جیمز کامرون، کارگردان مشهور سینما، به دلیل شرایط سیاسی و اجتماعی آمریکا، تصمیم گرفت این کشور را برای همیشه ترک کند و بهزودی شهروند نیوزیلند خواهد شد؛ او این تصمیم را برای محافظت از سلامت روان خود اتخاذ کرده است.
ناصر تقوایی میگفت: ما با بهرام بیضایی دوستی دیرینهای داریم و کموبیش در جریان کار هم هستیم و چیزی که مجموعا از کار او دریافتم، جستوجوی گمشدهای است که از فیلم اول تا آخرش داشته که این هویت ماست.
سعید پیردوست از آن دست هنرمندانی بود که نه در سودای شهرت، که در وفاداری به رفاقت، هنر و سلیقه شخصی خود زیست؛ و شاید همین صداقت و بیادعایی است که نامش را در حافظه سینمای ایران زنده نگه میدارد.
مراسم خاکسپاری بهرام بیضایی شنبه در آمریکا برگزار شد و رسول خادم، قهرمان کشتی ایران و جهان یک استوری در این خصوص منتشر کرد. خادم درباره خاکسپاری بیضایی در آمریکا نوشت: «مردی که تمام دغدغه و ذهنش وطن بود، هزاران کلیومتر دورتر از ایران، در خاک آرمید.»
بهرام بیضایی کارگردان و نویسنده و پژوهشگر تئاتر و سینما ساعتی پیش با حضور جمعی از دوستدارانش در آمریکا به خاک سپرده شد. مجموعه تصاویر مراسم خاکسپاری بهرام بیضایی را در ادامه میبینید.
۴۸ سال پیش بهرام بیضایی آگهی مرگ خود را در مجله «ستاره سینما» منتشر کرد. این اقدام بیضایی واکنشی به نامه سهراب اعزاز درباره جنجال اجرای نمایش «گمشدگان» بود و نشاندهنده رنجش او از این ماجرا. زهرا علیاکبری نویسنده و روزنامهنگار با انتشار پستی در اینستاگرام خود یادآوری کرد که بیضایی با قلبی شکسته، آگهیای تنظیم کرد تا از محبت و قضاوت دیگران فاصله بگیرد، اما خاطره و یاد او همچنان زنده باقی مانده است.
علی احسانی بازیگر جوان سریال «مو به مو» همزمان با سالروز تولد و درگذشت بهرام بیضایی با همکاری انجمن رویشگاه زاگرس اقدام به کاشت ۸۷ اصله درخت بلوط کرد و یاد این هنرمند نامدار را گرامی داشت.
پس از سراسیمگی رئیسجمهور و دیگر دولتمردان در صدور پیام تسلیت برای مرگ کامران فانی، آنها روز گذشته در صدور پیام تسلیت برای مرگ بهرام بیضایی یک بار دیگر دستپاچه شدند و گوی سبقت را از یکدیگر ربودند.
بهرام بیضایی با خرد گرایی و نگاه متفاوت به فرهنگ و هنر، تاریخ و هویت ایرانی را در سیمای زنان تعریف کرد و جایگاهی بلند در دنیای سینما و فرهنگ پیدا کرد . بهرام بیضایی در ۵ دی ماه ۱۴۰۴ مصادف با تولد هشتاد و هفت سالگی درگذشت.
پس از درگذشت بهرام بیضایی، گمانهزنیهای مختلفی درباره مراسم تشییع و محل تدفین او مطرح شده و توجه بسیاری به این موضوع جلب شده است که آیا پیکر این هنرمند برای خاکسپاری به ایران منتقل خواهد شد یا خیر.
محمود دولتآبادی با بیان احساس خود از شنیدن خبر درگذشت بهرام بیضایی، خاطرهای را بازگو کرد و گفت: «نیم قرن پیش به بیضایی گفتم آقای بیضایی شما سعدی زمانه ما هستید و فکر میکنم اشتباه نکرده باشم.»
شبکه خبر صداوسیما پس از چند ساعت تأخیر، درگذشت بهرام بیضایی را تنها با یک زیرنویس کوتاه روی آنتن اعلام کرد؛ خبری که بدون پخش گزارش، تصویر آرشیوی یا توضیحات تکمیلی منتشر شد.
بهرام بیضایی هم مثل خیلیهای دیگر با مرگ عزیز شد؛ پیامهای تسلیت از سوی مقامات رسمی و واکنش برخی رسانههای اصولگرا حاکی از آن است در این مملکت فقط قدر مردهها را میدانیم حتی اگر در زمان حیات آنها را حذف کرده باشیم.
بهرام بیضایی، آموزگار بزرگ من که شیفتهوار آثار، سخنان و بالاتر از آن عشقش به فرهنگ این سرزمین را با تمام وجود دنبال کردهام، حالا در غربت دنیا را ترک کرده است. حقیقتا ایرانیتر از بهرام بیضایی در این روزگار نشناختهام و چه تلخ که این ایرانیترین ایرانی، هزاران هزار فرسنگ دور از ایران چشم بر جهان فرو میبندد