جمشید پژویان که بود؟/ از زبان تیز نقد تا مشاوره وی به دولت‌های پس از انقلاب

اقتصاد۲۴- جمشید پژویان اقتصاددانی بود که آن را با زبانی تند و تیز می‌شناسند، زیرا او به صراحت نظرات خود را در حوزه اقتصادی و عملکرد دولت احمدی‌نژاد و همچنین، دولت روحانی ابراز می‌کرد.

بیوگرافی جمشید پژویان؛ سفر از سنندج به تهران

جمشید پژویان در سال ۱۳۲۴ در شهر سنندج متولد شد و در سال ۱۳۹۹ به دلیل نارسایی کلیوی و ابتلا به بیماری کووید-۱۹ در تهران درگذشت.

وی مدرک کارشناسی را در رشته اقتصاد از دانشگاه تهران دریافت کرد. در ادامه، مدرک کارشناسی ارشد و دکتری خود را از دانشگاه ایالتی یوتا گرفت.

سوابق علمی و اجرایی جمشید پژویان

دکتر پژویان طی این سال‌ها در بخش‌های اجرایی فعالیت داشت؛ در دولت هاشمی رفسنجانی با سازمان هدفمندی یارانه‌ها در مورد پروژه‌ای با موضوع فقرزدایی و در دولت دهم همکاری داشت. او در دولت دهم پیشنهاد تاسیس شورای رقابت را داد و ریاست این شورا را داشت.

پژویان همچنین، دبیر بخش اقتصاد کلان مجمع تشخیص مصلحت نظام بود.

او استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه آزاد اسلامی بود.

پژویان و حمله به ساختار اقتصادی

پژویان اعتقاد به اصلاح ساختار اقتصادی داشت. او تاکید داشت که اشتغال و تورم در بی‌توجهی به اصلاح ساختار اقتصادی به هیچ‌وجه راه‌گشا نیست و یکی از مهم‌ترین مصادیق این اصلاح را در اصلاح نسبی قیمت‌های حامل‌های انرژی نام می‌برد.

بیشتر بخوانید: سهراب دل‌انگیزان کیست؟/ از هشدار نسبت به حذف ارز ترجیحی تا توصیه به جراحی سنگین اقتصادی

پژویان در این مورد نوشته بود که اصلاح قیمت‌های نسبی موضوعی بود که همیشه مطرح می‌کردم و در تمام نوشته‌هایم از آن صحبت به میان می‌آوردم. برخی از دانشجویان من که اقتصاد را خوب خوانده بودند این موضوع را لمس کردند و متوجه شدند مهم‌ترین مشکل ما، مشکلات ساختاری اقتصاد است نه مسائلی مانند تورم یا اشتغال. این مسائل حل نشدن مشکلات زیرساختی اقتصاد است که بیکاری و تورم را به دنبال خود آورده است. تا زمانی که ساختار اقتصاد را در یک کشور اصلاح نکنید و کارایی آن را برنگردانید، امکان ندارد بتوانید مساله اشتغال و تورم را حل کنید.

البته بودند عده‌ای که با حرف پژویان هم‌نظر بودند، اما زمان را مناسب هدفمندی یارانه‌ها نمی‌دیدند. این استاد اقتصاد در پاسخ به این دسته نیز گفته بود: من معتقدم آنها که منتظر می‌مانند یا دیگران را منتظر می‌گذارند تا شرایط برای اصلاح ساختار مطلوب شود، همان‌ها هستند که نمی‌خواهند هیچ اصلاح ساختاری در اقتصاد ایران صورت گیرد. این‌گونه تفکرات، اصلاح ساختار اقتصادی کشور را برای سال‌های طولانی به تعویق می‌اندازد.