
شاخص بورس معیاری عددی است که تغییرات قیمت سهام مجموعهای از شرکتهای پذیرفتهشده در بازار سرمایه را نشان میدهد. این عدد بهصورت خلاصه وضعیت کلی بازار سهام را بازتاب میدهد و به سرمایهگذاران کمک میکند تصویر سریعی از روند بازار داشته باشند.
شاخص بورس را میتوان دماسنج بازار سرمایه دانست؛ ابزاری که نشان میدهد فضای عمومی معاملات رو به رشد است یا رکود. افزایش شاخص بهطور معمول بیانگر رشد ارزش سهام و کاهش آن نشانه افت قیمتهاست.
ایده شاخص بورس نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم میلادی مطرح شد. با گسترش بازارهای سهام و افزایش تعداد شرکتها، نیاز به یک معیار عددی برای سنجش وضعیت کلی بازار احساس شد.
چارلز داو، روزنامهنگار و تحلیلگر مالی آمریکایی، در سال ۱۸۹۶ نخستین شاخص رسمی بورس جهان را با نام Dow Jones Industrial Average معرفی کرد. این شاخص سنگبنای تحلیل بازارهای مالی مدرن شد.
در ایران، همزمان با راهاندازی بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۴۶، مفهوم شاخص بورس نیز وارد ادبیات اقتصادی شد. شاخص کل بورس تهران بهتدریج به مهمترین معیار سنجش بازار سرمایه کشور تبدیل شد.
قیمت سهام شرکتها، تعداد سهام منتشرشده، ارزش بازار (Market Cap) و میزان شناوری سهام از مهمترین مؤلفههایی هستند که در محاسبه شاخص بورس نقش دارند. هرچه شرکت بزرگتر باشد، تأثیر آن بر شاخص بیشتر است.
در بورس ایران، شرکتهای بزرگ و شاخصساز مانند پتروشیمیها، پالایشگاهها و فولادیها وزن بالاتری در شاخص دارند. به همین دلیل، تغییر قیمت این نمادها میتواند شاخص کل را بهطور محسوسی جابهجا کند.
افزایش شاخص بورس معمولاً به معنای رشد میانگین قیمت سهام و افزایش ارزش بازار سرمایه است. این وضعیت میتواند نشاندهنده خوشبینی سرمایهگذاران نسبت به آینده اقتصاد یا سودآوری شرکتها باشد.
پایین آمدن شاخص بورس اغلب بیانگر افزایش ریسک، بیاعتمادی سرمایهگذاران یا بروز شوکهای اقتصادی و سیاسی است. البته کاهش شاخص لزوماً به معنای بحران اقتصادی فراگیر نیست.
اگرچه شاخص بورس یکی از مهمترین نماگرهای اقتصادی است، اما نمیتواند بهتنهایی وضعیت معیشت مردم یا سلامت کل اقتصاد را نشان دهد. بورس بیشتر بازتابدهنده عملکرد شرکتهای بزرگ و انتظارات فعالان بازار است.
بالا بودن شاخص بورس الزاماً به معنای بهبود رفاه عمومی نیست. ممکن است شاخص رشد کند، اما تورم، بیکاری یا کاهش قدرت خرید همچنان پابرجا باشد. بنابراین، شاخص بورس باید در کنار سایر شاخصهای اقتصادی تحلیل شود.
عملکرد دولت در حوزه سیاستهای پولی، مالی و ارزی میتواند بهطور مستقیم یا غیرمستقیم بر شاخص بورس اثر بگذارد. ثبات اقتصادی و تصمیمگیریهای قابل پیشبینی معمولاً به رشد پایدار شاخص کمک میکند.
در اقتصادهایی با تورم بالا، رشد شاخص بورس گاهی ناشی از افزایش اسمی قیمت داراییهاست نه رشد واقعی تولید. این موضوع یکی از نکات مهمی است که تحلیلگران در بررسی شاخص به آن توجه میکنند.
بررسی روند شاخص بورس میتواند به سیاستگذاران اقتصادی در تشخیص انتظارات فعالان بازار، میزان ریسکپذیری و اثرگذاری تصمیمات کلان کمک کند و بهعنوان ابزار هشداردهنده عمل کند.
در نهایت، شاخص بورس یک ابزار تحلیلی مهم در مدیریت کلان اقتصادی است، اما نباید بهعنوان معیار مطلق موفقیت یا شکست اقتصادی تلقی شود. تحلیل دقیق شاخص در کنار متغیرهایی مانند تورم، رشد اقتصادی و اشتغال میتواند تصویر واقعیتری از اقتصاد ارائه دهد.