اقتصاد۲۴- بی-۲ اسپیریت (B-2 Spirit)، یک بمبافکن استراتژیک رادارگریز و دوربرد است که برای نفوذ به حریم هوایی دشمن با دفاع سنگین و پرتاب مهمات هستهای و هدایتشونده دقیق طراحی شده است. این بمب افکن توسط شرکت آمریکایی نورثروپ گرومن برای نیروی هوایی ایالات متحده ساخته شده است.
B-2 که در دهه ۱۹۸۰ تحت برنامه بسیار محرمانه بمبافکن فناوری پیشرفته (ATB) توسعه یافت، دارای قابلیت پنهانکاری و محفظه داخلی حمل سلاح است. این هواپیما دارای پیکربندی منحصربهفرد بال پرنده است که سطح مقطع راداری و رد مادون قرمز را به حداقل میرساند و در عین حال راندمان آیرودینامیکی را افزایش میدهد.
بیشتر بخوانید: معرفی موشک قیام-1 ایران
بمبافکن B-2 توسط شرکت نورثروپ (نورثروپ گرومن فعلی) با همکاری بوئینگ دیفنس، اسپیساند سکیوریتی ساخته شد. این بمب افکن اولین پرواز خود را در ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۹ به پایان رساند و در ۱ ژانویه ۱۹۹۷ وارد خدمت نیروی هوایی ایالات متحده شد. به دلیل هزینههای بسیار بالای این برنامه، در مجموع ۲۱ فروند از این بمب افکن تولید شد که هزینههای خرید هر واحد از آن، شامل تحقیق، توسعه و آزمایش، بیش از ۲ میلیارد دلار برای هر هواپیما بود.
B-2 که به خاطر طراحی متمایز بال پرنده و ویژگیهای رادارگریزی خود در سطح جهانی شناخته شده است، همچنان یکی از پیشرفتهترین و گرانترین هواپیماهای نظامی ساخته شده تاکنون است. بدنه هواپیمای B-2 عمدتاً از مواد کامپوزیتی تقویتشده با فیبر کربن و پوششهای لایهای جاذب رادار ساخته شده است. طول بالها ۵۲.۴ متر و طول کلی هواپیما ۲۱ متر است. B-2 فاقد دم یا بدنه اضافی است و تمام سیستمها، مخازن سوخت، محفظههای بمب و سیستمهای اویونیک در داخل خود بال قرار دارند.
محفظه خدمه در مرکز قرار دارد و شامل دو صندلی پرتاب کنار هم برای خلبان و فرمانده ماموریت است. نسبت ابعاد بالای بدنه و حجم داخلی این بمب افکن امکان برد بیشتر و ظرفیت حمل بار قابل توجه را فراهم میکند، در حالی که شکل آیرودینامیکی آن پایداری عالی را برای پرواز در سرعتهای زیر صوت بالا فراهم میکند.
B-2 اسپیریت قادر است مجموعهای متنوع و توانمند از مهمات هستهای و متعارف را بهطور کامل در دو محفظه داخلی سلاح حمل کند تا قابلیت دیده شدن آن حفظ شود. این هواپیما در نوع هستهای، مجوز استفاده از بمب هستهای تاکتیکی B۶۱-۱۱ و بمب استراتژیک B۸۳ را دارد که هر دو را میتوان با دقت در ارتفاع بالا یا پایین پرتاب کرد.
B-2 برای مأموریتهای تهاجمی متعارف، میتواند تا هشتاد بمب JDAM کلاس ۵۰۰ پوندی GBU-۳۸ یا شانزده بمب JDAM کلاس ۲۰۰۰ پوندی GBU-۳۱ را حمل کند. B-2 برای نابودی اهداف عمیقاً دفنشده یا مستحکم، میتواند بمب نفوذگر مهمات عظیم GBU-۵۷A/B که یک بمب ۱۳۶۰۰ کیلوگرمی است و برای از بین بردن سنگرهای زیرزمینی طراحی شده است را با حداکثر دو MOP در هر مأموریت حمل کند. علاوه بر این، B-2 قابلیت حمل موشکهای کروز هواپرتاب متعارف را دارد.
B-2 مجهز به مجموعه اویونیک است که امکان نفوذ عمیق به حریم هوایی به شدت محافظتشده را در تمام شرایط آب و هوایی و نوری فراهم کند. سیستم رادار اصلی، رادار چند حالته AN/APQ-۱۸۱ است که در حالتهای دیافراگم مصنوعی و نقشهبرداری زمینی عمل میکند. این رادار امکان ردیابی هدف با وضوح بالا و پرواز با قابلیت تعقیب عوارض زمینی را فراهم میکند و در عین حال احتمال رهگیری را پایین نگه میدارد. در کنار این، سیستم مدیریت دفاعی (DMS) قرار دارد که طیف الکترومغناطیسی را برای تهدیداتی مانند سیگنالهای هدایت رادار و موشک اسکن میکند و B-2 را قادر میسازد تا مسیر خود را تغییر دهد تا از شناسایی شدن جلوگیری کند.
ناوبری B-2 از طریق ترکیبی کاملاً یکپارچه از GPS، هدایت نجومی-اینرسیایی و سیستمهای همبستگی عوارض زمینی انجام میشود. ارتباطات از طریق پیوندهای داده ماهوارهای امن تسهیل میشوند و امکان هماهنگی در سطح استراتژیک را فراهم میکنند. کامپیوتر ماموریت داخلی، کنترل آتش، آزادسازی سلاح، ردیابی تهدید و سیستمهای محیطی را مدیریت میکند که همگی از طریق یک رابط پرواز با سیم کاملاً دیجیتال هماهنگ میشوند.
نیروی محرکه B-2 توسط چهار موتور توربوفن جنرال الکتریک F۱۱۸-GE-۱۰۰ تأمین میشود که هر کدام ۷۷ کیلونیوتن (۱۷۳۰۰ پوند-نیرو) نیروی رانش تولید میکنند. این موتورها بدون پسسوز هستند و به طور خاص برای کاهش اثر مادون قرمز و راندمان سوخت انتخاب شدهاند. موتورها در اعماق بدنه هواپیما قرار گرفتهاند و ورودیهای هوای مارپیچ شکل آنها با مواد جاذب رادار پوشانده شده است تا فنهای موتور را از قرار گرفتن در معرض رادار محافظت کند.
هواپیمای B-2 می تواند با سرعتهای زیرصوت بالا، با حداکثر سرعت نزدیک به ۰.۹۵ ماخ (تقریباً ۱۰۱۰ کیلومتر در ساعت یا ۶۲۸ مایل در ساعت) و سرعت کروز معمول حدود ۹۰۰ کیلومتر در ساعت (۵۶۰ مایل در ساعت) پرواز کند. برد بدون سوختگیری مجدد این بمب افکن حدود ۱۱۱۰۰ کیلومتر (۶۹۰۰ مایل) است که میتوان آن را با سوختگیری هوایی از طریق تانکرهای مجهز به بوم مانند KC-135 و KC-46 به طور نامحدود افزایش داد.
نوع: بمبافکن سنگین استراتژیک رادارگریز با قابلیت حمله دقیق هستهای و متعارف
کشور طراح: ایالات متحده
کشور کاربر: ایالات متحده
شرکت طراح: نورثروپ گرومن
خدمه: ۲ (خلبان و فرمانده ماموریت)
سرعت: حداکثر سرعت: تقریباً ۱۰۱۰ کیلومتر بر ساعت / سرعت کروز: تقریباً ۹۰۰ کیلومتر بر ساعت / فقط پرواز زیر صوت (بهینه شده برای پنهانکاری، نه سرعت)
برد: شعاع عملیاتی بدون سوختگیری: تقریباً ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ مایل دریایی / برد کشتی: بیش از ۱۱۰۰۰ کیلومتر
وزن: وزن خالی: ۷۱۷۰۰ کیلوگرم / حداکثر وزن برخاست: ۱۷۰۶۰۰ کیلوگرم
ابعاد| طول: ۲۱.۰ متر؛ عرض: ۵.۱ متر؛ ارتفاع: ۵۲.۴ متر