
اقتصاد۲۴- قیمت طلا که تا چند روز پیش در آستانه عبور از مرز ۴۷۰۰ دلار قرار گرفته بود، هفته را برخلاف انتظار بخشی از معاملهگران به پایان رساند. اونس جهانی در ۵ شهریور تا ۴۶۹۶.۱۸ دلار بالا رفت، اما در ادامه مسیر خود را تغییر داد و وارد محدوده پایینتری شد. قیمت در زمان نگارش این گزارش حوالی ۴۴۵۵ دلار معامله میشود.
افت قیمت در پایان هفته آنقدر محسوس بود که دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک نوسان معمول در جریان معاملات دانست. قرارداد طلای سپتامبر در پایان هفته با افت ۳.۲۵ درصدی در ۴۴۷۸.۱۰ دلار تسویه شد. بر اساس گزارش والاستریت ژورنال، این بزرگترین کاهش هفتگی طلا از هفته منتهی به ۱۵ خرداد بوده است؛ ضمن آنکه روند صعودی سه هفته گذشته نیز متوقف شد.
در بازار آتی آمریکا، قرارداد طلای تحویل دسامبر روی ۴۵۲۹.۹۰ دلار قرار گرفت. تفاوت این رقم با قیمت تسویه قرارداد سپتامبر به اختلاف سررسیدها و زمان ثبت معاملات مربوط است و نمیتوان این دو قیمت را بهعنوان دو نرخ متناقض برای یک قرارداد در نظر گرفت.
چرخش قیمت طلا در شرایطی اتفاق افتاد که نگاه بازارهای مالی به نشست جکسونهول دوخته شده بود. سخنان کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، در این نشست بیش از هر چیز بر نگرانیهای مربوط به تورم متمرکز بود؛ موضوعی که برای معاملهگران طلا اهمیت ویژهای دارد.
وارش تأکید کرد تا زمانی که روند تورم به شکل قانعکنندهای به سمت هدف ۲ درصد حرکت نکند، فدرال رزرو همچنان با مسئله سیاست پولی روبهرو خواهد بود. بازار از این اظهارات برداشت کرد که مسیر کاهش نرخ بهره آمریکا ممکن است آنقدر که پیشتر انتظار میرفت سریع نباشد.
واکنش بازار هم چندان طول نکشید. بر اساس دادههای CME FedWatch که رویترز گزارش کرده، احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر از حدود ۳۶ درصد به ۵۸ درصد رسید. احتمال افزایش نرخ در دسامبر نیز به حدود ۸۹ درصد افزایش یافت.
همزمان بازده اوراق دوساله خزانهداری آمریکا به ۴.۳۴ درصد رسید و دلار نیز به بالاترین سطح یک هفتهای صعود کرد. ترکیب این دو اتفاق برای طلا خبر خوبی نبود؛ چراکه افزایش بازده اوراق و تقویت دلار معمولاً جذابیت فلز زرد را برای سرمایهگذاران کاهش میدهد.
به این ترتیب، بخشی از سرمایهای که در روزهای قبل به رشد طلا کمک کرده بود، در پایان هفته از بازار خارج شد و فروشندگان توانستند فشار بیشتری بر قیمت وارد کنند.
فشار فروش تنها به طلا محدود نماند و بخش دیگری از بازار فلزات گرانبها نیز در پایان هفته با کاهش قیمت روبهرو شد. نقره حدود ۳.۵ درصد پایین آمد و به ۶۶.۸۱ دلار رسید. پلاتین نیز افتی حدود ۰.۶ درصدی را ثبت کرد.
پالادیوم اما برخلاف جریان غالب بازار حرکت کرد و حدود ۵.۳ درصد افزایش یافت. همین تفاوت رفتار نشان میدهد که افت پایان هفته را نمیتوان به یک عامل مشترک برای تمام فلزات گرانبها نسبت داد. شرایط عرضه و تقاضا و محرکهای اختصاصی هر فلز همچنان در تعیین مسیر قیمت آن نقش دارد.
با این حال، جهت کلی بازار در پایان هفته به نفع فروشندگان بود و طلا بیش از سایر فلزات مورد توجه معاملهگران قرار گرفت؛ بهخصوص پس از آنکه نتوانست در نزدیکی سقف ۴۷۰۰ دلار باقی بماند.
حالا محدوده ۴۵۰۰ دلار به مهمترین نقطه کوتاهمدت بازار تبدیل شده است. طلا پس از رسیدن به سقف ۴۶۹۶.۱۸ دلار فاصله قابلتوجهی با این سطح پیدا کرده و قرارداد دسامبر نیز پایان هفته را نزدیک همین محدوده پشت سر گذاشت.
رفتار قیمت در بازگشایی هفته آینده میتواند مشخص کند که خریداران در این محدوده هنوز توان دفاع از بازار را دارند یا نه. ماندن قیمت بالای ۴۵۰۰ دلار میتواند زمینه بازگشت بخشی از افت اخیر را فراهم کند، اما از دست رفتن این محدوده، نگاه معاملهگران را به سمت ۴۴۵۰ دلار خواهد برد.
این سطح از آن جهت اهمیت دارد که قرارداد سپتامبر نیز در معاملات اخیر به آن نزدیک شده است. شکست ۴۴۵۰ دلار میتواند فشار فروش را بیشتر کند و اصلاح اخیر را وارد مرحله عمیقتری کند.
در سمت مقابل، خریداران برای تغییر فضای فعلی بازار ابتدا باید قیمت را دوباره بالای ۴۵۶۰ دلار تثبیت کنند. پس از آن، محدوده ۴۶۲۰ تا ۴۶۴۰ دلار نخستین مقاومت جدی خواهد بود و در صورت عبور از این ناحیه، سقف ۴۶۹۶.۱۸ دلار دوباره در کانون توجه قرار میگیرد.
در واقع، مسیر کوتاهمدت طلا اکنون میان دو محدوده مهم گرفتار شده است؛ حمایت ۴۵۰۰ دلار در پایین و مقاومتهای ۴۵۶۰ و ۴۶۲۰ تا ۴۶۴۰ دلار در بالا.
طلا در هفته آینده با چند داده مهم اقتصادی آمریکا روبهرو خواهد شد؛ دادههایی که میتوانند دوباره معادلات مربوط به نرخ بهره را تغییر دهند. گزارش اشتغال ماه اوت، آمار فرصتهای شغلی و شاخصهای فعالیت اقتصادی از جمله اطلاعاتی هستند که معاملهگران با دقت بیشتری دنبال خواهند کرد.
والاستریت ژورنال احتمال افزایش ۲۵ واحد پایهای نرخ بهره در سپتامبر را حدود ۵۷ درصد گزارش کرده است. همین فاصله نشان میدهد که بازار هنوز درباره تصمیم فدرال رزرو به جمعبندی نرسیده و انتشار دادههای جدید میتواند توازن میان سناریوهای مختلف را تغییر دهد.
اگر آمارهای اقتصادی آمریکا بهتر از انتظار منتشر شوند یا نشانه تازهای از ماندگاری تورم دیده شود، احتمالاً دلار و بازار اوراق بار دیگر مورد توجه قرار خواهند گرفت. چنین شرایطی میتواند فشار بیشتری بر طلا وارد کند.
اما اگر دادهها ضعیفتر از پیشبینیها باشند، بخشی از فشار ایجادشده در پایان هفته میتواند از روی طلا برداشته شود. در این سناریو، معاملهگران بار دیگر احتمال کاهش نرخ بهره را جدیتر دنبال خواهند کرد و تقاضا برای فلز زرد میتواند افزایش یابد.
البته معادله طلا فقط به نرخ بهره محدود نمیشود. وضعیت مالی دولت آمریکا و ریسکهای ژئوپلیتیکی همچنان در پسزمینه بازار قرار دارند؛ عواملی که طی هفتههای گذشته به حفظ تقاضا برای طلا کمک کردهاند و با یک تغییر در انتظارات نرخ بهره بهطور کامل از بازار حذف نمیشوند.
در بازار داخلی، افت اونس جهانی بهتنهایی برای تعیین مسیر قیمت طلا و سکه کافی نیست. نرخ دلار نیز یکی از متغیرهای اصلی بازار ایران است و میتواند اثر تغییرات اونس را تشدید یا خنثی کند.
اگر اونس جهانی در هفته آینده در سطوح پایینتری باقی بماند اما دلار داخلی افزایش پیدا کند، اثر افت قیمت جهانی طلا در بازار ایران محدود خواهد شد. در چنین شرایطی، کاهش اونس لزوماً به همان میزان به افت قیمت طلا و سکه در داخل منجر نمیشود.
اما اگر اونس جهانی و دلار داخلی همزمان در مسیر نزولی قرار بگیرند، فشار بیشتری بر قیمت طلا و سکه وارد خواهد شد. بنابراین معاملهگران بازار داخلی در شروع هفته باید همزمان دو بازار را زیر نظر داشته باشند؛ بازار جهانی طلا و بازار ارز داخلی.
امروز، شنبه ۷ شهریور، معاملات رسمی بازار جهانی طلا تعطیل است و قیمتهایی که برخی پلتفرمها در تعطیلات آخر هفته نمایش میدهند، جای معاملات رسمی بازار را نمیگیرند. بنابراین برای ارزیابی واکنش واقعی معاملهگران، باید تا بازگشایی بازار در هفته آینده صبر کرد.
بازار در شروع هفته با یک پرسش مهم روبهروست: آیا افت سنگین پایان هفته ادامه پیدا میکند یا خریداران در محدوده ۴۵۰۰ دلار دوباره وارد میشوند؟
پاسخ این سؤال در نخستین معاملات هفته اهمیت زیادی دارد. ماندن قیمت بالای این محدوده میتواند بخشی از اعتماد از دسترفته خریداران را برگرداند، در حالی که شکست آن، احتمال ادامه اصلاح را افزایش میدهد.
طلا هفته گذشته را در شرایطی به پایان رساند که چند روز پیشتر تا نزدیکی ۴۷۰۰ دلار پیش رفته بود. فاصله میان سقف ۴۶۹۶.۱۸ دلار و قیمت پایان هفته حالا به اندازهای رسیده که نمیتوان تغییر فضای بازار را نادیده گرفت.
با این حال، هنوز برای صحبت از آغاز یک روند نزولی پایدار زود است. بازار در هفته آینده ابتدا باید واکنش خود را به محدوده ۴۵۰۰ دلار نشان دهد و سپس مشخص شود دادههای اقتصادی آمریکا و تغییر انتظارات درباره نرخ بهره چه اثری بر دلار و اوراق خزانهداری میگذارند.
اگر حمایتهای فعلی حفظ شوند، خریداران همچنان شانس بازگرداندن قیمت به سطوح بالاتر را دارند. اما شکست حمایتها میتواند اصلاح طلا را عمیقتر کند. در طرف دیگر، بازگشت قیمت به بالای ۴۵۶۰ دلار نخستین نشانه جدی از بهبود شرایط خواهد بود و در صورت ادامه حرکت صعودی، بار دیگر مقاومتهای ۴۶۲۰ تا ۴۶۴۰ دلار و سقف ۴۶۹۶.۱۸ دلار پیش روی بازار قرار میگیرند.