار طراحان جهان قرار گرفته و تا امروز مدلهای مختلفی ساخته شده است.
کشور ما هم که مرزهای زمینی بسیاری با همسایگان خود دارد این نیاز که باید نیروی زمینی قدرتمند داشته باشد را حس کرده و در مسیر توانمندسازی گام برداشت و این گونه بود که تجهیزات پیشرفته با اتکای به دانش بومی ساخته شد که یک نمونه آن سلاحهای تکتیرانداز است.
سلاحهای تک تیرانداز کالیبر سنگین از دهه ۱۹۸۰ میلادی وارد خدمت شده و عمدتا از کالیبر ۱۲.۷ میلی متر استفاده میکنند که برای نابودی نیروهای پیاده، زره پوشها و استحکامات دشمن در فواصلی مثل هزار الی ۱۵۰۰ متر طراحی شدند؛ پس از آن هم کار روی سلاحهای با کالیبرهای بالاتر، چون ۱۴.۵ میلیمتر و ۲۰ میلیمتر انجام شد تا در فواصل بالای ۲ کیلومتر زره پوشهای مجهز به بدنههای تقویت شده و یا سنگرهای بتونی از این طریق منهدم شوند؛ نکته مهم این است که امروز جمهوری اسلامی ایران هم به این دانش دست پیدا کرده است.
سلاح صیاد، اولین تجربه ساخت تکتیرانداز بومی
اولین تجریه کشور در زمینه تولید سلاح تکتیرانداز به سلاح کالیبر سنگین HS.۵۰ باز میگردد؛ کشور ما در حدود یک دهه قبل دانشی در خصوص تولید سلاح تکتیرانداز سنگین نداشت، اما این توانایی وجود داشت تا در صورت تهیه یک نمونه با روش مهندسی معکوس نمونه داخلی آن ساخته شود.
سلاح HS.۵۰ در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط کشور اتریش ساخته شد؛ این سلاح با کالیبر ۱۲.۷ میلیمتری و وزنی بالغ بر ۱۲.۵ کیلوگرم و برد ۲ کیلومتری از سال ۲۰۰۶ میلادی وارد نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران شد؛ این سلاح قابلیت بسیار ویژهای به نیروهای زمینی داد.
همین ورود کافی بود تا نام جمهوری اسلامی ایران ابتدا وارد باشگاه دارندگان این سلاح و سپس وارد باشگاه طراحان و سازندگان تکتیراندازهای سنگین شود؛ جوانان کشورمان توانستند با روش مهندسی معکوس سلاح صیاد را بسازند که همان کالیبر ۰ HS.۵ را داشت، اما نمونه ایرانی دارای خشاب ۵ تایی بود که باعث میشد سلاح نواخت تیر بالاتری داشته باشد.
به این صورت اولین سلاح تکتیرانداز ایرانی ساخته شد، اما این تازه شروع راه بود، چرا که فناوری آن باعث شد تا کشورمان موفق شود مخوفترین و نیرومندترین سلاح تکتیرانداز بومی با نام باهِر که در دنیا نمونه ندارد را به تولید انبوه برساند.