تاریخ انتشار: ۰۷:۰۰ - ۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۵

پژمان جمشیدی، رضا مارمولک جدید سینمای ایران شد

«آنتیک» یک کمدی گیشه‌ای و سبک است که اگر در شرایط عادی اکران می‌شد، می‌توانست از حداقل فروش ۱۰۰ میلیارد تومانی مطمئن باشد. امروز اما، هیچ تضمینی برای پرفروش شدنش وجود ندارد و ممکن است به سرنوشت فیلم‌هایی مثل «جهیزیه» و «ماجراجویی در جزیره جیمز باند» دچار شود.

اقتصاد۲۴- پس از قریب به دو ماه رخوت که نمونه‌اش در تاریخ سینمای ایران کم‌سابقه است، فیلم هادی نائیجی ریسک اکران در شرایط فعلی را به جان خریده و امیدوار است بتواند هم با نظر به کم بودن تنوع گیشه و بی‌رقیب بودنش در شرایط کنونی، فروش خوبی را ثبت کند و هم مردمی را که زیر سایه شرایط جنگی از سینما فاصله گرفته‌اند، دوباره به سالن‌ها بکشاند و جاده را برای برگشتن سینما به شرایط عادی هموار کند.

​​​​​استفاده بد از فرمول محبوب

«آنتیک» یک کمدی گیشه‌ای و سبک است که اگر در شرایط عادی اکران می‌شد، می‌توانست از حداقل فروش ۱۰۰ میلیارد تومانی مطمئن باشد. امروز اما، هیچ تضمینی برای پرفروش شدنش وجود ندارد و ممکن است به سرنوشت فیلم‌هایی مثل «جهیزیه» و «ماجراجویی در جزیره جیمز باند» دچار شود. با این حال، ترکیب محبوب پژمان جمشیدی و بیژن بنفشه‌خواه که طی سال‌های اخیر غالبا در فیلم‌های پرفروش بازی کرده‌اند، می‌تواند مخاطب را به تماشای این اثر خوش بین کند. به علاوه، پیرنگ اصلی «آنتیک» که شانس این فیلم برای موفقیت را افزایش می‌دهد، استفاده از همان فرمول محبوب و امتحان پس‌داده «آدم اشتباهی در محیط معنوی» است؛ فرمولی که نمونه‌های موفق نسبتا پرتعدادی در سینمای ایران دارد و «مارمولک» کمال تبریزی شاخص‌ترین آنها محسوب می‌شود. فیلم نامه «آنتیک» اما، مطلقا قابل مقایسه با متن تمیز «مارمولک» که به دست پیمان قاسمخانی به رشته تحریر درآمده بود، نیست و همین امر فیلم را زمین‌گیر کرده است.

یک پژمان جمشیدی تکراری

شوخی‌های دمده و تاریخ گذشته‌ای که غالبا لحن اروتیک دارند و تقریبا همه آنها از خط بیرون می‌زنند و اغراق شده به نظر می‌رسند، در کنار فقدان یک بازی ظریف و پرجزئیات، باعث شده که عمده ارزیابی‌ها از این اثر زیر متوسط باشد. حضور پژمان جمشیدی که تا قبل از باز شدن پای مخاطب به سالن سینما نقطه قوت اثر است، خیلی زود به نقطه ضعف «آنتیک» بدل می‌شود؛ زیرا اجرای او در این اثر صرفا مخلوطی از اجرایش در دو فیلم پرفروش «دینامیت» و «هتل» محسوب می‌شود. در کنار او، دو بازیگر زن فیلم، یعنی ستاره پسیانی و آناهیتا افشار، تلاش زیادی می‌کنند تا با پاس گل‌های دقیقشان به شخصیت اصلی، فیلم را نجات دهند؛ اما آن‌قدر در حاشیه قرار دارند که دوباره بار مکمل کمدی به دوش بیژن بنفشه‌خواه و غلامرضا نیکخواه می‌افتد؛ بازیگرانی که طی سال‌های اخیر تقریبا به هیچ پیشنهادی نه نگفته‌اند و حتی یک اجرای متفاوت که واجد وزانت هنری باشد هم در کارنامه‌شان به چشم نمی‌خورد.

منبع: روزنامه خراسان
ارسال نظر