پاسخ کوبنده زیدآبادی به ادعای نبویان؛ اختلاف بر سر چیست؟
اقتصاد۲۴- احمد زیدآبادی، فعال سیاسی اصلاحطلب در کانال تلگرامی خود نوشت: سید محمود نبویان: "اکنون که تقریباً تمام بندهای تفاهمنامه در طول کمتر از یکماه، نقض شده، مسئولان محترمِ مذاکرات که تعهد داده و مسئولیت پذیرفتند، برای مردم توضیح دهند که علت اصرارشان برای امضای آن چه بود؟ "
آقای نبویان تصور میکند که اگر دو علامت سؤال و دو علامت تعجب جلوی جملهاش بگذارد، میتواند سفسطه و مغلطهٔ نهفته در آن را پنهان سازد!
با تصور او از روال دنیا، همهٔ تصمیمات درست دولتها در طول تاریخ مورد چالش است!
دولتهای محمود احمدینژاد و مرحوم رئیسی که از هر جهت محبوب و مورد حمایت آقای نبویان بودند، چند قرارداد و توافق با طرفهای خارجی امضاء کردند؟ کدامشان به نتیجهٔ نهایی رسید؟ چرا آقای نبویان در مورد علت امضای آن توافقات به مردم توضیح نمیدهد؟
یعنی او در این سن و سال هنوز نمیداند که صرف بینتیجه ماندن یک توافق هیچ دلیلی بر منفی و مضر بودن اصل آن توافق اقامه نمیکند؟
از این گذشته، تفاهمنامهٔ ایران و آمریکا همچنان بهترین مرجع برای پایان جنگ بین دو طرف است و تا این لحظه هیچ طرفی بدیلی بهتر از آن ارائه نکرده است. به واقع، بازی بر سر چگونگی اجرای تفاهمنامه تازه آغاز شده است و هیچ آدم هوشیاری برای قضاوت در مورد نتیجهٔ نهایی بازی، فقط به لحظات آغازین بسنده نمیکند؛ و در آخر، راهحل آقای نبویان برای خاتمهٔ جنگ چیست؟ آیا او اساسأ به خاتمهٔ جنگ اعتقاد دارد یا خیر؟ اگر دارد، در چه مقطعی و با چه شرایط و کیفیتِ ممکنی؟ و اگر اعتقاد ندارد، یعنی خواهان جنگی بیپایان تا نابودی تمام امکانات و تأسیسات و منابع ایران و کشورهای عرب همسایه تا تبدیل منطقه به زمین سوخته و محیطی غیرمسکون است!
خب، چنین ارمغان و آرمانی ارزانی خود آقای نبویان و همفکرانش باد! جامعهٔ ایرانی دنبال صلح و آرامش و توسعهٔ توأم با سربلندی است و به تفاهمنامه نیز از همین منظر مینگرد.
طبعاً هر توافق و تفاهمی را میتوان از زاویهٔ میزان موفقیت یا ناکامیاش در خاتمهٔ جنگ و تحقق صلح دائمی مورد نقد قرار داد، اما از موضع جنگطلبی طبیعی است که هر توافق منجر به خاتمهٔ جنگ امری منفور باشد!
