اقتصاد۲۴- «رئیسجمهور آمریکا مرد عمل است، منتظر بمانید». شاید این جمله کوتاه و عجیب را شنیده باشید، زیرا از منبعی نامعلوم برای مردم پیامک شده! اما پشت این کلمات ساده، چه بازی خطرناکی با روان جامعه در جریان است؟
بخشی از جریان اپوزیسیون، تمام زندگی و سیاستش را به یک «توییت» از واشنگتن گره زده است. آنها از ترامپ یک «سوپرمن» ساختهاند که قرار است با یک اشاره، چرخ فلک را به نفع آنها بچرخاند. اما حقیقت میدان، فرسنگها با این فانتزیها فاصله دارد. ترامپ ۲۰۲۶، همان تاجری است که همیشه نشان داده و «عمل» او دقیقاً جایی است که منافع خودش اقتضا کند، نه لزوماً جایی که براندازان در رویاهایشان ترسیم کردهاند.
در روانشناسی سیاسی، هیچ شکنجهای بدتر از «انتظار برای یک اتفاق نامعلوم» نیست. این پیامکها نیامدهاند که خبری بدهند؛ آمدهاند که «آرامش» را بگیرند. وقتی به مخاطب میگویی منتظر باش، یعنی از همین لحظه زندگیات را تعطیل کن، خرید و فروشت را متوقف کن و مدام صفحه گوشیت را چک کن. این یعنی فلج کردن اقتصاد و روان یک ملت، آن هم با کمترین هزینه ممکن؛ یعنی با قیمت یک پیامک انبوه!
یک قاعده قدیمی در سیاست بینالملل میگوید: سگی که پارس میکند، نمیگیرد. کسی که واقعاً قصد «عمل» داشته باشد، برای رقیبش پیامک «آماده باش» نمیفرستد. این حجم از بزرگنمایی پیرامون بازگشت ترامپ و نسبت دادن القابی مثل «مرد عمل» به او، بیشتر شبیه یک نمایش کمدی است تا یک تهدید واقعی. اپوزیسیونی که تا چند هفته پیش دنبال «فتح تهران» بود، حالا کارش به جایی رسیده که باید برای جلب نظر افکار عمومی اینطور پیامک بدهد. مگر توییت خود ترامپ مبنی بر اینکه «کمک در راه است» اثر واقعی در ایران و تحولاتش داشت که حالا این پیامک بی نام و نشان داشته باشد؟
بر این پیامها، یعنی بازی در زمینی که حریف طراحی کرده. مردمی که سرد و گرم چشیدهاند، خوب میدانند که سرنوشت یک کشور نه در صندوق ورودی پیامکها، که در لایههای عمیقتر سیاست و اقتصاد رقم میخورد.