
محمدجواد ظریف یکی از شناخته شدهترین چهرههای سیاست خارجی ایران است که در ۱۷ دی ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. خانواده او مذهبی و از نظر اقتصادی در سطح مناسبی قرار داشتند و همین موضوع زمینه تحصیل و پیشرفت او را فراهم کرد.
یکی از مهمترین بخشهای زندگی محمدجواد ظریف، تحصیل در ایالات متحده آمریکا بود. او در نوجوانی برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در رشته روابط بینالملل تحصیل کرد. ظریف مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در این حوزه دریافت کرد و سپس دکترای حقوق و روابط بینالملل گرفت که نقش مهمی در شکلگیری دیدگاههای سیاسی و دیپلماتیک او داشت.
محمدجواد ظریف پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تکمیل تحصیلات، وارد وزارت امور خارجه شد. فعالیت او در دستگاه دیپلماسی از دهه ۱۳۶۰ آغاز شد و به تدریج به یکی از نیروهای تأثیرگذار در سیاست خارجی تبدیل شد. تخصص او در زبان انگلیسی و شناخت ساختار سیاسی غرب، باعث شد در مذاکرات بینالمللی نقش مهمی داشته باشد.
یکی از مهمترین سوابق کاری محمدجواد ظریف، نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد بود. او از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۶ سفیر و نماینده دائم ایران در این سازمان بود. در این دوره، ظریف نقش مهمی در دفاع از مواضع ایران در مجامع جهانی ایفا کرد و به عنوان یک دیپلمات حرفهای شناخته شد.
نام محمدجواد ظریف بیش از هر چیز با مذاکرات هستهای ایران گره خورده است. او به عنوان وزیر امور خارجه، مسئولیت هدایت تیم مذاکرهکننده ایران را برعهده داشت. این مذاکرات یکی از مهمترین پروندههای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود.
محمدجواد ظریف در سال ۱۳۹۲ و با آغاز ریاستجمهوری حسن روحانی، به عنوان وزیر امور خارجه منصوب شد. این انتصاب نقطه اوج فعالیت سیاسی ظریف بود. او تا سال ۱۴۰۰ در این سمت باقی ماند و یکی از طولانیترین دورههای وزارت خارجه در تاریخ ایران را ثبت کرد.
مهمترین اتفاق دوران وزارت محمدجواد ظریف، توافق هستهای ایران موسوم به برجام بود. این توافق باعث شد نام ظریف در سطح جهانی مطرح شود. بسیاری از تحلیلگران، او را معمار اصلی این توافق میدانند. همین موضوع باعث شد محمدجواد ظریف به یکی از موضوعات پرجستجو در اینترنت تبدیل شود.
محمدجواد ظریف به عنوان یک دیپلمات حرفهای، به فن بیان قوی، تسلط بر زبان انگلیسی و مهارت مذاکره شناخته میشود. او توانست با استفاده از دیپلماسی نرم، ارتباطات گستردهای با مقامات کشورهای مختلف برقرار کند و تصویر متفاوتی از دیپلماسی ایران ارائه دهد.
محمدجواد ظریف در دوران وزارت خود یک بار استعفا داد، اما این استعفا پذیرفته نشد و او به کار خود ادامه داد. پس از پایان دولت روحانی، ظریف بیشتر در حوزههای علمی، دانشگاهی و مشاوره سیاسی فعالیت داشته است.
پس از پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳، محمدجواد ظریف به عنوان یکی از حامیان اصلی او، نقش مهمی در مشاوره سیاسی و کمک به شکلگیری تیم سیاست خارجی دولت جدید ایفا کرد. پزشکیان نیز با هدف بهرهگیری از تجربه دیپلماتیک ظریف، او را به سمت «معاون راهبردی رئیسجمهور» منصوب کرد.با این حال، این انتصاب با انتقاد برخی جریانهای سیاسی همراه شد و در نهایت ظریف در مرداد ۱۴۰۳ و تنها مدت کوتاهی پس از آغاز به کار رسمی دولت، از این سمت استعفا داد. او دلیل این تصمیم را تلاش برای کاهش فشارها بر دولت و حفظ انسجام تیم اجرایی عنوان کرد.
پس از استعفا از معاونت راهبردی، ظریف دیگر مسئولیت رسمی در دولت برعهده نگرفت و به فعالیتهای علمی و دانشگاهی بازگشت. او به عنوان استاد دانشگاه و تحلیلگر ارشد سیاست خارجی، در نشستهای تخصصی، همایشها و مجامع بینالمللی حضور پیدا میکند و درباره موضوعاتی مانند دیپلماسی هستهای، روابط ایران و غرب و تحولات منطقهای اظهارنظر میکند. ظریف همچنان یکی از چهرههای تأثیرگذار در فضای فکری و رسانهای ایران محسوب میشود و اگرچه در ساختار اجرایی حضور ندارد، اما نقش او در تحلیل و تبیین مسائل سیاست خارجی ادامه دارد.