ابطحی نوشت: «فقیر یعنی کسی که ستون فقراتش شکسته است، اعتراض کوچکترین کار آدمی است که لنگ زندگی است. از جامعهای که فقر سرتاپای آن را گرفته انتظار دینداری به هیچ قرائتی را نباید داشت که من لا معاش له لا معادله. پیغمبر فرمود خدایا اگر نان نداشتیم از ما توقع عبادت نداشته باش.»