حاشیه جدید خانواده کاظم صدیقی؛ از باغِ ازگل تا پیادهروهای لندن/ ماجرای زنده شدن مرده چه بود؟
اقتصاد۲۴- نام خانواده «صدیقی» دوباره به صدر اخبار آمده؛ خانوادهای که گویی نامشان با حاشیه، اسناد زمینخواری و حالا شایعات عجیب درباره «مرگ و زندگی» عجین شده است. ماجرا از انتشار تصویری آغاز شد که ادعا میکرد فرزند امام جمعه سابق تهران، نه در خاک، که در خیابانهای لندن رویت شده است.
بلافاصله پس از انتشار گسترده این ادعا، رسانههای جریان اصولگرا و کانالهای خبری نزدیک به این طیف، از جمله «صابریننیوز»، در مقام تکذیب تمامقد برآمدند. این رسانهها با انتشار تصاویری مقایسهای، مدعی شدند که فرد حاضر در عکس نه فرزند کاظم صدیقی، بلکه «عادل محسنی» مدیر حوزه علمیه امام خمینی (ره) است.
آنها این موج خبری را یک «عملیات روانی» علیه روحانیت توصیف کرده و تاکید دارند که شباهت چهرهها ابزار دست کاربران برای ساختن داستانی خیالی شده است. با این حال، سرعت بالای این تکذیبها نشان داد که حساسیت روی نام خانواده صدیقی به بالاترین سطح ممکن رسیده است.
معمای یک فقدان؛ محمدمهدی صدیقی کجاست؟
این جنجال جدید در حالی برپا شده که پیش از این، اخبار رسمی و غیررسمی حکایت از درگذشت محمدمهدی صدیقی داشت. در محافل رسانهای گفته میشد که او مدتی پیش به دلیل بیماری یا حوادثی که جزئیات دقیق آن هرگز به شکل شفاف در رسانههای رسمی دولتی اعلام نشد، فوت کرده است.
اما عدم شفافیت همیشگی در اطلاعرسانیهای پیرامون خانوادههای پرنفوذ، باعث شده تا بخشی از افکار عمومی با تردید به خبر درگذشت او بنگرند. اکنون دو روایت متناقض در برابر هم ایستادهاند: روایتی که او را متوفی میداند و روایتی که مدعی است او با هویتی جدید در خارج از کشور به سر میبرد.
میراث «ازگل»؛ چرا نام فرزندان صدیقی حساسیتبرانگیز شد؟
دلیل اینکه هر خبری پیرامون فرزندان کاظم صدیقی تا این حد جنجالی میشود، به پرونده قطور «باغ ازگل» بازمیگردد. در اواخر سال ۱۴۰۲، اسنادی منتشر شد که نشان میداد بخشی از زمینهای مرغوب حوزه علمیه تحت مدیریت صدیقی، به شرکتی به نام «پیروان اندیشههای قائم» منتقل شده است؛ شرکتی که محمدمهدی و برادرش از سهامداران و مدیران اصلی آن بودند.
در آن مقطع، افشای انتقال مالکیت ۴۲۰۰ متر زمین میلیاردی به نام پسران، زلزلهای در فضای سیاسی ایجاد کرد. هرچند کاظم صدیقی آن را ناشی از «غفلت» و «جعل امضا» دانست، اما حضور مستقیم فرزندان او در اسناد ثبتی این شرکت، نام آنها را به نمادی از «ویژهخواری» در نگاه بخشی از جامعه بدل کرد.
داستان خانواده صدیقی، از چایخانه تا باغ ازگل و حالا تا پیادهروهای لندن، مسیری پرپیچوخم را طی کرده است. چه محمدمهدی صدیقی در قید حیات باشد و چه تصویر منتشر شده صرفاً یک شباهت چهره باشد، این ماجرا نشاندهنده بیاعتمادی جدی و غیرقابل انکار افکار عمومی به روایتهای رسمی است.
