اقتصاد۲۴- در بخشهایی از حوزه صنعت مخابرات کشور که مربوط به تجهیزات و خدمات مخابراتی زیرساختی میشود، بیش از ۹۰ درصد تقاضاهای موجود در بخش خرید محصولات تولیدی و یا خدمات مرتبط به این محصولات، توسط برخی مشتریان خاص از قبیل شرکت مخابرات ایران، همراه اول و ایرانسل که تعداد آنها محدود است صورت میگیرد.
این مجموعهها در نبود نظارت و مقررات مربوط به آن و همچنین قوانین لازم، به طور طبیعی با بهرهگیری از قدرت انحصاری خود، شرایط یک طرفه و یک جانبه و غیرمعمول که غیر منطقی هم میباشند را به تولیدکنندگان و خدماتدهندگان این حوزه و صنعت تحمیل مینماید که طبیعی است که این موضوع در میان مدت و دراز مدت آثار نامطلوب و مخربی را در پی خواهد داشت و منجر به نابودی صنعتگران و صنایع داخلی این حوزه خواهد شد. برای شناسایی این قبیل شرایط تحمیلی در فرایند و قراردادهای خرید این مجموعهها، کافی است مقایسهای بین فرایند خرید و قراردادهای این بخش که انحصار در تقاضا وجود دارد با شرکتهای خارجی که طبعا گرفتار مونوپولی خرید این مجموعهها نیستند با رفتارها فرایند خرید، مناقصات و قراردادهای آن با شرکتهای تولیدکننده داخلی و عرضهکنندگان خدمات انجام دهیم. با بررسی و مقایسه مذکور، با تفاوتهای مهمی مواجه میشویم.
به عنوان یک قاعده کلی اقتصادی، در شرایط وجود انحصار در بازار که در این مورد همان طور که مشهود است، انحصار تقاضا است دخالت مجلس و قانونگذاری در جهت تنظیم روابط صحیح و منطقی بین تولیدکننده و مصرفکننده تجهیزات مخابراتی به منظور جلوگیری از آسیب به صنعت و اقتصاد صنعت مخابرات کشور، امری ضروری است و مجموعه صاحب انحصار میبایست مقید به برخی مقررات برای رعایت حداقل حقوق طرف مقابل گردد.