طالبی دارستانی و هنر زیستن در جنجال / مبدع کلینیک ترک بی حجابی در نقش مدعی العموم!
اقتصاد۲۴- در دنیای سیاست ایران، افرادی هستند که نه با وزن چانهزنی در ساختار قدرت، بلکه با حاشیه سازیهای مداوم و ایدههای عجیب شناخته میشوند. یکی از این چهرهها که گویی ماموریت یافته هر چند ماه یکبار، با یک سوژه تازه، اعصاب و افکار عمومی را به بازی بگیرد، «مهری طالبی دارستانی» است؛ زنی که از دایره «امر به معروف» فراتر رفته و حالا در قامت یک مدعیالعموم خودخوانده، برای همهکس و همهچیز نسخه میپیچد.
از شورای شهر قم تا «کلینیک ترک بیحجابی»
طالبی دارستانی که این روزها در تب و تاب راه یافتن به شورای شهر هم شده، نشان داد که قرار نیست مسیر کلاسیک سیاست را طی کند. او که قرابتهای فکری نزدیکی با جریان «پایداری» و طیف هواداران جلیلی دارد، حسابی با حاشیهسازی عجین شده است.
شاهکار جدید او که نامش را دوباره سر زبان انداخته ماجرای «محاکمه مردمی» حسن روحانی است. طلابی دارستانی، اما از این نمونهها در کارنامه خود کم ندارد. مثلا هما طرح جنجالی «کلینیک ترک بیحجابی» که حتی صدای همفکرانش را هم درآورد و بسیاری آن را توهینی به کرامت انسانی و تقلیل حجاب به یک بیماری تلقی کردند. اما برای دارستانی، «بدنامی بهتر از گمنامی است»؛ او با این طرح نه تنها صدر اخبار را فتح کرد، بلکه خود را به عنوان «تئوریسین جدید» جریان رادیکال معرفی کرد.
عبور از خط قرمز دفتر رهبری
یکی از عجیبترین فرازهای کارنامه دارستانی، برخورد او با «مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی» (دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب) به خاطر انتشار عکس بیحجاب – با کلاه – شهید نیلوفر قلعهوند بود. او در اقدامی که حتی برای تندروترین نیروهای نظام هم قفل بود، به نشریه این دفتر حمله کرد و نشان داد که در مسیر «خالصسازی»، حتی از نهادهای منتسب به رهبری هم عبور میکند. این رفتار که مصداق بارز «کاتولیکتر از پاپ بودن» است، نشان داد که دارستانی و جریان حامی او، خود را «معیار حق» میدانند و هر کسی – حتی اگر در بدنه اصلی نظام باشد – با آنها زاویه داشته باشد، باید نواخته شود.
از استعفاهای نمادین تا سکتههای مصلحتی
بازیهای رسانهای دارستانی همواره با چاشنی «مظلومنمایی» همراه بوده است. از تلاش برای استعفا جا زدن اخراجش از اداره زنان ستاد امر به معروف گرفته تا خبرهایی مبنی بر «سکته» او در پی فشارهای عصبی به خاطر احضار به دادگاه، از آن دست درامهایی بود که مخاطب را به یاد سریالهای دستچندم تلویزیونی میانداخت.
مهری طالبای دارستانی که پیش از این، یک بار با طمطراق زیاد از دنیای سیاست خداحافظی کرده بود، خیلی زود دلش برای دوربینها و میکروفونها تنگ شد و دوباره به صحنه بازگشت؛ این بار با پروژهای بزرگتر.
پروژه جدید: محاکمه روحانی
آخرین پرده از نمایشهای دارستانی، تجمع مقابل مجلس و راه انداختن کارزار برای محاکمه حسن روحانی است. او که گویی تخصص ویژهای در «نبش قبر» سیاسی دارد، در حالی که کشور با ابرچالشهای اقتصادی و معیشتی دست و پنجه نرم میکند، قصد دارد با زنده کردن تقابلهای دهه نودی، برای خود و جریان متبوعش اعتبارسازی کند.
پرسش اصلی، اما اینجاست که مهری طالبی دارستانی از کجا خط میگیرد؟ آیا او یک مهره پیاده نظام است که برای تست کردن حساسیتهای جامعه به میدان فرستاده میشود یا واقعاً باور دارد که با «کلینیک ترک بیحجابی» و «تجمعهای چند نفره»، میتواند مسیر سیاست کلان کشور را تغییر دهد؟
مهری طالبی دارستانی، نماد جریانی است که «فریاد زدن» را با «مطالبهگری» اشتباه گرفته است. او که از شهدای نظام تا نهادهای حاکمیتی را قربانی بلندپروازیهای رسانهای خود کرده، حالا در سودای دادگاهی کردن رئیسجمهور سابق است. باید منتظر ماند و دید که آیا این بار هم سناریوی او به یک «خداحافظی تاکتیکی» دیگر ختم میشود یا اینکه قرار است هزینههای جدیدی روی دست نظام و جامعه بگذارد. از حالا، اما روشن است که این نمایشهای تکراری، دیگر خریداری در بازار افکار عمومی ندارد.
