واشنگتن با ضربالاجل ۴۸ ساعته از تهران خواسته طرحی مکتوب برای توافق هستهای ارائه دهد و احتمال برگزاری مذاکرات در ژنو را مطرح کرده، همزمان یک مقام ایرانی از امکان دستیابی به «توافق موقت» در اوایل مارس خبر داده است.
بعد از دور دوم مذاکرات و حرف و حدیثها درباره مهلت دو هفتهای بعد از ابراز خوشبینیهای اولیه، یک عضو کمیسیون امنیت ملی در تهران میگوید که اگر این مذاکرات سبب تعویق جنگ هم بشود، خوب است! سخنی که اساسا اراده ایران برای رسیدن به توافق را زیر سوال میبرد و قطعا بیان آن در شرایط کنونی بحث برانگیز است.
در حالی که دور دوم مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در ژنو به پایان رسید، رسانههای جهان با بازتابی ترکیبی از امید برای پیشرفت و هشدار درباره تداوم اختلافات، آینده دیپلماسی منطقهای را زیر ذرهبین قرار دادهاند.
عباس عراقچی وزیرخارجه بعد از رایزنیهای امروز در ژنو، از شروع مسیر توافق خبر داده، مسیری که به گفته او به سرعت طی نخواهد شد. آنچه چشمانداز را تیره میکند، اما گمانهها و شایعاتی است که درباره تیره بودن فضای مذاکرات منتشر شده است.
عباس عراقچی، که نزدیک به ۱۵ سال در مذاکرات هستهای ایران حضور داشته، دیپلماتی تقریباً مادامالعمر است، درحالیکه استیو ویتکاف، فرستادهٔ ویژهٔ دونالد ترامپ، در دانشگاه هافسترا در لانگآیلند نیویورک حقوق خوانده است.
ژنو امروز قرار نیست همه پاسخها را بدهد، اما میتواند یک پاسخ کلیدی بدهد که آیا دیپلماسی هنوز گزینه اول است، یا فقط مکثی کوتاه قبل از سناریوی بعدی! اگر طرفین بتوانند حتی یک مسیر مرحلهای و قابل راستیآزمایی طراحی کنند، نفسِ دیپلماسی تقویت میشود و سایه جنگ کمی عقب میرود
«ابتکارعملهای واقعی» که عباس عراقچی از آن سخن میگفت، مشخص شد: تهران در آستانه دور دوم مذاکرات با آمریکا، پیشنهادهای اقتصادی ملموس - از پروژههای انرژی و معدن تا قراردادهای هواپیما - را به گفتوگوهای هستهای ضمیمه کرده است. تاکتیکی که میتواند مذاکرات را از بنبست خارج کند البته اگر به درستی مدیریت شود.
روزنامه کیهان که همیشه مخالف هر نوع مذاکره با آمریکاست در تیتر اول خود به شدت از مصاحبه معاون وزارت خارجه درباره مذاکرات با آمریکا انتقاد کرده و نوشته: خالی فروشی برجامی به مردم اینبار از زبان معاون وزیر خارجه.
سفر سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران به ژنو فراتر از یک نشست دیپلماتیک معمول، در واقع تلاشی برای مهار یک بحران تمامعیار است، آن هم در شرایطی که منطقه در وضعیت هشدار قرمز قرار دارد و بسیاری از تحلیلگران این دور از گفتوگوها را فرصت آخر تلقی میکنند.
از سال ۲۰۰۰ و بهطور مشخص از حدود سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ تا سال ۲۰۰۸، همزمان با وقوع بحران مسکن در آمریکا، قیمت اونس جهانی طلا با یک جهش شدید مواجه شد و افزایش حدود ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ دلاری را تجربه کرد.
بررسیها نشان میدهد در یک سال گذشته بخش بزرگی از افت ارزش ریال فراتر از نرخ تورم داخلی بوده است؛ در حالی که تورم سالانه حدود ۴۵درصد گزارش شده، قیمت دلار نزدیک به ۹۰درصد اوج گرفته است