پیامد اعزام یگان تفنگداران دریایی آمریکا به خاورمیانه/ بازخوانی یک شکست تاریخی مقابل خمرهای سرخ
اقتصاد۲۴- دولت ترامپ روز گذشته «واحد ۳۱ یگان تفنگداران دریایی» را همراه با چند کشتی به خاورمیانه اعزام کرد. این خبر در کنار بمباران روز گذشته جزیره خارک موجب شد تا گمانهها درباره احتمال تلاش دولت ترامپ برای حمله زمینی و احتمال اشغال جزیره شدت بگیرد. پیش از این اکسیوس در گزارشی هشدار داده بود که مقامهای آمریکایی درباره احتمال اشغال جزیره خارک که جزیره اصلی انتقال نفت ایران است، بحث کردهاند. واحد اعزامی نیروی دریایی معمولاً در ژاپن مستقر است و معمولاً تحت فرماندهی هند و اقیانوسیه ایالات متحده در منطقه هند و اقیانوسیه فعالیت میکند. با این حال، اکنون به سمت خاورمیانه هدایت شده است. ورود تفنگداران دریایی آمریکا احتمالاً نقطه عطفی در جنگ با ایران خواهد بود، به ویژه اینکه ۹۰ درصد صادرات نفت ایران از جزیره خارک صورت میگیرد.
با اینحال، ماجرای نفوذناپذیری تفنگداران دریایی آمریکا یک بار به شدت خدشهدار شده است؛ تجربهای تلخ که این روزها کارشناسان آمریکایی به شدت درباره آن هشدار میدهند. اسکات ریتر، کارشناس نظامی و اطلاعاتی آمریکایی که پیشتر بازرس سازمان ملل در بخش سلاحهای کشتار جمعی هم بوده، در پیامی به گزارشهای رسانهای پیرامون احتمال اعزام تفنگداران آمریکایی به خلیج فارس و اقدام نظامی زمینی آمریکا و حمله به جزیره خارک واکنش نشان داد. وی این اقدام را خودکشی و تکرار فاجعهبار عملیات در جزیره «کو تانگ» واقع در خلیج تایلند دانست که به کشتار نیروهای آمریکایی انجامید.
ماجرای عملیات در جزیره کو تانگ ماجرای جزیره «کو تانگ» که به نبرد کو تانگ یا حادثه مایاگوئز معروف است، آخرین درگیری رسمی جنگ ویتنام و یکی از بزرگترین شکستهای عملیاتی تفنگداران دریایی آمریکا محسوب میشود. در مه ۱۹۷۵، پس از آنکه نیروهای خمرهای سرخ در کامبوج، کشتی تجاری آمریکایی «اساس مایاگوئز» را توقیف کردند، جرالد فورد، رئیسجمهور وقت آمریکا، دستور یک عملیات نجات ضربتی و گسترده را صادر کرد. با این حال، به دلیل نقص فاحش در دادههای اطلاعاتی، فرماندهان آمریکایی تصور میکردند با یک گروه کوچک از شبهنظامیان روبهرو هستند، در حالی که جزیره به دژی مستحکم با صدها سرباز ورزیده خمر سرخ مجهز به سلاحهای سنگین تبدیل شده بود. به محض نزدیک شدن بالگردهای حامل تفنگداران به سواحل کو تانگ، نیروهای کامبوجی با آتش سنگین ضدهوایی و آرپیجی از آنها استقبال کردند که منجر به سرنگونی چندین بالگرد در همان لحظات اولیه و کشته شدن تعداد زیادی از نیروها در آبهای ساحلی یا زیر آتش مستقیم در ساحل شد.
فاجعه زمانی تکمیل شد که در میانه نبردی خونین و نابرابر، مشخص شد خدمه کشتی مایاگوئز قبلاً توسط کامبوجیها در جای دیگری آزاد شده بودند و کل این عملیات عملاً بر روی هدفی اشتباه و بیفایده متمرکز شده بود. عقبنشینی شتابزده نیروهای آمریکایی در زیر پوشش آتش ناوها و هواپیماها با هرجومرج بسیار همراه بود و در یکی از تلخترین بخشهای تاریخ نظامی آمریکا، سه تفنگدار دریایی، جوزف کاپوزو، دنی مارشال و گری هال در هرجومرج تخلیه، به اشتباه در جزیره جا ماندند. مقامات آمریکایی پس از بازگشت متوجه غیبت آنها شدند، اما برای جلوگیری از تلفات بیشتر، از بازگشت برای نجات آنها خودداری کردند؛ بعدها مشخص شد که این سه سرباز پس از مقاومت در برابر اسارت، توسط خمرهای سرخ اعدام شدهاند. این عملیات در نهایت با ۱۵ کشته در نبرد، ۲۳ کشته در سقوط بالگرد پشتیبانی و ۳ مفقود که بعداً کشته اعلام شدند به پایان رسید تا نام «کو تانگ» به عنوان نمادی از سوءمدیریت اطلاعاتی و فدا کردن جان سربازان در یک مأموریت غیرضروری در تاریخ ثبت شود.
