اقتصاد۲۴- دوران محمود احمدینژاد اوج روابط ایدئولوژیک ایران و ونزوئلا بود. بیش از ۳۰۰ توافقنامه امضا شد، اما اکثر پروژهها ناتمام ماندند، مطالبات وصول نشد و میلیاردها دلار منابع ایران هدر رفت. این همکاریها، که با شعار "اتحاد ضدآمریکایی" تبلیغ میشدند، در نهایت به شکست اقتصادی منجر شد. ارزش پروژههای اعلامشده تا ۲۰۰۸ حدود ۴ میلیارد دلار بود، اما خروجی عملی بسیار ناچیز.
شرکت کیسون حدود ۱۰ تا ۲۰ هزار واحد مسکونی برای فقرا ساخت. سرعت اولیه بالا بود و حتی تقدیر شد، اما با بحران ونزوئلا، پرداختها به بولیوار تغییر کرد و تبدیل آن غیراقتصادی شد. پروژهها متوقف شدند، بسیاری واحدها ناتمام ماندند و شرکتهای ایرانی خارج شدند. ایرج رهبر (رئیس کانون انبوهسازان، ۱۴۰۳): پروژهها به دلیل مشکلات پرداخت رها شدند و صرفه اقتصادی نداشتند.
در ۲۰۰۶ اعلام شد: تولید سالانه بیش از ۲۵ هزار خودرو با ایرانخودرو و سایپا. تولید واقعی محدود بود، کیفیت پایین و فروش ضعیف. پروژه زیانده شد و ایران در ۱۳۹۴ آن را تعطیل کرد.
تولید تراکتور اولیه موفق بود، اما با بحران متوقف شد. کارخانه سیمان تأخیر شدید داشت و بسیاری پروژههای صنعتی ناکام ماندند.
بخشی از بدهی ونزوئلا به ایران (بیش از ۲ میلیارد دلار، عمدتاً انرژی) به این دوران مربوط است. با تحریمها و بحران ونزوئلا، وصول مطالبات تقریباً غیرممکن شد. گزارشهای ۲۰۲۵: خطر از دست رفتن کامل داراییها، مشابه سوریه.
پروژههای احمدینژاد در ونزوئلا، با تمرکز ایدئولوژیک به جای اقتصادی، به هدررفت منابع، پروژههای نیمهکاره و مطالبات معوق منجر شد. تا ۲۰۲۶، اکثر همکاریها متوقف و به حوزه انرژی محدود شده است.
منبع: صابرین نیوز