ماجرای ارسال پیام ۵ بندی ایران به سازمان ملل چه بود؟
اقتصاد۲۴- متن سخنان امیرسعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد، در نشست ویژه شورای اقتصادی و اجتماعی (اکوسوک) با موضوع: «صیانت از جریانهای انرژی و عرضه: حمایت از توسعه جهانی از رهگذر همکاری بینالمللی» به شرح زیر است:
«بیثباتی فزاینده در بازارهای انرژی، زنجیرههای عرضه و جریانهای تجارت جهانی، چالشی جدی برای توسعه پایدار، همکاری بینالمللی و ثبات اقتصادی جهانی به شمار میآید.
در این چارچوب، ایران به دو نحو عمیق و بههمپیوسته متحمل آسیب شده است. در مدتی کمتر از یک سال، کشور من هدف دو اقدام تجاوزکارانه غیرقانونی قرار گرفته است که آشکارا ناقض منشور ملل متحد و حقوق بینالملل بودهاند. این حملات به از دست رفتن اندوهبار جان هزاران غیرنظامی بیگناه، بهویژه زنان و کودکان، انجامید. این حملات همچنین موجب تخریب گسترده زیرساختهای غیرنظامی، اقتصادی، انرژی و زیرساختهای حساس از نظر زیستمحیطی شد؛ پیامدهایی که با پایان عملیات نظامی از میان نخواهد رفت.
آقای رئیس.
شاید مهمترین پرسش پیش روی این نشست ویژه، نهتنها چگونگی پاسخ به بحران کنونی، بلکه طرح صادقانه این پرسش باشد که ریشههای واقعی این بحرانها و بیثباتیهای فزاینده چیست؟ اجازه دهید بهاختصار به برخی از واقعیتهایی اشاره کنم که در کانون بحرانهای کنونی قرار دارند.
نخست: بیثباتی کنونی در خلأ پدید نیامده است. این وضعیت ریشه در تشدید نظامی و اقدامات تجاوزکارانه غیرقانونی دارد که از سوی رژیم اسرائیل و ایالات متحده آمریکا تحمیل شدهاند. این اقدامات تنشها را در یکی از راهبردیترین مناطق انرژی و تجارت جهان تشدید کرده و ثبات منطقهای و جهانی را تضعیف نموده است.
بیشتر بخوانید:هشدار تکاندهنده سازمان ملل درباره محاصره تنگه هرمز
دوم: حملات مستقیم علیه زیرساختهای نفت، گاز و پتروشیمی ایران، خسارات شدید اقتصادی و زیستمحیطی در منطقه خلیج فارس به بار آورده است. این حملات همچنین زنجیرههای عرضه جهانی انرژی و کود را مختل کرده و پیامدهای جدی برای امنیت غذایی و تولید کشاورزی در سراسر جهان به همراه داشته است.
سوم: تحریمهای یکجانبه، اقدامات قهری و محاصره دریایی اعمالشده از سوی آمریکا، زنجیرههای عرضه جهانی را بیش از پیش از هم گسیخته و بیثباتی در بازارهای انرژی و کالاهای اساسی را افزایش داده است.
چهارم: امنیت پایدار منطقهای نه از رهگذر تقابل یا اتکا به قدرتهای خارجی، بلکه صرفاً از طریق گفتوگو، احترام متقابل، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی، و همکاری واقعی منطقهای و بینالمللی قابل تحقق است.
ایران همچنان به تعامل سازنده و تلاشها برای احیای ثبات، امنیت انرژی، و بازگرداندن تنگه هرمز به شرایط عادی متعهد است، مشروط بر آنکه تجاوز و تشدید نظامی متوقف شود و محاصره دریایی رفع گردد.
و، اما نکته پایانی، آقای رئیس: صلح از طریق فشار محقق نمیشود و ثبات از رهگذر تقابل بنا نمیگردد. تنها مسیر پایدار پیشِرو، گفتوگو، احترام متقابل و همکاری واقعی بینالمللی است. صراحتاً اعلام میکنیم که وضعیت کنونی در تنگه هرمز و پیامدهای اقتصادی جهانی آن، تنها و تنها بر عهده آغازگران جنگ علیه ایران و شرکای منطقهای آنان است.»
